Σχολιάζει ο Νίκος Κλειτσίκας
http://nikosklitsikas.gr/
Η “Εκστρατεία των Χιλίων“ με επικεφαλής τον Giuseppe Garibaldi, εθνικό ήρωα της σημερινής Ιταλίας, απέπλευσε στις 5 Μάη, ξημερώντας η επόμενη της 6 Μάη, του1860, από το Κουάρτο της Γένοβας με κατεύθυνση τη Μαρσάλα της Σικελίας, του Βασιλείου των Δύο Σικελιών. Στόχος η δημιουργία του κράτους της Ιταλίας, αλλά και η κατασκευή του ιταλικού έθνους.
Η “Εκστρατεία των Χιλίων“ του Garibaldi, για την επίσημη ιστοριογραφία έχει λάβει μυθικές διαστάσεις επικού χαρακτήρα και προσομοιάζει με χολιγουντιανή κινηματογραφική υπερπαραγωγή.
Χίλιοι “εθελοντές“, αλλά και “πατριώτες” –ούτε εθελοντές ήταν, αλλά ούτε και πατριώτες μιας και για να υπάρχει πατριωτισμός είναι αναγκαία προϋπόθεση η ύπαρξη πατρίδας και έθνους-, αποπλέουν από το σημερινό βορρά της Ιταλίας, ξαφνικά κι από το πουθενά, και αποβιβάζονται στη σημερινή νότιο Ιταλία, τη Σικελία. Πολεμούν γενναία και νικούν έναν στρατό πολυάριθμο, σε μια γη που οι κάτοικοι είναι εχθρικοί απέναντί τους. Κατόπιν “ανηφορίζουν” και φθάνουν στη Νάπολη, την πρωτεύουσα ενός ελεύθερου βασιλείου που είχε απελευθερωθεί από ένα καταπιεστικό τυραννικό καθεστώς, ώστε να προσφέρουν στους Ιταλούς ένα ενωμένο έθνος!
Η ιστορική αλήθεια τεκμηριωμένη σε γραπτά αδιάψευστα ντοκουμέντα είναι εντελώς διαφορετική. Η εκστρατεία των Χιλίων δεν ήταν καθόλου ξαφνική, αιφνίδια και αυθόρμητη. Ήταν ένα πολύ καλά μελετημένο σχέδιο, που είχε υποστεί λεπτομερή επεξεργασία από τη διεθνή μασονία, με επικεφαλής τη βρετανική μασονία, με την υποστήριξη του με την υποστήριξη του Σαβοϊακού βασιλείου, άφθονο χρήμα ώστε να εξαγοραστούν άνθρωποι κλειδιά στο στρατό των Βουρβόνων, ώστε να ανοίξει ο δρόμος στον Μέγα Διδάσκαλο Garibaldi, στον οποίο οι Άγγλοι χωρίς φειδώ του εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη και τις ευχαριστίες τους. Οι Ρότσιλντ ήταν –όπως και σήμερα– το μυαλό εκείνης της εκστρατείας των Χιλίων…
Οι εφημερίδες εκείνης της εποχής, τα επίσημα αρχεία του Λονδίνου, Βιέννης, Ρώμης, Τορίνου και φυσικά της Νάπολης, προσφέρουν όλα εκείνα τα ντοκουμέντα για αυτή τη διεθνή συνωμοσία για να εξαφανιστεί το Βασίλειο των Δύο Σικελιών, όχι από τους Χίλιους αλλά από την επεκτατική πολιτική του βρετανικού βασιλείου που ήθελε να απελευθερωθεί πολιτικά και οικονομικά από το βασίλειο της Νάπολης και των Δύο Σικελιών, κύριο ανταγωνιστή του.
Η Αγγλική Μασονία είχε ως κύρια πολιτική προτεραιότητα τη διάλυση των καθολικών μοναρχιών κι οι Βουρβόνοι αποτελούσαν το βασικό εμπόδιο.
Σ’ αυτή τη σύγκρουση ισχυρών το έθνος των Ναπολιτάνων διέτρεχε μια επεκτατική ανάπτυξη, αφού ήταν η τρίτη ευρωπαϊκή δύναμη στον τομέα της βιομηχανικής ανάπτυξης, σύμφωνα με τη Διεθνή Έκθεση του Παρισιού του 1856.
Ο στόλος των Δύο Σικελιών ήταν το αντίπαλο δέος για τον αγγλικό στόλο, κυρίως για το εμπόριο με την Ανατολή και το κανάλι του Σουέζ, η κατασκευή του οποίου ξεκίνησε το 1859, παραμονή της εκστρατείας των Χιλίων.
Η ανάπτυξη των σιδηροδρόμων σ’ ολόκληρη τη σημερινή νότια Ιταλία (Νάπολη, Απουλία, Καλαβρία, Σικελία), οι άριστες εμπορικές σχέσεις με τη Ρωσική αυτοκρατορία, που ο στόλος της βρήκε υποστήριξη στα λιμάνια της Σικελίας, έκαναν τη Βρετανία να φαντάζει μακρινή κι απομονωμένη από το εμπορικό κι οικονομικό γίγνεσθαι εκείνης της εποχής.
Η απόβαση στη Μαρσάλα της Σικελίας είναι μια “διεθνή πειρατεία” και παραβίαση κάθε διεθνούς δικαίου εκείνης της εποχής. Καμία χώρα δεν σήκωσε δάκτυλο ή φωνή σ’ εκείνο το διεθνές έγκλημα. Ο Giuseppe Garibaldi είναι μια μαριονέτα του βασιλιά Vittorio Emanuele II και των Ρότσιλντ.
Ο Garibaldi κατορθώνει το ακατόρθωτο μόνον με τη χρηματοδότηση των Ρότσιλντ. Ποταμός χρημάτων μέσω Τουρκίας σε χρυσό –ελεγχόμενη κι η οθωμανική αυτοκρατορία από τους Ρότσιλντ. Τα επίσημα στοιχεία και ντοκουμέντα του Κολεγίου των Σεβάσμιων Δασκάλων του Πιεμόντε (Collegio dei Maestri Venerabili del Piemonte), η μασονία του Βορρά σε συνεργασία με τη βρετανική μασονία και τους Ρότσιλντ, αναλαμβάνει την οικονομική στήριξη του “επαναστάτη πατριώτη” Giuseppe Garibaldi και τα πρακτικά αυτής της επιχείρησης είναι σήμερα δημοσιευμένα και περιλαμβάνονται στο Ινστιτούτο Ιστορικής Έρευνας των Δύο Σικελιών (Istituto di Ricerca Storica delle Due Sicilie).
Συνεπώς, δεν υπήρξε καμία αληθινή πατριωτική μάχη και η επίσημη ιστοριογραφία δεν μπόρεσε να εξαφανίσει τα ντοκουμέντα, αλλά συνεχίζει τη διαστρέβλωση της αλήθειας. Ο πλούσιος κι ανεπτυγμένος Νότος δέχθηκε εισβολή, ο χρυσός των Βουρβόνων εξαφανίστηκε διαπαντός, μαζικές δολοφονίες κι εκτελέσεις, βιασμοί, εγκλήματα παντός είδους, εγκλήματα πολέμου κι ο αφανισμός της τεράστιας οικονομικής και κοινωνικής ανάπτυξης. Μοναδική εναλλακτική επιλογή για το λαό η μετανάστευση, η εγκατάλειψη των αγροτικών καλλιεργειών, η φυγή για την επιβίωση.
Η ανέχεια οδηγεί σε εξεγέρσεις που καταπνίγονται στο αίμα από το κατασκευασμένο Ιταλικό Κράτος και οι εξεγερμένοι βαπτίζονται αντάρτες, κλέφτες…
Πέρασαν περισσότερα από 150 χρόνια από την βίαια υποδούλωση του Νότου στη Βρετανία και η παράδοση της σκυτάλης στις ΗΠΑ μετά το τέλος του δεύτερου παγκόσμιου πολέμου. Ο Νότος της Ιταλίας ακολουθεί και σήμερα την ίδια μοίρα που του επιφύλαξε ο Garibaldi. Ίδιες κι ανάλογες τεχνικές παραπληροφόρησης που βιώνουμε σήμερα και κυρίως η ίδια οικογένεια τραπεζιτών που σήμερα οδηγεί τους λαούς σε εξαθλίωση: Ρότσιλντ.
Ο μασόνος Μέγας Διδάσκαλος Garibaldi που περιγράφεται ως ο “ήρωας των δύο κόσμων” και “πατριώτης“, είναι ψεύτικος, ένας χυδαίος μισθοφόρος. Τόσο ψεύτικος που σε καμία απεικόνιση, σε κανένα από τα άπειρα πορτρέτα του που κοσμούν πινακοθήκες, τις αμέτρητες πλατείες όλων των πόλεων της Ιταλίας με το άγαλμα του, δεν βλέπουμε ότι έχει κομμένα τα αυτιά του κι αυτό δεν είναι τυχαίο. Στη Νότιο Αμερική συνελήφθη και καταδικάστηκε για ζωοκλοπή και του έκοψαν τα αυτιά, αλλά πουθενά δεν γίνεται αναφορά σ’ αυτό το γεγονός.
Αυτή είναι η μεγάλη απάτη της “Ιταλικής Ένωσης” από έναν κοινό κλέφτη και τους Ρότσιλντ.
Η Ιταλία έχει ως “εθνικό ήρωα” έναν ζωοκλέφτη, αλλά κι έναν άνθρωπο που καταδικάστηκε το 1834 σε “ατιμωτικό θάνατο ερήμην” από Συμβούλιο Πολέμου της Γένοβα, ως “εχθρός της πατρίδας και του κράτους”. Κι αυτός ήταν ο λόγος που δραπέτευσε ως φυγόδικος στη Νότιο Αμερική.
Garibaldi: ο μισθοφόρος των δύο κόσμων!
