Με το «ανέκδοτο της ημέρας» μοιάζει η αναφορά που έκανε ο Τούρκος πρόεδρος, Αμπντουλάχ Γκιουλ, μιλώντας σε συνέδριο – διήμερο συμπόσιο που διοργάνωσε το Ερευνητικό Κέντρο Μετανάστευσης και Πολιτικής, του πανεπιστημίου «Hacettepe», με τίτλο «Μετανάστευση, Ισλάμ και
Πολυπολιτισμικότητα στην Ευρώπη». Και να σκεφτεί κανείς ότι ο Γκιουλ θεωρείται από τις πιο ψύχραιμες φωνές στη γειτονική Τουρκίας…
Ο Γκιουλ απηύθυνε προειδοποίηση προς τις ευρωπαϊκές χώρες ότι θα βρεθούν αντιμέτωπες με νέες τραγωδίες και μαζικές σφαγές (!) εάν, όπως είπε, εξακολουθήσει να αποτυγχάνει να αγκαλιάσει την ανεκτικότητα απέναντι σε διαφορετικούς πολιτισμούς και θρησκείες!
Είναι να απορεί κανείς μέχρι που μπορεί να φθάσει η θρασύτητα των Τούρκων που επιμένουν να κάνουν μαθήματα στους ευρωπαϊκούς λαούς περί ανεκτικότητας, τη στιγμή που αρνούνται να αναγνωρίσουν μια σειρά από γενοκτονίες που έχουν διαπράξει απέναντι σε κάθε τι το διαφορετικό που διαβιούσε σε εδάφη τα οποία κατέλαβαν οι ίδιοι στρατιωτικά, με την Ιστορία να έχει καταγράψει τη συμπεριφορά τους απέναντι στις διαφορετικές θρησκείες και τους πολιτισμούς!
Προφανώς όμως θα πρέπει να αναγνωριστεί στους Τούρκους το… ελαφρυντικό, ότι βρίσκουν και τα κάνουν. Διότι το «τιμόνι» της Ευρωπαϊκής Ένωσης κρατούν ηγεσίες που δεν έχουν την παραμικρή σχέση με τους οραματισμούς των προκατόχων τους και τις σαφείς αρχές που διέπουν το όραμα της ευρωπαϊκής ενοποίησης. Και είναι μάλιστα τόσο ψοφοδεείς, ώστε δεν έχουν τη δύναμη να απαντήσουν ότι όποιος επιθυμεί να ζήσει στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν έχει παρά να σεβαστεί τις αρχές και τις αξίες της, με τα δικά του δικαιώματα να είναι πλήρως διασφαλισμένα, όσο δεν προσβάλουν και δεν αμφισβητούν αυτές τις θεμελιακές αρχές…
Στα παραδείγματα που έφερε ο Γκιουλ ανέφερε και τη «σφαγή της Σρεμπρένιτσα», προφανώς για να μην κατηγορηθεί ότι εμμέσως απειλεί την Ευρωπαϊκή Ένωση με εξεγέρσεις μειονοτικών με βάση το θρήσκευμα πληθυσμιακών ομάδων… Αποκάλεσε «χρόνιες παθήσεις» στις δυτικές κοινωνίες τον ρατσισμό και την έλλειψη ανεκτικότητας, ενώ εστίασε το ενδιαφέρον στην ομιλία του και στην άνοδο της επιρροής κομμάτων που παρουσιάζουν, όπως είπε, τους μετανάστες ως την κύρια αιτία κοινωνικών προβλημάτων όπως η ασφάλεια, η ανεργία, το έγκλημα και η φτώχεια.
Ως επιχείρημα για να πείσει ότι η Τουρκία βρίσκεται σε άλλο δρόμο χρησιμοποίησε τον νόμο που ψήφισε το τουρκικό Κοινοβούλιο για τη διεθνή προστασία των ξένων στις 4 Απριλίου. Έλα όμως που η πρωτοβουλία αυτή ελήφθη ακριβώς διότι ήταν η τουρκική νομοθεσία που υπολειπόταν της αντίστοιχης ευρωπαϊκής και η ψήφιση έγινε για να εναρμονιστεί με αυτήν στο πλαίσιο της προσπάθειας που καταβάλλει η χώρα του να ενταχθεί στην Ευρωπαϊκή Ένωση!
Αφού είναι τόσο αποφασισμένοι να γυρίσουν σελίδα, για ποιον λόγο δεν αναγνωρίζουν τα σφάλματα του παρελθόντος, αλλά αντίθετα αντιδρούν με σφοδρότητα όταν κάποιος τους θυμίζει τις τρομερές σφαγές που διαπράχτηκαν εναντίον των Ελλήνων που ζούσαν σε διάφορα σημεία της – σημερινής – Τουρκίας, των Αρμενίων κ.λπ. Έχει κάτσει να υπολογίσει συνολικά πόσα εκατομμύρια ψυχές σφαγιάστηκαν για να βρίσκεται σήμερα ο ίδιος στο βήμα και να κάνει μαθήματα στους Ευρωπαίους;
Η ρητορική του βέβαια είναι απολύτως συμβατή με τους νεοθωμανικούς οραματισμούς του ισλαμικού κόμματος που εκπροσωπεί, με βάση τη μισή αλήθεια – τουλάχιστον και λέγοντάς το με μετριοπάθεια για να μην αναφέρουμε «στα όρια του μύθου» – ότι η Οθωμανική Αυτοκρατορία ήταν «μοντέλο» ανεκτικότητας και πολυπολιτισμικότητας…
