Επτά χρόνια, λέει, η Ελλάδα είναι βουτηγμένη στο μνημόνιο. Παραμύθια. Επτά χρόνια στο λούκι της οικονομικής κρίσης. Παραμύθια τούμπανα. Μια χαρά και μισή τρομάρα την βγάλαμε μέχρι σήμερα. Αυτή είναι η αλήθεια. Κουτσά-στραβά τη ψιλοβολέψαμε.
Η κρίση; Τώρα μόλις ο διαιτητής σφύριξε το εναρκτήριο λάκτισμα. Για να λέμε το σωστό. Τώρα, κύριοι, θα πάρετε πρέφα, τι σημαίνει κρίση. Τι σημαίνει στέρηση. Πείνα. Και γονάτισμα!
Δύσκολα ήταν πράγματι τα επτά χρόνια, κάθε πέρυσι και λιγότερο χειρότερα, όμως ήρθε, ήρθε το πράγμα για να σε βάλουν στα τέσσερα. Και γονατισμένος να ‘σαι, και σκυμμένος, και τουρλωμένος.
Είσαι θύμα συμμορίας. Όπως το λέω. Από τη μια είναι η συμμορία, εντός και εκτός Ελλάδος, κανονική εταιρεία και σία, και από την άλλη είσαι εσύ. Στοχευμένα πράγματα. Δεν θέλουν τα λεφτά σου. Μην είσαι κορόιδο. Να τα κάνουν, τι;
Στα παίρνουν, όμως, για να φθάσουν στο στόχο τους. Και σ’ έβαλαν στο λούκι, στο «πρόγραμμα», αφού προηγούμενα και επίσης στοχευμένα, σε φαλήρισαν. Για να εξαρτάσαι απ’ αυτούς που σε «βοηθάνε». Που σε διευκολύνουν ξεφτυλίζοντας σε.
Πρώτα στα γόνατα. Μετά και τα χέρια κάτω. Σ’ έφεραν στη θέση που ήθελαν. Και τώρα, μετά από επτά χρόνια, αρχίζει το ξεβράκωμα. Τώρα θα καταλάβεις τι σημαίνει κρίση, θα στη φορέσουν… γυμνό.
apodytiriakias.gr
corfiatiko.blogspot.gr
