Νιώθεις έναν κόμπο στο στομάχι σου, βλέποντας ένα τόσο όμορφο ζώο, σαν το ζαρκάδι, να σφαδάζει μέχρι θανάτου στα σαγόνια ενός λιονταριού.
Νιώθεις έναν κόμπο στο στομάχι σου, αν δεν είσαι λιοντάρι.
Γιατί αν είσαι λιοντάρι νιώθεις την αδρεναλίνη να σε κυριεύει, και το καυτό αίμα που τρέχει πάνω στο κορμί σου να σε τρελαίνει.
Το ίδιο συμβαίνει και στην κοινωνία των ανθρώπων.
Κάποια στιγμή ο καθένας μας, αποφασίζει, ή τοποθετείται στην θέση του θύτη ή του θύματος. Φαντάζει αποκρουστικό, βάρβαρο, απάνθρωπο, αλλά είναι αλήθεια.
Σκέψου, σκέψου εσένα στην θέση του.
Σκέψου το στοίχημα, σκέψου την ηδονή.
Σκέψου, να έχεις πει ας πούμε ψέματα σε 10.000.000 ανθρώπους.
Σκέψου αυτό το ψέμα να σε έχει ορίσει ηγέτη, ή να κάνει κάποια στιγμή στο μέλλον.
Σκέψου κάθε μέρα να πρέπει να επιβεβαιώνεις την ηγεμονία σου, και κάθε μέρα να πρέπει να βρίσκεις και ένα μεγαλύτερο ψέμα.
Να αναμετράς καθημερινά τις δυνάμεις σου μαζί τους, ενάντια σε όλη αυτήν την μάζα.
Να τους έχεις πει ψέματα, αλλά μπορείς και να συνεχίζεις να τους ελέγχεις, να συνεχίζουν να σε πιστεύουν.
Να είσαι ο Τέλειος, να είσαι ο Ηγέτης.
Να κρέμονται από το στόμα σου, να θέλουν να πιστέψουν στην αγιότητά Σου, να γίνουν κοινωνοί της μεγαλοθυμίας Σου.
Να παίζεις με τις φράσεις, τα λόγια, τα συναισθήματά τους, τις φοβίες τους.
Να είσαι ο Κυρίαρχος.
Να ζεις από τις ελπίδες τους, τις προσευχές τους, από το αίμα τους.
Και να ζητάς ακόμα περισσότερα. Και να στα δίνουν.
Περισσότερο αίμα, ποιο φτηνό αίμα.
Γιατί φτηνό αίμα, αυτό είμαστε εμείς. Φτηνό αίμα που ποτίζει το δέντρο της Εξουσίας για να θεριεύει και να γιγαντώνεται.
Η δυστυχία μας δύναμή τους, η φτώχια μας πλούτος τους, οι αδυναμίες μας προοπτικές για αυτούς, οι ελπίδες μας το οξυγόνο τους.
Και τους αποφεύγουμε την ματιά τους έντρομοι κάθε φορά που μας κοιτούν, ελπίζοντας το βέλος τους να κτυπήσει στον διπλανό.
Φτηνό αίμα.
Και ας μην βιαστεί κάποιος να πει ότι δεν είναι έτσι.
Στα 2500 χρόνια της επίσημης Ιστορίας του πλανήτη, ίσως να ξεχώριζα τρείς, με πολύ δυσκολία πέντε ηγέτες που να μην ορίζεται η θητεία τους από το φτηνό αίμα και την βεβαιότητα του αναλώσιμου των υπηκόων τους.
