Σε κάθε περίπτωση, η ευθύνη για τη χρεοκοπία της χώρας δεν είναι συλλογική. Δεν τα “φάγαμε όλοι μαζί”.
Όμως συλλογική είναι τώρα η ευθύνη της παθητικότητας, της μη αναζήτησης των υπευθύνων και γενικά της μη συνεργασίας μεταξύ μας για την ανατροπή του κατεστημένου χρεοκοπημένου συστήματος που σε συνεργασία με τους ξένους γύπες, ξεπουλάει ζωές και περιουσίες για να διασωθεί το ίδιο.
Δεν θα εξετάσω τα αίτια και τα κολλήματα αυτής της ασυνεννοησίας μεταξύ μας, αλλά το ότι δεν τα ξεπερνάμε για να συνεννοηθούμε ακόμα και σήμερα, αυτό είναι ευθύνη όλων μας.
Δεν τα “φάγαμε όλοι μαζί”, αλλά στην ουσία, με την παθητικότητά μας, είναι σαν να λέμε “καλοφάγωτα” σε όσους τα έφαγαν.
