Η εφαρμογή της «μεθόδου του κουνουπιδιού», σύμφωνα με την οποία, για να φτάσεις στην καρδιά του, πρώτα απαλλάσσεσαι από τα φύλλα που την προστατεύουν.
Στην προπαγάνδα υπάρχει μία μέθοδος με αδόκιμο όρο, αλλά αποτελεσματική. Αποκαλείται “μέθοδος κουνουπιδιού”, υπό την έννοια ότι για να φτάσεις στην καρδιά του πρώτα απαλλάσσεσαι από τα φύλλα που την προστατεύουν.
Αυτό φαίνεται πως γίνεται με το Ιράν, όπου του κόβουν ένα-ένα τα στηρίγματα, που με άφθονο χρήμα ελέγχει για πολλά χρόνια. Έχει περικυκλωθεί από χώρες οι οποίες ταράσσονται από εσωτερικές ένοπλες συγκρούσεις, και στις οποίες είναι έντονη η στρατιωτική παρουσία της Δύσης. Ανατολικά του είναι το Αφγανιστάν και Πακιστάν, δυτικά το Ιράκ και τα εμιράτα, στα βόρεια μόνο ίσως βρει συμμάχους, με αρκετή επιφύλαξη: Αζερμπαϊτζάν και Τουρκμενιστάν (ακουμπά λίγο και στην Αρμενία).
Συγχρόνως, το Ισραήλ αποφάσισε να τελειώνει με την Χεζμπολά, πραγματοποιώντας αεροπορικούς βομβαρδισμούς εντός της Συρίας, όπου βρίσκεται πολεμώντας στο πλευρό του Άσαντ, ενισχυόμενη από το Ιράν, η δε Σαουδική Αραβία εκστρατεύει στην Υεμένη υπερασπιζόμενη το σουνιτικό καθεστώς, εναντίον των σιιτών Χούτι, εξαρτωμένων και αυτών από το Ιράν.
Ήρθε η ώρα να “φρονιματιστεί” και το Κατάρ, το οποίο είναι μεν σουνιτικό, αλλά με πολλά οικονομικά -και όχι μόνο- συμφέροντα με το σιιτικό Ιράν. Μάλιστα δε, ενώ η Σαουδική Αραβία “έχει πειστεί” από την προηγούμενη κυβέρνηση Ομπάμα ότι δεν μπορεί να συνεχίσει να υποστηρίζει παντοιοτρόπως τους τζιχαντιστές, το Κατάρ εμφανίζεται απείθαρχο με τον νέο Εμίρη του, και συνεχίζει -μαζί με τη Τουρκία- την ίδια αποτρόπαιη πολιτική, που υποτίθεται ότι δι’ αυτής θα καταπέσει το καθεστώς Άσαντ. (Από τις 25 Ιουνίου του 2013, Εμίρης είναι ο Ταμίμ μπιν Χαμάντ αλ-Θανί, μετά την ειρηνική παράδοση της εξουσίας από τον πατέρα του, Χαμάντ μπιν Χαλίφα, γνωστό από τις επισκέψεις του στην Ελλάδα).
Χρησιμοποιώ τον όρο “φρονιματισμός”, επειδή θεωρώ απίθανο να υπάρξουν διαλυτικές εξελίξεις, λόγω των συμφερόντων που έχουν οι ΗΠΑ στο εμιράτο. Άλλωστε, το επιβεβαιώνουν αυτό οι προσεκτικές δηλώσεις των υπουργείων Εξωτερικών και Άμυνας των ΗΠΑ, ο Τίλερσον εμφανίζεται αρκετά διαλλακτικός, με την τετριμμένη δήλωση ότι δεν πρέπει να εκτραχυνθεί η κατάσταση, ενώ όσον αφορά τις αμερικανικές ένοπλες δυνάμεις τα πράγματα είναι πιο ξεκάθαρα. Το Κατάρ φιλοξενεί την αμερικανική βάση Al Udeid Air Base, που λειτουργεί ως κομβικό σημείο για όλες τις αμερικανικές αεροπορικές δραστηριότητες στον Κόλπο και την Μ. Ανατολή.
Το Υπουργείο Άμυνας των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής ανακοίνωσε πως δεν θα υπάρξει οποιαδήποτε αλλαγή στις επιχειρήσεις που διεξάγει ο αμερικανικό στρατός σε Αφγανιστάν, Ιράκ και Συρία, από το Κατάρ. Ο εκπρόσωπος του Πενταγώνου ταγματάρχης Άντριαν Ράνκιν Γκάλογουεϊ , ήταν πολύ “θερμός” εχθές αναφερόμενος στο Κατάρ: «Οι ΗΠΑ και ο διεθνής συνασπισμός είναι ευγνώμονες στους
Καταρινούς για την στήριξη που παρέχουν στην μακρόχρονη παρουσία μας εκεί και την βαθιά δέσμευση τους στην ασφάλεια της περιοχής. Δεν τίθεται θέμα σχεδίου να αλλάξουμε την κατάσταση μας στο Κατάρ».
Εκείνο που διαφαίνεται ότι θέλουν να αλλάξουν, είναι μάλλον το πρόσωπο του Εμίρη, αν ο ίδιος δεν προσαρμοστεί στα νέα δεδομένα. Βεβαίως και δεν μπορεί να απαγορευτούν οι οικονομικές σχέσεις με το Ιράν, αφού εκμεταλλεύονται από κοινού ένα τεράστιο ενεργειακό κοίτασμα στον Κόλπο, αλλά έως εκεί.
Εκείνο που θέλουν οι ΗΠΑ, για προστασία της Σαουδικής Αραβίας αλλά και του Ισραήλ (το Κατάρ ενισχύει την Χαμάς), είναι η προσαρμογή του Κατάρ στη νέα εξωτερική πολιτική (Ο Τραμπ πληρώνει τα “σπασμένα” της πολιτικής Ομπάμα, που διέλυσε τα πάντα στη Μεσόγειο και Μ. Ανατολή, εξυπηρετώντας αλλότριους σκοπούς, και εναντίον των αμερικανικών συμφερόντων).
Θεωρώ επομένως βέβαιο, πως όλη η ιστορία θα παιχτεί γύρω από την απομάκρυνση του Εμίρη αλ Θάνι, με τον οποίον και ο πατέρας του είναι δυσαρεστημένος. Εδώ και καιρό του έχουν στείλει προειδοποιήσεις αρκετές αραβικές πρωτεύουσες, όχι μόνο για την χρηματοδότηση τζιχαντιστών, αλλά μόνιμο ζήτημα τριβής είναι και το τηλεοπτικό δίκτυο Αλ Τζαζίρα, το οποίο έχει εδώ και χρόνια επηρεάζει τον αραβικό κόσμο, παρουσιάζοντας τη δράση των τζιχαντιστών με κάπως φιλική προσέγγιση. Και φυσικά, θα απαιτηθεί να αλλάξει το Κατάρ στάση ως προς τις σχέσεις Σαουδικής Αραβίας – Ιράν, όπου στη διαμάχη τους τηρεί ίσες αποστάσεις.
Αν και το Κατάρ στραφεί εναντίον του Ιράν, θα αρχίσει κι εκεί ο “εκδημοκρατισμός”.
Μακεδών
