Η ίδια ιστορία ισχύει σε όλες της χώρες της Ανατολικής Ευρώπης
Το κόστος εισόδου στην Ευρωπαϊκή Ένωση, είναι ότι τα εργοστάσια τους και γεωργικές τους παραγωγές αρχίζουν να κλείνουν και ο άνεργος πληθυσμός είναι αναγκασμένος να πάει να εργαστεί σε πιο ευημερούσες χώρες της Ευρώπης. Από την Λιθουανία, για παράδειγμα, έφυγαν γρήγορα ένα εκατομμύριο κάτοικοι.
Αν και η Ουκρανία δεν περιλαμβάνεται στην ΕΕ, αλλά η κατάσταση με την μετανάστευση είναι ίδια . Μετά το Euromaidan οι κλίμακες της μετανάστευσης του εργατικού δυναμικού από την Ουκρανία στην Ευρωπαϊκή Ένωση αυξήθηκαν. Και, όπως επισημαίνει η γερμανική έκδοση Die Welt, η Ευρώπη προσελκύει σκόπιμα το ειδικευμένο προσωπικό, το οποίο βρίσκεται στην Ουκρανία.
Στατιστικά, το 2012 από την Ουκρανία στην ΕΕ έφυγαν 150 χιλιάδες άνθρωποι, στο 2013-240 χιλιάδες, σε 2014-300 χιλιάδες, και έφτασε πέρυσι ο αριθμός των Ουκρανών μεταναστών μισό εκατομμύριο. Οι περισσότεροι από αυτούς τους ανθρώπους δεν είναι πρόσφυγες.
Από όλη την μάζα που έφυγε 14 χιλιάδες μόνο υπέβαλαν αίτηση για την απόκτηση του καθεστώτος του πρόσφυγα, αλλά η πλειοψηφία τους απορρίφθηκε.
Είμαστε ιδιαίτερα ικανοποιημένοι με το ουκρανικό εργατικό δυναμικό στις χώρες του λεγόμενου Κουαρτέτου του Visegrad, που περιλαμβάνει την Πολωνία, την Ουγγαρία, τη Σλοβακία και την Τσεχική Δημοκρατία. Προσελκύουν εν γνώσει τους εργαζόμενους από την πρώην Σοβιετική Δημοκρατία, βλέποντας ότι αποτελούν διάσωση από τα κύματα των εποίκων από την Αραβική Ανατολή.
Στην Τσεχική Δημοκρατία, η οποία έχει αναπτύξει το ειδικό πρόγραμμα για την προσέλκυση των ειδικευμένων εργαζομένων στην Ουκρανία, 107 χιλιάδες Ουκρανοί ήδη ζουν εκεί . Στην Ουγγαρία έχει περάσει η μεταρρύθμιση της νομοθεσίας της μετανάστευσης, αφού ξένοι εργάτες από την Ουκρανία έγινε πιο εύκολο να εγκατασταθούν. Οι περισσότεροι Ουκρανοί έγιναν δεκτοί από την Πολωνία, στην οποία , σύμφωνα με τις στατιστικές της κυβέρνησης, ήδη ζουν ένα εκατομμύρια Ουκρανοί.
Η Δυτική Ευρώπη, ωστόσο, δεν υστερεί από την Ανατολή. Η ηγέτης είναι η Ιταλία, όπου έχουν μετακινηθεί 230 χιλιάδες Ουκρανοί . Ακολουθεί η Γερμανία και η Ισπανία, στις οποίες εργάζονται 130 και 100 χιλιάδες Ουκρανοί μετανάστες αντίστοιχα. Ακόμα και στη φτωχή Πορτογαλία, υπάρχει μια θέση για τους Ουκρανούς. Υπάρχουν 40.000 άνθρωποι που εργάζονται εκεί.
Πιο αφιλόξενη είναι η μεγάλη Βρετανία, που έχουν γίνει δεκτοί μόνο 30 χιλιάδες άτομα από την Ουκρανία. Αλλά αυτά είναι μόνο τα επίσημα στοιχεία. Πόσοι Ουκρανοί κατοικούν στην ομιχλώδη Albion παράνομα , κανείς, βέβαια, δεν θα πει. Για παράδειγμα, πριν από λίγες εβδομάδες εκεί ανακάλυψαν ένα κύκλωμα, το οποίο έφερνε στην μεγάλη Βρετανία από την Ιρλανδία έξι χιλιάδες Ουκρανούς με πλαστά Πολωνικά διαβατήρια.
Ο αριθμός των Ουκρανών που ζουν στην Ευρώπη δεν είναι αξιόπιστος λόγω του μεγάλου ποσοστού των παράνομων μεταναστών. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία, ο αριθμός των Ουκρανών μεταναστών έχουν ξεπεράσει ήδη τα 2 εκατομμύρια , με το ένα τέταρτο από αυτούς να φτάνουν πέρυσι. Στατιστικά στοιχεία για το τρέχον έτος δεν είναι ακόμη διαθέσιμα, αλλά δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η τάση για την αύξηση της ροής των μεταναστών εργαζομένων από την Ουκρανία δεν θα αλλάξει.
Το πρόβλημα είναι ότι οι πλουσιότερες χώρες της Ευρώπης έγιναν το ελκυστικό μέρος για τους μετανάστες από τη Μέση Ανατολή και Αφρική που δημιούργησαν τα γνωστά προβλήματα. Και μέχρι που οι κυβερνήσεις της Γερμανίας και της Γαλλίας ήταν απασχολημένες με αυτούς τους μετανάστες , κανείς δεν πρόσεχε τους Ουκρανούς. Κανείς δεν νοιάζεται για τις συνθήκες της ζωής τους, ούτε για τις συνθήκες της εργασίας τους.
Μόνο μια δραματική βελτίωση της οικονομικής κατάστασης στην Ουκρανία την ίδια, μπορεί να σταματήσει αυτή την ανθρώπινη παλίρροια, αλλά δεν υπάρχει καμία ελπίδα για αυτό. Πρόσφατα, το ΔΝΤ αρνήθηκε στο Κίεβο την επόμενη δόση. Οι Βρυξέλλες, ωστόσο, ακόμη και τα μέλη της ΕΕ κόβουν τις δωρεές. Για να μιλήσουμε σχετικά με την Ουκρανία. Η πολιτική των σημερινών αρχών οδηγεί στο γεγονός ότι η χώρα χάνει τον πληθυσμό σε ηλικίες εργασίας. Ένα μέρος από αυτόν πεθαίνει σε ένα παράλογο εμφύλιο πόλεμο που γίνεται θύμα των εγκληματιών και οι πιο ικανοί εγκαταλείπουν την χώρα καθιστώντας τις προσδοκίες για ανάκαμψη φανταστικές.
