Του Ραφαήλ Αξιώτη
Την μελλοντική μορφή της Συρίας και τους συσχετισμούς δυνάμεων που θα ακολουθήσουν την πτώση του Ισλαμικού Κράτους αποφασίζουν Ρωσία και ΗΠΑ στην Αστάνα του Καζακστάν. Μέχρι χθες, οι συνομιλίες δεν είχαν καταλήξει σε ένα συγκεκριμένο σημείο, αλλά από το πουθενά ανακοινώθηκε πως οι ΗΠΑ είναι διατεθειμένες να συζητήσουν με τη Ρωσία κοινές προσπάθειες εξεύρεσης σταθερότητας στην εμπόλεμη Συρία, ακόμα και ζώνες απαγόρευσης πτήσεων.
Πρόκειται για ένα μεγάλο βήμα από την Ουάσιγκτον, καθώς κατά το παρελθόν οι ζώνες απαγόρευσης πτήσεων καθορίζονταν από αυτήν και τους συμμάχους της. Ειδικά κατά τη διακυβέρνηση Ομπάμα, το αμερικανικό σχέδιο που επέβαλε ζώνες απαγόρευσης πτήσεων στη βόρεια και ανατολική χώρα, όχι μόνο ενδυνάμωσε το Ισλαμικό Κράτος, αλλά έδωσε την δυνατότητα σε γειτονικές χώρες όπως την Τουρκία να αποκτήσουν λόγο πάνω σε συριακά εδάφη.
Θετικός για την έκβαση των διαπραγματεύσεων φάνηκε και ο Αμερικανός ΥΠΕΞ, Ρεξ Τίλερσον σε γραπτή δήλωσή του πριν την έναρξη της συνόδου κορυφής των 20 (G20) στο Αμβούργο, αύριο και μεθαύριο. Συγκεκριμένα, ο ίδιος είπε ότι “Εάν οι δύο χώρες μας συνεργαστούν για να εδραιώσουν τη σταθερότητα στο έδαφος, θα δημιουργήσει ένα θεμέλιο για την επίλυση του πολιτικού μέλλοντος της Συρίας”.
Προφανώς, το παιχνίδι των δύο υπερδυνάμεων για τη Συρία φαίνεται πως θα παιχθεί τόσο στην Αστάνα, όσο και στο Αμβούργο, με τους Ρώσους να περιμένουν με ανυπομονησία τη συνάντηση Πούτιν-Τραμπ, προκειμένου οι δύο χώρες να καταλήξουν σε μία ελάχιστη συγκατάθεση. Το ολοκληρωμένο σχέδιο για την μεταπολεμική Συρία θα το μάθουμε σταδιακά, αλλά το μόνο σίγουρο είναι ότι η επικράτειά της δεν θα είναι πια η ίδια. Όσονα αφορά τώρα τις διακοινώσεις Ερντογάν περί εισβολής, πρέπει να γίνει ξεκάθαρο το εξής: η απόφαση των “μεγάλων” -εάν καταλήξουν σε μια κοινή απόφαση όντως- θα είναι οριστική. Όποια χώρα αμφισβητήσει το νέο αμερικανορωσικό status quo, τότε θα αντιμετωπίσει δεινές συνέπειες..
