Άσχημα ξεκίνησε η μέρα των γενεθλίων του ιδρυτή του βορειοκορεατικού καθεστώτος Κιμ Ιλ Σουνγκ καθώς το ηγετικό στέλεχος του Κομμουνιστικού Κόμματος της Βόρειας Κορέας, Κιμ Γιονγκ Ναμ, κάλεσε το έθνος “Να προετοιμαστεί για γενικευμένο πόλεμο με τις ΗΠΑ, ακόμα
και πυρηνικό”.
“Πρέπει να προετοιμαστούμε για γενικευμένο πόλεμο κατά των ΗΠΑ, πρέπει να σταθούμε στο ύψος των περιστάσεων” δήλωσε. “Θα κάνουμε τις στρατιωτικές μας δυνάμεις ανίκητες με την ιδεολογία μας και θα ενισχύσουμε σε ποιότητα και ποσότητα την πυρηνική μας δύναμη που είναι η ζωή του έθνους μας και εθνικός θησαυρός για μια ενωμένη Κορέα” δείχνοντας με σαφήνεια τι εννοεί λέγοντας “Ενωμένη Κορέα” και πως αντιλαμβάνεται την “ένωση” αυτή.
Όλα αυτά ενώ οι πάντες περιμένουν να δουν αν ανήμερα των γενεθλίων θα προχωρήσει σε δοκιμή βαλλιστικού πυραύλου.
Οι απειλές δεν έχουν αφήσει αδιάφορες τις ΗΠΑ: Σύμφωνα με τον υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ,Τσακ Χέιγκελ ο οποίος εμφανίστηκε σε έκτακτη συνέντευξη Τύπου στο Πεντάγωνο “Η Βόρεια Κορέα, με την πολεμοχαρή ρητορεία της, και τη δράση της. Κινείται πολύ κοντά σε μια επικίνδυνη γραμμή” προσθέτοντας πως «οι πράξεις και τα λόγια τους δεν συνέβαλαν στην εκτόνωση μιας εύφλεκτης κατάστασης».
Ερωτηθείς εάν οι πολίτες των ΗΠΑ θα πρέπει να ανησυχούν για τις απειλές αυτές, ο Χέιγκελ είπε ότι “Oι Ηνωμένες Πολιτείες έχουν την ικανότητα να υπερασπιστούν τους πολίτες τους και εκείνους των συμμάχων τους από κάθε ενέργεια στην οποία θα μπορούσε να προβεί η Βόρεια Κορέα”, αλλά τα πράγματα δεν είναι ακριβώς έτσι.
Τίποτε δεν μπορεί να εμποδίσει την Βόρειο Κορέα από την μαζική εκτόξευση βαλιστικών πυραύλων μέσου βεληνεκούς (MRBM) Musudan, προς την Ιαπωνία και τη Νότιο Κορέα, κάποιοι από τους οποίους σίγουρα θα ξεφύγουν από την αντιπυραυλική ασπίδα και ορισμένοι μπορεί να φέρουν και πυρηνικές κεφαλές…
H Βόρεια Κορέα έχει μέχρι στιγμής πραγματοποιήσει τρεις πυρηνικές δοκιμές. Η πρώτη πραγματοποιήθηκε το 2006 και υπήρξε μάλλον… κωμωδία, αφού παρά τις μεγαλόστομες απειλές περί μίας έκρηξης γύρω στους τέσσερεις κιλοτόνους, η έκλυση ενέργειας δεν φαίνεται να ξεπέρασε τον ένα κιλοτόνο. Παρά την αποτυχημένη αυτή προσπάθεια, το καθεστώς της χώρας επανήλθε το 2009 με μία δοκιμή η οποία έδωσε από έναν έως οχτώ κιλοτόνους κάτι που σημαίνει πως οι Βορειοκορεάτες τα πήγαν πολύ καλύτερα από την πρώτη φορά.
Η πρόσφατη δε δοκιμή ήταν «ανησυχητική» για δύο κυρίως λόγους, πρώτον η ισχύς της κυμαινόταν από τους έξι μέχρι τους εννιά κιλοτόνους και δεύτερον, υπάρχουν εκτιμήσεις ότι η υπόγεια έκρηξη ήταν μηχανισμού που χρησιμοποιούσε Ουράνιο όχι πλουτώνιο. Με άλλα λόγια οι αναλυτές εκτιμούν ότι η Βόρεια Κορέα πειραματίζεται όχι μόνο στη βόμβα Πλουτωνίου αλλά και στη βόμβα Ουρανίου.
Με βάση τις συγκεκριμένες ενδείξεις καθίσταται προφανές πως η Βόρεια Κορέα έχει πραγματοποιήσει σημαντική πρόοδο στη διαδικασία ανάπτυξης πυρηνικών συσκευών, χωρίς όμως να είμαστε σίγουροι ότι οι δοκιμές αυτές αποτελούν το τέλος μίας διαδικασίας ανάπτυξης, ή μέρος αυτής, με αποτέλεσμα να εξάγουμε το συμπέρασμα ότι η ανάπτυξη ενός «εύχρηστου» όπλου να είναι ακόμα ένα μελλοντικό γεγονός.
Ένα ακόμα ζήτημα συνυφασμένο με την ανάπτυξη πυρηνικών δυνατοτήτων είναι και η ύπαρξη ενός αξιόπιστου φορέα πάνω στον οποίο θα μπορούσε κάποιος να τοποθετήσει μια πυρηνική κεφαλή.
Ως βέβαιο παρουσιάζεται ότι τα πολυδιαφημιζόμενα βαλλιστικά συστήματα της Βορείου Κορέας, παρά το γεγονός πως έχουν τη δυνατότητα να χτυπήσουν μέσα σε μία ακτίνα 4 με 6 χιλιάδων χιλιομέτρων, δεν μπορούν ακόμα να απειλήσουν το μητροπολιτικό έδαφος των ΗΠΑ, με ένα ερώτημα να παραμένει για τη περίπτωση της Αλάσκα.
Ακόμα όμως και στη περίπτωση που η Βόρεια Κορέα είναι σε θέση να απειλήσει όλες τις γειτονικές της χώρες με τους πυραύλους της, ακόμα και εάν είναι σε θέση να χτυπήσουν τη νήσο Γκουάμ και ίσως την Αλάσκα, τα ερωτήματα για το κατά πόσο έχουν αναπτύξει πυρηνική κεφαλή τέτοιου μεγέθους και βάρους έτσι ώστε να μπορεί να μεταφερθεί από τα βαλλιστικά της συστήματα, και το κατά πόσο υπάρχουν τα απαραίτητα ηλεκτρονικά συστήματα για τον ακριβή έλεγχο της βολής παραμένουν.
Υπενθυμίζεται, ωστόσο, ότι θα πρέπει κανείς να υπολογίζει τη δυνατότητα έκρηξης πυρηνικής συσκευής πάνω από κάποια κατοικημένη περιοχή, αφού ο ηλεκτρομαγνητικός παλμός θα καταστρέψει κάθε έννοια δικτύου στο έδαφος, μια ζημιά που θα μπορούσε στην περίπτωση των ΗΠΑ να είναι πιο καταστρεπτικό από οτιδήποτε…
Εκτός αυτού το βορειοκορεατικό στράτευμα δεν είναι ούτε ιρακινό, ούτε … Ταλιμπάν. Μπορεί να μην είναι εξοπλισμένοι με την αιχμή της τεχνολογίας αλλά είναι άριστα εκπαιδευμένοι και έχουν επικρατήσει σε όλα τα “θερμά” επεισόδια των τελευταίων χρόνων απέναντι στους άριστα εξοπλισμένους Νοτιοκορεάτες…
Να υπενθυμίσουμε μόνο πως τον Μάρτιο του 2010 η κορβέτα του Νότου «Τσεονάν» χτυπήθηκε και βυθίστηκε παρασέρνοντας στον υγρό τάφο δεκάδες μέλη του πληρώματος. Σαν να μην έφτανε αυτό λίγους μήνες ύστερα, τον Νοέμβριο του 2010 ο βορράς βομβάρδισε τη νήσο Γιονπιγιόνγκ με αποτέλεσμα τον θάνατο πολιτών του Νότου για ακόμα μία φορά.
Εκτίμησή μας είναι ότι η κατάσταση δεν πρόκειται να κλιμακωθεί έστι περαιτέρω στην παρούσα φάση. Για το καθεστώς αυτό που μετράει είναι η επιβίωσή του και αυη περνάει μέσα από μια οξεία ρητορεία, αλλά και αποχή από καταστάσεις χωρίς επιστροφή…
