O Τσίπρας ως ηλικιωμένος πρωθυπουργός καταθέτει στεφάνι με τον Γλέζο στο μνημείο της ΕΡΤ [σκίτσο]
Βρισκόμαστε στο σωτήριο έτος 2043 και ανήμερα της 6ης Νοεμβρίου, ο υπέργηρος πρωθυπουργός πλέον Αλέξης Τσίπρας προσέρχεται στον χώρο του Ραδιομεγάρου της ΕΡΤ για να καταθέσει στεφάνι για τα τριάντα χρόνια από την εισβολή των ΜΑΤ και την εκδίωξη των εργαζομένων……
Το προφητικό σκίτσο είναι από τα ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΑ 8 Νοεμβρίου 2013
29 Ιουνίου 2017
Ανακοίνωση:
«Η μνήμη είναι ένα από τα πρωταρχικά συστατικά στοιχεία της πορείας του ανθρώπου στους αιώνες.
Χρέος όλων μας είναι να θυμόμαστε τους αγώνες για τα ιδανικά τους και την αιτία που έγιναν και να τιμούμε όλους αυτούς που τα έδωσαν όλα γι’ αυτό τον αγώνα, ορισμένοι ακόμα και τη ζωή τους.
Έτσι κι εμείς, οι εργαζόμενοι της ΕΡΤ, αποφασίσαμε να τοποθετήσουμε μνημείο εντός του προαυλίου του Ραδιομεγάρου, όχι γιατί ζήσαμε αυτή την πραγματικότητα και είμαστε πρωταγωνιστές – μαζί με την κοινωνία – του αγώνα ενάντια στο μαύρο, για τη δημοκρατία, για τα συνταγματικά μας δικαιώματα, για την ελευθεροφωνία, για το δικαίωμα στη ζωή και στη δουλειά, αλλά και γιατί οι παρακαταθήκες, τα οράματα, οι αξίες, η αλληλεγγύη και η αυταπάρνηση, συστατικά αυτού του ανένδοτου αγώνα, πρέπει να μείνουν χαραγμένα στη μνήμη και να γίνουν ορόσημο και στις μελλοντικές γενιές.
Αυτός ο συνδικαλιστικός αγώνας που είχε καθαρό ιδεολογικό – πολιτικό πλαίσιο και εργατική – ταξική αναφορά και συνείδηση, ξαναεπιβεβαίωσε τη ρήση και τη μόνη σίγουρη λύση «Όλα με αγώνες κατακτιούνται, τίποτα δεν μας χαρίζεται».
Στο μνημείο «Μνήμες και χρέος», θα τοποθετηθεί μοναδικό έργο αποτύπωσης του αγώνα, φιλοτεχνημένο από τον αλληλέγγυο της ERTopen, διεθνώς αναγνωρισμένο γλύπτηΚυριάκο Ρόκο που αφιλοκερδώς προσφέρθηκε να δημιουργήσει.
Μετά το Πολυτεχνείο στεφάνια και στην ΕΡΤ……..Παρέλαση με τη Ζωή, τον Αλέξη, τη Ραχήλ, τον Βαρουφάκη, τον ροκά Διονύση, τους κρατικοδίαιτους συνδικαλιστές….όλοι στον αγώνα κατά του φασισμού…….μνήμες και χρέος…ένα το χελιδόνι για την δημοκρατία…..
Mα θα πει κάποιος φουκαράς. “Έχουν μηδενίσει τα πάντα, η αγορά, η ψυχολογία του κόσμου, τα όνειρα, τα πλάνα μας για το αύριο, τα επαγγελματικά σχέδια, όλα μηδέν. Μας έφτασε απλώς να επιβιώνουμε και να πληρώνουμε φόρους . Δεν υπάρχει ελπίδα, και αυτοί γιορτάζουν ταξικούς αγώνες;”
Μα μήπως είσαι φασίστας;;
