Του Σάκη Μουμτζή
Η πρόταση που έκανε ο Α.Τσίπρας στην Φ.Γεννηματά για μελλοντική συνεργασία—μέσω εφημερίδας που εκδόθηκε για να προωθήσει αυτό το συνοικέσιο- προφανώς δεν είχε αποδέκτη μόνον την ίδια.
Ο Α.Τσίπρας γνώριζε, όταν έδινε την συνέντευξη του, πως τέτοια περίπτωση δεν υπάρχει, για τους εξής λόγους: Πρώτον, γιατί είναι ο ίδιος παντελώς αναξιόπιστος, στα μάτια της ηγεσίας της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Επί πλέον, τα δύο κόμματα έχουν ανταλλάξει βαριές κουβέντες. Δεύτερον. Η βάση της Δημοκρατικής Συμπαράταξης είναι στην συντριπτική πλειοψηφία της αντι-ΣΥΡΙΖΑ. Τρίτον. Αυτό αποτυπώνεται και στους συσχετισμούς μέσα στην κοινοβουλευτική ομάδα και στο στελεχικό δυναμικό της παράταξης. Συνεπώς, αν αποδεχόταν η Φ.Γεννηματά τις συμβουλές διαφόρων φαντασμάτων του παρελθόντος που έχει δίπλα της, θα την ακολουθούσε στη συνεργασία με τον Α.Τσίπρα, λιγότερο από το 1/3 της Δημοκρατικής Συμπαράταξης. Και αυτό το γνωρίζει η πρόεδρος.
Βέβαια, στο πίσω μέρος του μυαλού του Αλέξη, εξακολουθεί και υπάρχει η παλαιοκομμουνιστική νοοτροπία του «ξεσκεπάσματος». Να φανεί δηλαδή, πως απορρίπτοντας την πρόταση του, η Δημοκρατική Συμπαράταξη είναι το «δεκανίκι της Δεξιάς.» Ο Α.Τσίπρας επιδιώκει να ματαιώσει την δημιουργία μιας κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας 180 βουλευτών, ώστε να μην εκλεγεί το 2020 πρόεδρος της Δημοκρατίας. Το 2014 «ανέβασε με επιτυχία αυτό το έργο.» Τώρα ψάχνει τον νέο Κουβέλη. Κι ας είναι θηλυκός. Δεν πειράζει.
Αναμφίβολα, η συνέντευξη αυτή του πρωθυπουργού στην «εφημερίδα του συνοικεσίου» θα συζητηθεί και για έναν άλλο λόγο. Γιατί ο Α.Τσίπρας «αδειάζει» τον Π.Καμμένο. Γιατί όταν προτείνει συνεργασία στην Φ.Γεννηματά, λέει ουσιαστικά στον υπουργό Εθνικής Αμύνης, «ως εδώ.Οι δρόμοι μας χωρίζουν τώρα», καθώς Πάνος και Φώφη δεν μπορούν να συνυπάρξουν.
Ο Π.Καμμένος ο οποίος είναι και ευφυής και μαχητής, προφανώς πήρε το μήνυμα. Αλλωστε αυτό ήταν πολύ σαφές. Τι θα κάνει λοιπόν; Θα αφήσει τον Τσίπρα να τον πετάξει σαν στυμμένη λεμονόκουπα; Είδε τι έπαθε ο Κουβέλης. Στα αζήτητα.
Επιπροσθέτως, αντιλαμβάνεται ο υπουργός Εθνικής Αμύνης πως ο χρόνος δουλεύει σε βάρος του. Οσο περνά και γίνεται αντιληπτό πως το κόμμα του δεν θα βρίσκεται στην νέα Βουλή, τόσο θα αποδυναμώνεται η διαπραγματευτική θέση του. Κοινώς, θα βρεθεί με την πλάτη στον τοίχο, χωρίς επιλογές.
Πώς θα αντιδράσει; Θα επιλέξει να απολαμβάνει τα μεγαλεία του υπουργικού θώκου, αδιαφορώντας για την μετέπειτα πορεία του κόμματος του; Θα αντεπιτεθεί και πώς; Μήπως θα ηγηθεί της προσπάθειας για την συγκόλληση των διάσπαρτων κομματιδίων της ακραίας Δεξιάς; Και το κυριότερο. Τι θα κάνουν οι βουλευτές του; Το κύριο μέλημα ενός βουλευτή είναι η επανεκλογή του. Όταν είναι σίγουρη η αποτυχία του, θα περιμένει το μοιραίο τέλος;
Η χθεσινή συνέντευξη του πρωθυπουργού ήταν, πράγματι, σημαντική. Ηταν ένα πολιτικό γεγονός, καθώς θα έχει πολιτικές συνέπειες. Και επειδή οι ηγετικές ομάδες της Αριστεράς δεν προβαίνουν σε τέτοιες κινήσεις τυχαία, πολύ σύντομα θα έχουμε εξελίξεις.
