Η βροχή είναι ένα φαινόμενο φυσικό ή (για μερικούς ερευνητές) κατά περίπτωση μη φυσικό. Δεν είναι φώς, ούτε υπάρχει ήλιος να εκπέμπει το φώς, αλλά δείχνει την απουσία του φωτός. Εκεί που απουσιάζει το φώς, εκεί βρίσκετε το σκοτάδι, το μαύρο, η σκοτεινιά και τα γκρι συναισθήματα, σαν απόδειξή έλλειψης του φωτός.
Όταν περιμένεις το φώς και αντί για αυτό έρχεται σκοτάδι, αντί για ήλιο έχεις σκοτεινιά και πυκνά σύννεφα, αντί για καλοκαίρι έχεις χειμώνα, αντί για πετσέτα παίρνεις ομπρέλα, τότε μάλλον κάτι θέλει να μας μας ο ουρανός, η φύση, ο θεός ή ότι είναι αυτό που πιστεύεις. Καλό θα ήταν να μην περάσουν στο ντούκου οι τρείς, κατά σειρά τελευταίες χειμωνιάτικες ημέρες στα μέσα Ιουνίου.
Αυτή η βροχερή αναποδιά που ανακατεύει την εποχή μας και μπερδεύει τους μήνες, μήπως καταλαβαίνεις τι μπορεί να σημαίνει;
Πέρα από αυτό που πολλοί θα πουν, για την κλιματική αλλαγή ή κάτι που δεν αξίζει να ασχοληθούμε, υπάρχει μήπως κάποιο μήνυμα που έχει αποδέκτες όλους εμάς;
Για τους πολλούς, δεν υπάρχει κάποιο μήνυμα κρυμμένο πίσω από τη συγκεκριμένη κακοκαιρία, αλλά από την άλλη δεν τους κολλάει η όλη κατάσταση. Δεν τους κάθεται ότι τα σαββατοκύριακα του Ιουνίου έφυγαν με τρόπο βροχερό που δεν θυμάμαι από πότε έχει να ξανασυμβεί κάτι τέτοιο. Δεν τους είναι φυσιολογικό, ούτε και συνηθισμένο φαινόμενο.
Όλοι περιμένουν ένα καλοκαίρι και καλοκαίρι δεν βλέπουν. Πολλοί, ίσως οι περισσότεροι από εμάς, περιμένουμε τις διακοπές μας, την ξεκούραση μας, το διάλειμμά μας, τη φυγή μας, την αποκατάσταση της ψυχική μας ηρεμίας, την επαναφόρτιση των μπαταριών μας, μα ο καιρός σήμερα δεν προσφέρεται για τέτοια σχέδια.
Ότι κάνουμε έλκουμε και ότι έλκουμε είμαστε. Μα θα μου πεις, έλκουμε τα σύννεφα και τραβάμε τη βροχή; Δεν ξέρω, αλλά αυτή η σκοτεινιά και η πολύωρη βροχή πράγμα ασυνήθιστο των ημερών μας, σημαίνει ότι μας περιμένουν και ασυνήθιστα πράγματα.
Εκεί που κανονικά έπρεπε να είχαμε καύσωνα έχουμε κρύο, εκεί που θα έπρεπε να είχαμε ήλιο έχουμε σύννεφα, όπως επίσης εκεί που θα έπρεπε να είχαμε δει το «φώς» των αγορών αντικρίζουμε το «σκοτάδι» των μνημονίων.
Και εκεί που θα έπρεπε να είμαι καλύτερος, γίνομαι χειρότερος.
Πολλά μπορείς να πεις που θα έπρεπε να ήταν έτσι και τελικά είναι αλλιώς.
Αυτή η καλοκαιρινή καιρική ανωμαλία, είναι η προειδοποίηση ότι εκεί που θα περιμένουμε το φώς θα έχουμε σκοτάδι. Αυτοί που θα μας λένε ότι θα διώξουν τα σύννεφα μαζί και το σκοτάδι και θα φέρουν το φώς, τόσο το φως θα απομακρύνεται από εμάς.
Δεν υπάρχουν πολλοί τρόποι να ειδοποιήσεις ότι τα πράγματα δεν είναι καλά και η χώρα μας είναι στη διόπτρα αυτών που θα μας λένε πως θα διώξουν τα σύννεφα. Ένας από τους τρόπους που η φύση μας προειδοποιεί είναι η απότομη αλλαγή του δεδομένου.
Το ταρακούνημα (κυριολεκτικά και μεταφορικά) η απορία και η έκπληξή μας μπροστά στην διασάλευση της φύσης, είναι η προειδοποίηση της, ότι θα πρέπει να ετοιμαστούμε να περάσουμε στα αποτελέσματα της κακοποίησης της και γενικά των πράξεων μας.
Δεν υπάρχουμε για να την κακομεταχειριζόμαστε, πόσο μάλλον να αποδεχόμαστε να την κακοποιούν.
Τι της κάνουμε;
Δεν νομίζω ότι υπάρχουμε και κινούμαστε στο περιβάλλον της για να μισούμε ο ένας τον άλλον, για να αφαιρούμε τη ζωή κάποιου πριν έρθει καν στην ζωή, για να καταστρέφουμε την ίδια τη ζωή με ξόρκια και τελετές σε υπόγειους κλειστούς χώρους, να εκμεταλλευόμαστε την καλοσύνη, να επιβραβεύουμε την αδικία, να χλευάζουμε την γνώση και να επικροτούμε το ψέμα και την παράνοια, να βαφτίζουμε «Δημοκράτες» τους δολοφόνους και «Τρομοκράτες» τους αντισυστημικούς, τους σοφούς να τους αποκαλούμε τρελούς και τρελούς επιτυχημένους, να εξαπατούμε τον διπλά, να λέμε «ευχαριστώ θεέ μου που δεν είμαι σαν το δίπλα που δεν έχει δουλειά ή φαγητό να φάει», αδιαφορώντας για την κατάστασή του, ενδιαφερόμενοι αποκλειστικά για την κατάστασή μας και ένα σωρό αλλά που βλέπουμε στην διαστρεβλωμένη καθημερινότητα μας.
Καλά τα καλοκαίρια αλλά η πραγματικότητα, με βάση τα παραπάνω, είναι ότι έρχεται χειμώνας και μάλιστα βαρύς.
Και επίσης θα έρθει εκεί που δεν θα το περιμένουμε, όταν θα μας λένε ότι όλα θα πανε καλά και να μην ανυσηχούμε, ακριβώς εκέινη τη στιγμή θα έρθει.
Ποιός άραγε περίμενε ότι μέσα Ιουνίου θα πλημμύριζαν οι δρόμοι; Αν κάποιος το γνώριζε και το ανέφερε πιο πριν, πιθανώς θα γέλαγαν μαζί του.
Εδώ όμως δεν μιλάμε για καιρικά φαινόμενα, αλλά για κάτι περισσότερο.
Μιλάμε για τα σύννεφα που μαζεύονται πάνω από τη χώρα μας, πάνω από τις πόλεις μας και μερικοί ακόμη και τώρα δεν έχουν ιδέα για το πόσο φορτωμένα είναι. Δεν έχουν ιδέα ότι οι ίδιοι τα κάλεσαν και οι ίδιοι στέκονται χωρίς ομπρέλα από κάτω τους, αγνοώντας τα «έκτακτα δελτία επιδείνωσης».
Η βροχή ξεπλένει τη σκόνη για να βλέπεις καλύτερα, αλλά και θολώνει το τζάμι μειώνοντας την ορατότητα.
Στο χέρι σου είναι πως θα αξιοποιήσεις την παρατεταμένη συννεφιά των τελευταίων ετών, που περιφέρεται πάνω από την χρεοκοπημένη, ανεπίσημα, Ελλάδα. Για εσένα γράφω αυτό το κείμενο, που ζεις ακόμα και τώρα στον κόσμο σου.
Εσύ που είσαι αδιάφορος στους πόνους της γέννας και φοβάσαι τον τοκετό, φοβάσαι την αλλαγή και αποφεύγεις να δεις την πραγματικότητα ωμή, όπως εξελίσσεται και έτσι αγνοείς και ποια μπορεί να είναι η κατάληξή της.Την ζητάς καλοψημένη, με πολλά μπαχαρικά για να μην μυρίζει φόβο και να μπορείς να την καταναλώσεις.
Αγνοείς ότι ο φόβος, είναι το συναίσθημα που σε κρατάει ζωντανό.
Σε έναν δρόμο που θες να περάσεις απέναντι, πρώτα κοιτάς αν περνάνε αμάξια κα μετα περνάς. Γιατί; Γιατί φοβάσαι πώς αν δεν προσέξεις και περάσεις δίχως έλεγχο θα σε πατήσουν.
Το ένστικτο του φόβου που διαχειρίζεται η λογική, είναι η αιτία που επιβιώνουμε. Και εσύ τι κάνεις τώρα;
Κάθεσαι και ακούς οτιδήποτε και τον οποιονδήποτε, άλλα όχι αυτούς και πράγματα που σου προκαλούν «φόβο». Δεν θές να ακούς εξελίξεις που είναι αρνητικές και μπορεί να σου χαλάσουν την μέρα.
Ξέρεις κάτι; Η μέρα σου και η μέρα μου, θα χαλάσουν για τα καλά και το πρόβλημα του γείτονα θα γίνει δικό μου και δικό σου πρόβλημα και τότε δεν θα ακούς μόνο αλλά και θα βλέπεις,θα νιώθεις, θα ζείς μέσα στις εξελίξεις που φοβόσουν και δεν πίστευες. Και κανείς δεν θα είναι εκέι για να σου πεί τι θα κάνεις και πως να αντιμετωπίσεις τη δύσκολη αυτή κατάσταση και τότε θα σκέφτεις όλους αυτους που σε «φόβιζαν» το προηγούμενο διάστημα και σου φώναζαν προετοιμάσου, αλλα εσύ δεν ακουγες και εκπρόθεσμα θα αντιληφθείς πως είχαν δίκιο.Εκπρόσθεσμα..
Πάτα αγαπητή μου λίγο pause στη ζωή σου και σκέψου, αν στα προφορικά αποτυγχάνω, στα γραπτά αργότερα τι θα κάνω, πως θα παώ να δώσω έτσι απροετοίμαστη;
Πρόσπαθησε όσο μπορείς να προετοιμαστείς, να υποδεχτείς τη νέα πραγματικότητα που φωνάζει πλέον ότι έρχεται.
Όχι, μην κοιτάς τη φοροκαταιγίδα και τις μειώσεις που πάλι ετοιμάζονται να επιβάλλουν, αλλά παρακολουθα την προσπάθεια, μέσω των μνημονίων και της τεχνητής κρίσης, να αλλάξει ο τρόπος διακυβέρνησης της χωράς, που αντί να σε βρει προετοιμασμένο και ενημερωμένο, θα σε βρει και υποστηρικτή που θα καλωσορίζεις την ψηφιακή σου σκλαβιά.
Αυτό θα είναι το τέστ για όλους τους Ελληνες, η αποδοχή ή μη της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης που θα μας παρουσιάσουν ως λύση και αφου στο τέστ αυτό αποδεχτείς την ψηφιακή σου καθημερινότητα, κάπου εκέι θα καταρρέυει και θα μείνεις με την κάρτα στο..χέρι.Και αν συμβεί κάτι τέτοιο εγώ και εσύ, κλακαδόροι της νέας επόχης, θα έχουμε πάρει μηδέν. Το πιάνεις το τρικ που ετοιμάζεται; Θα αντιδικείς με τον δίπλα σου, που θα έχει καταλάβει την παγίδα και όταν θα στην δείχνει, εσύ θα του μιλάς για το πόσο εκλεκτό είναι το τυρί που βρίσκεται μέσα.
Εσύ πάλι ζαμάν φου, που το παίζεις άνετος με την νέα τεχνολογία, προετοιμάσου για να ζήσεις δίχως μνημόνια, δίχως μειώσεις σε μισθούς και συντάξεις, δίχως αυξήσεις σε τρόφιμα και φάρμακα, δίχως ανατιμήσεις στα καύσιμα, δίχως δίχως.. Γιατί; Διότι αυτά στο μέλλον θα γίνουν παρελθόν. Τι να αυξήσεις και τι να μειώσεις όταν κάτι δεν θα το έχεις..είναι αδύνατον να αυξήσεις την τιμή σε κάτι που δεν θα υπαρχει.
Τα ονείρα μας και τα σχέδια μας για το μέλλον, σιγά σιγα θα γίνονται συντρίμμια μήπως και συνέλθουμε.
Ο καιρός, ο σεισμός, η οικονομία, οι πολιτικοί, μια εξέλιξη ή πολλές μαζί, είναι στην υπηρεσία Αυτού που θέλει να μας αφυπνήσει, έστω και στο παραένα. Αν μπορείς και το βλέπεις, ειλικρινά είσαι τυχερός και αργότερα πάνω σου θα ακουμπήσουν αρκετοι , αν πάλι όχι, τότε ο εγωισμός σου και η υπερηφάνεια σου, θα είναι οι αποκλειστικά υπεύθυνοι για την ατυχία σου και εκεί να τα ρίξεις τις ημέρες της μεγάλης δοκιμής. Πώς λοιπόν λέω πως έχουμε καλοκαίρι, όταν μπαίνω στο σπίτι μούσκεμα από τη βροχή;
Αν όντως κλαίει ο ουρανός για αυτά που βλέπει από εκεί πάνω, μάλλον χθες και σήμερα θα βλέπει αυτά που μας περιμένουν εδώ κάτω.
Μας είπαν ότι πήραμε τη δόση και θα βγούμε από την κρίση – και εγώ σου λέω πώς έχουμε χειμώνα γιατί έξω βρέχει. 18/6/2017
