Moon of Alabama (USA) Υπάρχουν ισχυρές φήμες ότι οι ΗΠΑ προτίθενται να ξεκινήσουν μια εισβολή στην ανατολική Συρία από την Ιορδανία με σκοπό να καταλαμβάνουν ολόκληρη την ανατολική περιοχή της χώρας. Ο συριακός στρατός και οι σύμμαχοι τους ξεκίνησαν μια κίνηση προς τα ανατολικά (κόκκινο) για να αποφευχθεί μια τέτοια εκδοχή.
Ένα νέο άρθρο της Wall Street Journal, κυρίως για τη κατεχόμενη από το Νταές πόλη της Ράκκα στον Ευφράτη, δημιουργεί αμφιβολίες σχετικά με τα μακροπρόθεσμα σχέδια των ΗΠΑ για μια τέτοια κατοχή.
Τα κύρια αποσπάσματα έχουν ως εξής: « Εμείς (σ.μτφ. οι ΗΠΑ) δεν θα είμαστε στη Ράκκα το 2020, αλλά το καθεστώς θα είναι εκεί. »
Υπήρχαν ήδη αμφιβολίες για το ότι μια μεγάλη κίνηση των ΗΠΑ στην ανατολική Συρία επρόκειτο πραγματικά να συμβεί. Η Ιορδανία αντιτίθεται σε οποιαδήποτε τέτοια κίνηση. Ενώ οι ΗΠΑ και η Ιορδανία έχουν εκπαιδεύσει, εξοπλίσει και πληρώσει Σύρους «αντάρτες» για να κρατήσουν μια ζώνη ελέγχου στα νοτιοδυτικά της Συρίας, ελάχιστες προετοιμασίες έχουν γίνει για μια μεγάλη κίνηση στα νοτιοανατολικά.
Οι ΗΠΑ έχουν μέχρι στιγμής εξετάσει και εκπαιδεύσει περισσότερους από 2.000 τοπικούς Άραβες μαχητές στην περιοχή. Λιγότεροι είναι έτοιμοι να ξεκινήσουν. Ακόμη και με ενσωματωμένες αμερικανικές ειδικές δυνάμεις, οι δυνάμεις αυτές είναι πολύ μικρές για να καταλάβουν μια πόλη που υπερασπίζεται από το Νταές ή να καταλάβουν και να κρατήσουν μια σημαντική περιοχή. Τουλάχιστον 10 έως 20.000 στρατιώτες θα χρειάζονταν (πιθανόν περισσότερο) για μια τέτοια προσπάθεια.
Η σημερινή δύναμη πιθανώς να είναι μόνο επιφορτισμένη με τη κατάληψη μερικών μεθοριακών σταθμών για να κλείσει τα σύνορα μεταξύ της Συρίας και του Ιράκ. (Μια κίνηση που οι συριακές και οι ιρακινές δυνάμεις θα προσπαθήσουν να αποτρέψουν.)
Η επικείμενη κατάληψη της Ράκκα από τις δυνάμεις των ΗΠΑ και των εξουσιοδοτημένων Κούρδων αντιπροσώπων τους έχει πλέον την έγκριση από την κυβέρνηση της Συρίας και των Ρώσων συμμάχων της. Φαίνεται ότι έχει γίνει μια συμφωνία χωρίς καμία δημόσια ανακοίνωση. Η συμφωνία αυτή μπορεί κάλλιστα να επεκταθεί στις άλλες ανατολικές περιοχές νοτίως της Ράκκα.
Από την WSJ: Οι Δημοκρατικές Δυνάμεις της Συρίας που κυριαρχούνται από τους Κούρδους κατέλαβαν τη Τάμπκα τη Τετάρτη, μια ημέρα μετά τη δέσμευση των ΗΠΑ να εξοπλίσουν τους μαχητές τους. Τη Δευτέρα, η κυβέρνηση της Δαμασκού για πρώτη φορά ενέκρινε τη μάχη της ομάδας κατά του Ισλαμικού Κράτους, με τον Σύρο υπουργό Εξωτερικών Ουαλίντ αλ-Μοαλέμ να συγχαίρει τον αγώνα των SDF εναντίον του Ισλαμικού Κράτους σε συνέντευξη Τύπου στη Δαμασκό, περιγράφοντας τη δύναμη αυτή ως νομιμοποιημένη. Οι SDF είναι σήμερα η μόνη χερσαία δύναμη εγκεκριμένη τόσο από τις ΗΠΑ όσο και από τη συριακή κυβέρνηση για την καταπολέμηση του Ισλαμικού Κράτους, καθώς πλησιάζει η επίθεση κατά της Ράκκα. Η ομάδα συνυπήρχε για καιρό με τη συριακή κυβέρνηση, αντίθετα με τις φατρίες που υποστηρίζονται από τις ΗΠΑ, που η Δαμασκός θεωρεί τρομοκράτες υπό το πρίσμα του στόχου τους να εκδιώξουν το καθεστώς του προέδρου Μπασάρ αλ-Ασαντ. …
Ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ έχει καταστήσει σαφές ότι αντιτίθεται στις ακριβές αποστολές οικοδόμησης Κρατών που ιστορικά έχουν συνοδεύσει τις αντιτρομοκρατικές επιχειρήσεις των ΗΠΑ για να υποστηρίξει τις τοπικές κυβερνήσεις και να αποτρέψει τους αντάρτες να επιστρέψουν.
Για τους λόγους αυτούς, Δυτικοί διπλωμάτες λένε ότι το σχέδιο μετά τη κατάληψη είναι οι SDF να παραδώσουν τη διοίκηση της Ράκκα σε ένα τοπικό πολιτικό συμβούλιο φιλικό προς το συριακό καθεστώς. Αυτό το Συμβούλιο μπορεί τελικά να μεταβιβάσει τον έλεγχο της πόλης στο καθεστώς , είπαν αυτοί οι διπλωμάτες.
…
Τη Πέμπτη, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Μιχαήλ Μπογκντάνοφ, δήλωσε ότι η Μόσχα υποστηρίζει το σχηματισμό τοπικών συμβουλίων για τη διαχείριση των εδαφών που λαμβάνονται από το Ισλαμικό Κράτος, αλλά είπε ότι δεν πρέπει να παρακάμψουν την εξουσία της συριακής κυβέρνησης , σε σχόλια που μεταφέρονται από το πρακτορείο ειδήσεων Ιντερφάξ.
«Ο στρατός των ΗΠΑ θα εισέλθει στη Ράκκα και θα προσπαθήσει να καταλάβει ποιοι είναι οι ηγέτες των φυλών», δήλωσε ένας Αμερικανός αξιωματούχος που εμπλέκεται στην εκστρατεία κατά του ισλαμικού κράτους. «Το καθεστώς γνωρίζει αυτές τις λεπτομέρειες . Έχει το φυσικό πλεονέκτημα της (εντός) έδρας και έχει τον τρόπο να τα πάρει όλα πίσω σιγά-σιγά. Δεν θα είμαστε στη Ράκκα το 2020, αλλά το καθεστώς θα είναι εκεί».
Αυτά είναι απροσδόκητα λόγια από δύο απόψεις. Πρώτα – ένας κυβερνητικός αξιωματούχος των ΗΠΑ αναγνωρίζει, για πρώτη φορά, ότι ο έλεγχος της περιοχής θα επιστρέψει στη συριακή κυβέρνηση και, δεύτερα – οι Σύροι και οι Ρώσοι αξιωματούχοι είναι ενημερωμένοι και συμφωνούν με αυτά τα σχέδια των ΗΠΑ.
Μια γυναίκα μέλος του σημερινού επιλεγμένου πολιτικού συμβουλίου της Ράκκα αρνήθηκε ότι η συριακή κυβέρνηση θα αναλάβει στο τέλος, αλλά αμφιβάλλω ότι είναι ενήμερη για ένα τέτοιο θέμα υψηλού επιπέδου.
Είναι πιθανό ότι αυτό το σχέδιο επεκτείνεται και σε άλλα μέρη της νοτιοανατολικής Συρίας, ακόμα και στις βορειοανατολικές περιοχές υπό κουρδικό έλεγχο. Οι σύμμαχοι των ΗΠΑ του Κόλπου και το Ισραήλ θα ήθελαν οι ΗΠΑ να καταλάβουν την ανατολική περιοχή και να «μπλοκάρουν» τη «σιιτική ημισέληνο» που φτάνει από το Ιράν μέσω του Ιράκ και της Συρίας μέχρι την Χεζμπολάχ στο Λίβανο. Αλλά οποιαδήποτε παραμονή των ΗΠΑ εκεί, θα υπήρχε εχθρική κατοχή η οποία θα πρέπει να παλέψει με τις συριακές κυβερνητικές δυνάμεις, με τις τοπικές αραβικές αντιστάσεις, με τα απομεινάρια του Νταές και τις σιίτικές πολιτοφύλακες από το Ιράκ. Η «σιίτική ημισέληνος» είναι ούτως ή άλλως μια χίμαιρα. Το Ιράν ήταν ήδη σε θέση να τροφοδοτήσει τη Χεζμπολάχ στο Λίβανο, ακόμη και όταν το Ιράκ είχε καταληφθεί από τις δυνάμεις των ΗΠΑ. Εκείνη την εποχή ο δρόμος από το Ιράν στη Συρία είχε αποκλειστεί, η υποτιθέμενη «σιιτική ημισέληνος» είχε διακοπεί, αλλά ο εφοδιασμός της Χεζμπολάχ κυλούσε ανεμπόδιστα.
Η Τουρκία, μια σύμμαχος των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ, δεν θα συμφωνήσει ποτέ σε ένα κουρδικό κρατίδιο στη βορειοανατολική Συρία. Ακόμα και μια κάπως αυτόνομη κουρδική περιοχή θα γίνει ανεκτή μόνο αν η συριακή κυβέρνηση θα έχει τον υπέρτατο έλεγχο της. Μια αμερικανική ζώνη κατοχής στη μεσόγεια ανατολική Συρία δεν έχει καμία στρατηγική αξία για τις ΗΠΑ. Περιβάλλεται από δυνητικούς εχθρούς και θα απαιτήσει μόνιμους σημαντικούς στρατιωτικούς πόρους. Η επιστροφή στον έλεγχο της συριακής κυβέρνησης είναι η καλύτερη εναλλακτική λύση.
Όμως, παρά την πιθανή συμφωνία, οι συριακές κυβερνητικές δυνάμεις θα συνεχίσουν τις κινήσεις τους προς Ανατολάς.
Δεν μπορεί κανείς να εμπιστευτεί τις ΗΠΑ.
Τον Σεπτέμβριο του 2016, μια συμφωνία κατάπαυσης του πυρός και μια συνεργασία συμφωνήθηκαν μεταξύ του υπουργού Εξωτερικών Κέρι και της ρωσικής κυβέρνησης. Η καταπολέμηση του Νταές έπρεπε να συντονιστεί μεταξύ όλων των χωρών, συμπεριλαμβανομένης της Συρίας. Ο αμερικανικός στρατός υπονόμευσε τη συμφωνία με τη δρομολόγηση αεροπορικών επιθέσεων κατά των συριακών κυβερνητικών δυνάμεων στο Ντέιρ αλ-Ζορ που πολιορκείται από το Νταές. Οι επιδρομές αυτές επέτρεψαν στο Νταές να καταλάβουν ένα σημαντικό μέρος εδαφών που ήταν υπό έλεγχο της κυβέρνησης και να εξαλείψει σχεδόν όλες αυτές τις κυβερνητικές δυνάμεις. Η συμφωνία ΗΠΑ-Ρωσίας είχε καταρρεύσει.
Οποιαδήποτε συμφωνία με τις ΗΠΑ ότι περιοχές του Νταές στη Συρία θα δοθούν πίσω σε κυβερνητικό έλεγχο, ανεξάρτητα από το ποιος τις απελευθέρωσε, θα πρέπει να είναι ευπρόσδεκτη.
Τα στρατιωτικά γεράκια στη διοίκηση Τραμπ, οι σεχταριστικές χώρες του Κόλπου, καθώς και το Ισραήλ θα προσπαθήσουν να διακόψουν μια τέτοια κίνηση. Η συριακή κυβέρνηση και οι σύμμαχοί της πρέπει επομένως να συνεχίσουν τις δικές τους επιχειρήσεις και να απελευθερώσουν από μόνες τους όσες περιοχές είναι δυνατόν.
Θα πρέπει να γνωρίζουν ότι η διοίκηση Τραμπ μπορεί, ανά πάσα στιγμή, να επανέλθει στο παλιό σχέδιο της δημιουργίας ενός «Σαλαφιστικού Πριγκιπάτου» στην περιοχή – ακόμα και αν ένα τέτοιο απείθαρχο κρατίδιο δι’ αντιπροσώπευσης θα είχε ελάχιστο νόημα.
Μετάφραση από Κριστιάν Ακκυριά. Αναρτήθηκε από b στις 12 Μαΐου 2017 10.37 πμ | Permalink
Moon of Alabama
