“Les tyrans ne sont grands que parce que nous sommes à genoux” (Étienne de La Boétie (1530-1563): Discours de la servitude volontaire)
(Οι τύραννοι δεν είναι μεγάλοι παρά μόνο γιατί εμείς είμαστε προσκυνημένοι) (Από τους λόγους του Γάλλου φιλοσόφου για την εθελοντική δουλεία)
Κρίμα, που ο Étienne de La Boétie πέθανε πριν μισή, περίπου, χιλιετία και δεν αξιώθηκε να δει το σημερινό ζωντανό υπόδειγμα της εθελοντικής δουλείας της χώρας μας.
·
Ο επιδοματοδέκτης, κατά το κερματοδέκτης*, βούλαρχος φωνάζοντας πριν λίγες μέρες, ως φύλαρχος πολιτικής φυλής πυγμαίων** ανθρωποφάγων, “φρουρά, φρουρά, φρουρά…”, στην πρόσφατη τελετή μαύρης φασιστικής μαγείας του καταθλιπτικού κοινοβουλίου της χρηματοπιστωτικής τρομοκρατίας, μου έδωσε την εντύπωση πως ήθελε να εξορκίσει τα πνεύματα του κακού, απαγγέλοντας, μέρες της εθνικής ταπείνωσης και θλίψης που ζούμε, το ποίημα του Καρυωτάκη “Πρέβεζα” και είχε ξεχάσει τα λόγια, όπως ξέχασε και το επίδομα εξαθλίωσης, που πήρε ο φτωχούλης του λαού.
Του θυμίζω, λοιπόν, το ποίημα που αναδεικνύει τη νεοελληνική φανφαρολατρεία, τα μικρά όνειρα και την προσκυνηματολαγνεία, επειδή η ολοκλήρωση της απαγγελίας του θα αποτελούσε μια ηρωϊκή πράξη αυτογνωσίας μέσα στο ομιχλώδες τοπίο του κοινοβουλίου της κολοβής δημοκρατίας και μια ηρωϊκότερη πράξη ελπίδας, αν έστω και ένα τουλάχιστον από τα φοβισμένα ανθρωπάκια του είχε το θάρρος να πεθάνει από αηδία, για να διασκεδάσουμε όλοι μας στην κηδεία, όπως προφητικά αυτοσάρκασε την επερχόμενη αυτοκτονία του ο Καρυωτάκης:
“……………………
Βάσις, Φρουρά, Εξηκονταρχία Πρεβέζης.
Την Κυριακή θ’ ακούσουμε την μπάντα.
Επήρα ένα βιβλιάριο Τραπέζης
πρώτη κατάθεσις δραχμαί τριάντα.
Περπατώντας αργά στην προκυμαία,
«Υπάρχω;» λες, κ’ ύστερα «δεν υπάρχεις!»
Φτάνει το πλοίο. Υψωμένη σημαία.
Ίσως έρχεται ο Κύριος Νομάρχης.
Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία…
Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους,
θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία”.
Δυστυχώς, όμως, οι βουλευτές δεν είναι ποιητές, παρά το ότι άλλοτε ποιούν τη νήσσα και άλλοτε τον αλέκτορα και πάντοτε ποιούν νόμους, αστυ-νόμους, οικο-νόμους τε και υπο-νόμους.
* Coin’s holder αγγλιστί και ψιλικατζής χρηματορακοσυλλέκτης ποιητικοελληνιστί.
** Εκ της Αρχαιοελληνικής πυγμής (γροθιάς) με ινδοευρωπαϊκή προέλευση, που αποδίδεται σε κοντά μέλη, ύψους ως 1,5 μέτρο, αφρικανικών φυλών, μια από τις οποίες, η Ελληνική, κατά τον Χάρρυ Κλυνν, είναι η μοναδική με λευκούς κατοίκους.
“Κοντοί” άνθρωποι σε ψηλές θέσεις στη ζούγκλα της ψιλής*** δημοκρατίας μας.
*** Γυμνής, εξ’ ου και η ψιλή κυριότητα (nue propriété, γαλλιστί), κατά την οποία ως Έλληνες έχουμε μόνο την κυριότητα της γυμνής, αποψιλωμένης και αποστεωμένης δημοκρατίας, δηλαδή, το κουφάρι της, το προσκυνηματικό σκήνωμά της και την επικαρπία (jouissance ή usufruit, γαλλιστί) της περιφοράς του επιταφείου της στο λαό την έχουν οι ξένοι.
ΔΑ
