Ο άνθρωπος ζει εγκλωβισμένος σε μια καθημερινή επιφανειακή και ρηχή ζωή,
μια ζωή επίπονη και σκληρή, γεμάτη διαμάχες, συγκρούσεις, στερήσεις, βία, ανταγωνισμό και πολύ αδικία…
μια καθημερινή ζωή με κυρίαρχο συναίσθημα τον φόβο,
να τον συνοδεύει σε κάθε του βήμα κάνοντάς τον να νοιώθει
μια διαρκή ανασφάλεια…
περιορισμένος στα δίχτυα του επιφανειακού βίου,
των προσωπικών αναγκών, των επιθυμιών, των στόχων,
της ματαιότητας του φθαρτού του σώματος και της μηχανικής λειτουργίας της σκέψης του
ο σύγχρονος άνθρωπος δεν μπορεί να εξελιχθεί
σε ένα ον πραγματικά πολιτισμένο και αλληλέγγυο,
να ζήσει ειρηνικά και αρμονικά και να περάσει
σε επόμενα επίπεδα πνευματικής εξέλιξης και ύπαρξης…
να εγκαταλείψει τον μανδύα του περιορισμένου του εαυτού
και να ενωθεί με τη βαθειά ουσία της ζωής,
με το όλον της δημιουργίας στο οποίο ανήκει…
εξακολουθεί να κουβαλάει τα ένστικτα και τα χαρακτηριστικά του ζώου,
τις καταστροφικές τάσεις της αγέλης και της ζούγκλας
που βρίσκουν πρόσφορο έδαφος μέσα στα κοινωνικά συστήματα
και το περιβάλλον που ο ίδιος ο άνθρωπος έχει δημιουργήσει…
μέσα σ αυτά τα συστήματα τα ένστικτα και τα χαρακτηριστικά του ζώου καλλιεργούνται και αναπαράγονται διαρκώς από γενιά σε γενιά
συντηρώντας τους φαύλους κύκλους της επιφανειακής του αυτής ύπαρξης…
συνεχίζοντας να περπατά ο άνθρωπος το ίδιο αυτό μονοπάτι
δεν θα καταφέρει ποτέ να γνωρίσει την γνήσια ελευθερία
και την ένωσή του με τα πάντα γύρω…
….η ύπαρξή του θα συνεχίσει να κινείται επάνω σε εξαιρετικά επικίνδυνες
και λεπτές ισορροπίες…
…Και η μίζερη ζωή του θα σπαταλιέται άσκοπα
μέχρι την πλήρη εξαφάνισή του από τον φιλόξενο αυτό πλανήτη…
Τάσος Πετρίδης
Πανγαία – Venus Project
