Η Ελλάδα θα είχε σήμερα ξεπεράσει την κρίση, εάν την άνοιξη του 2010 είχε χρεοκοπήσει και αποχωρήσει από την Ευρωζώνη, υποστηρίζει ο γερμανός οικονομολόγος, Πρόεδρος του Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών Ifo του Μονάχου Χανς-Βέρνερ Ζιν, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Die
Welt» και τάσσεται υπέρ μιας ανοιχτής νομισματικής ένωσης, από την οποία τα κράτη θα μπορούν να αποχωρήσουν προσωρινά και να αναζητήσουν μεταβατική βοήθεια με σχέδια τύπου «Μάρσαλ».
«Οι πέτρες που πετούν εναντίον μας θα γίνονται μεγαλύτερες όσο συνεχίζεται η σημερινή πολιτική», δηλώνει ο κ. Ζιν, αναφερόμενος στις ευθύνες που αποδίδονται στην Γερμανία για την σημερινή κατάσταση στις υπερχρεωμένες χώρες και προσθέτει:
«Ήταν μεγάλο λάθος να παραβιάσουμε την Συνθήκη του Μάαστριχτ και να κρατήσουμε την Ελλάδα στο ευρώ με δημόσια δάνεια που αναλογούν εν τω μεταξύ στο 160% του ΑΕΠ και τα οποία δεν θα εξυπηρετηθούν ποτέ. Αυτό βοήθησε τις δικές μας και τις γαλλικές τράπεζες και κάποιους πλούσιους στην Ελλάδα, αλλά για τον λαό σήμανε μόνο ανεργία και γενικότερη δυσκολία. Η Ελλάδα θα είχε βγει τώρα από την κρίση, εάν την άνοιξη του 2010 είχε πτωχεύσει και είχε αποχωρήσει από το ευρώ. Θα είχε σε μεγάλο βαθμό απελευθερωθεί από το χρέος της και θα είχε, με μια υποτιμημένη δραχμή, ανακτήσει την ανταγωνιστικότητά της. Η ανεργία των νέων σίγουρα δεν θα ήταν στο 60% που είναι σήμερα».
Εκτιμά μάλιστα ότι αυτό που επιτρέπει σήμερα η Γερμανία να συμβαίνει στην Ελλάδα είναι «μια καταστροφή για τους ανθρώπους εκεί» και επισημαίνει ότι ο κόσμος θεωρεί υπεύθυνους τους Γερμανούς, παρότι δίνουν τα περισσότερα χρήματα. «Αυτή η πολιτική μας κάνει φτωχότερους και ταυτόχρονα μας παρουσιάζουν όλο και περισσότερο με σβάστικες», δηλώνει χαρακτηριστικά και προειδοποιεί ότι, «εάν αυξηθούν οι δυσκολίες στις μεγάλες χώρες, δεν θα μπορούμε έτσι κι αλλιώς να συνεχίσουμε την πολιτική που εφαρμόζεται στην Ελλάδα, λόγω έλλειψης κεφαλαίων».
Ο κ. Ζιν οραματίζεται, όπως λέει, «μια ανοιχτή νομισματική ένωση, από την οποία θα μπορεί κανείς να αποχωρήσει προσωρινά, εάν δεν μπορεί να αντεπεξέλθει και θα μπορεί να βασιστεί στην μεταβατική βοήθεια της διεθνούς κοινότητας». Κάνει λόγο για σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα μετά την έξοδό της, το οποίο, επισημαίνει, θα μπορούσε να αναλάβει μόνη της η Γερμανία. «Αυτό θα ήταν καλύτερο και φθηνότερο από το να μοιράζονται όλα αυτά τα χρήματα μέσω συλλογικών θεσμών διάσωσης όπως η ΕΚΤ, στους οποίους σχεδόν δεν έχουμε λόγο, αλλά πληρώνουμε τα περισσότερα και στο τέλος είμαστε παρα ταύτα οι κακοί», προσθέτει.
Ο διακεκριμένος γερμανός καθηγητής εμφανίζεται πάντως πεπεισμένος ότι «η Γερμανία μπορεί να υπάρξει και χωρίς το ευρώ» και χαρακτηρίζει υπερβολικά «τα σενάρια τρόμου που περιγράφονται σχετικώς με το ενδεχόμενο εξόδου, κυρίως δε σε ό,τι αφορά τον κίνδυνο για την εξαγωγική βιομηχανία της χώρας».
Τάσσεται πάντως κατά του ενδεχομένου εξόδου της Γερμανίας από την Ευρωζώνη για πολιτικούς λόγους, καθώς, όπως λέει, «το κοινό νόμισμα αποτελεί κεντρικό σχέδιο της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης», αλλά καταλήγει και πάλι στην κεντρική του άποψη ότι «αν όμως μια χώρα δεν είναι σε θέση να αντιμετωπίσει την κατάσταση με το ευρώ επειδή δεν είναι πλέον ανταγωνιστική, τότε πρέπει να αποχωρεί μόνη της και η Γερμανία θα πρέπει να σταματήσει κρατάει τεχνητά τέτοιες χώρες στο ευρώ εμποδίζει με αύξηση των δανείων, τα οποία δεν πρόκειται να αποπληρωθούν ποτέ».
