Εντελώς διαφορετικές προεκτάσεις θα έχει η υπόθεση της φερόμενης ως διαρροής απορρήτων από τον Αμερικανό πρόεδρο Ντόναλντ Τραμπ προς τον Ρώσο υπουργό Εξωτερικών και τον πρεσβευτή της Ρωσίας στην Ουάσιγκτον, εάν πιστέψουμε την εκδοχή που έφερε στη δημοσιότητα ο ισραηλινός ιστοχώρος «Debka», ο οποίος διατηρεί στενές σχέσεις με τις υπηρεσίες πληροφοριών της χώρας.
Σύμφωνα με όσα ισχυρίζονται οι υπεύθυνοι του ιστοχώρου, οι διαρροές περί ενημέρωσης για τον τρόπο κατάρριψης του ρωσικού αεροσκάφους που επέστρεφε από το Σινά μεταφέροντας πίσω στην πατρίδα Ρώσους παραθεριστές, δεν έχει σχέση με την πραγματικότητα, ούτε τα περί ασφάλειας των πτήσεων και τις μεθόδους των τρομοκρατών για την κατάρριψη αεροσκαφών που έχουν αναφερθεί…
Η νέα διάσταση που δίνεται στην υπόθεση λοιπόν, είναι ότι η διαρροή αφορούσε τις προηγμένες δυνατότητες των Ισραηλινών στην υποκλοπή στρατιωτικών επικοινωνιών, προφανώς με αναφορά στην ευρύτερη περιοχή, ένας από του πλέον απόρρητους τομείς στη στρατιωτική κατασκοπεία…
Εάν αυτό αληθεύει και στοιχειοθετηθεί, τότε η υπόθεση λαμβάνει άλλες διαστάσεις. Οι Ισραηλινοί προφανώς χρησιμοποιούν την τεχνολογία αιχμής που έχουν αναπτύξει οι παγκόσμια ανταγωνιστικές τεχνολογικές εταιρίες τους για να υποκλέπτουν τις στρατιωτικές επικοινωνίες στην ευρύτερη περιοχή.
Όμως, ανάμεσα στους ενεργά «δρώντες» στην περιοχή εντάσσονται πλέον και οι ρωσικές ένοπλες δυνάμεις, πληροφορίες για τις κινήσεις των οποίων προφανώς θα λάμβανε και η Ουάσιγκτον, στο πλαίσιο της συνεργασίας των δυο χωρών στον τομέα των πληροφοριών, πολλώ δε μάλλον σε μια περιοχή που έχουν αναπτυχθεί αμερικανικά στρατεύματα…
Η πληροφόρηση για το τι πράττουν στην περιοχή και όσα σκέφτονται οι Ρώσοι στρατηγοί στην περιοχή, είναι πέραν πάσης αμφιβολίας, υπερπολύτιμη επιχειρησιακά, από τη στιγμή που προς το παρόν τουλάχιστον, καθ’ όσον η ρωσική πλευρά στηρίζει το καθεστώς Άσαντ, ενώ η αμερικανική, παρότι φέρεται να έχει αποδεχθεί ότι το μόνο ρεαλιστικό σενάριο είναι η -τουλάχιστον- προσωρινή παραμονή του Σύρου ηγέτη την «επόμενη ημέρα», εξακολουθεί να έχει αποκλίνοντα συμφέροντα και στοχεύσεις με τους Ρώσους.
Εάν αποδεχόμαστε αυτή την ανάλυση, κι εάν υποτεθεί ότι ο ισχυρισμός του ισραηλινού ιστοχώρου ισχύει, τότε η λογική θα παρέπεμπε στο συμπέρασμα, ότι θα υπήρχαν πολλοί περισσότεροι λόγοι πέραν του «obstruction of justice» (παρεμπόδιση Δικαιοσύνης), ευθέως σχετιζόμενοι με την αμερικανική ασφάλεια, επί των οποίων θα μπορούσε να στηριχτεί παραπομπή του Ντόναλντ Τραμπ…
Το θέμα είναι εάν οι Ισραηλινοί θα επιθυμούσαν μια τέτοια εξέλιξη… είναι όμως δυνατό να συνέβη κάτι τέτοιο ενώπιον του συμβούλου εθνικής ασφαλείας των ΗΠΑ, του πολύπειρου και αδίστακτου στο να βάλει τα πράγματα στη θέση τους ακαριαία, ασχέτως του ποιος είναι απέναντι, Αμερικανού αντιστρατήγου Μακμάστερ;
