“Γιάννης κερνά-Γιάννης πίνει” ισχύει ως προς τις ορνιθολογικές μελέτες που καλούνται μεν να εφαρμόζουν οι εταιρείες των Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας, πλην όμως είναι μελέτες που οι ίδιες οι εταιρείες έχουν κάνει και είναι μελέτες που οι ίδιες οι εταιρείες τις καταπατούν.
Έτσι συχνά είναι τα κρούσματα νεκρών ορνέων σε χώρους με ανεμογεννήτριες, με ένα ακόμη πρόσφατο κρούσμα που μας αποκαλύπτει, φωτογραφικά και με στοιχεία, ο συντονιστής της Οργάνωσης “Φοίνιξ” Εφαρμογών Βιώσιμης Ανάπτυξης Δημήτρης Ψαρράς, ο οποίος και καταγγέλλει σημαντικές κοροϊδίες σε βάρος του νησιού μας, από τις δύο μεγάλες εταιρείες που θέλουν να γεμίσουν με αιολικά (950 MW) την Κρήτη!
Αυτά υποστηρίζει συγκεκριμένα προς την εφημερίδα μας ο Δημήτρης Ψαρράς, επισημαίνοντας ότι «αν αφήναμε στην άκρη το οικονομικό κομμάτι, ότι επιδοτείται από την τσέπη μας η εισαγωγή ΑΠΕ, δημιουργώντας θέσεις εργασίας έξω και χρέος εδώ, πόση ενέργεια τελικά παράγεται και πόσο καθαρή είναι αυτή η ενέργεια; Και εάν ποτέ κλείσουν οι πετρελαϊκές μονάδες, σε πόσο διάστημα θα μπορούσε να εξαλειφθεί η περιβαλλοντική υποβάθμιση από την εγκατάστασή τους, βάζοντάς τις στις στέγες μας (έτσι η επιδότηση που δίνουμε θα γύριζε σε εμάς, αλλά και σε μικρές τοπικές εταιρείες);».
Τα ερωτήματα αυτά θέτει προς την εφημερίδα μας ο Δημήτρης Ψαρράς, που συνεχίζει λέγοντας: «Αν μέναμε, όμως, στο θέμα της θανάτωσης πουλιών από αυτές τις μονάδες (ενός ακόμη ορνέου – βλ. φωτογραφία – στον αιολικό σταθμό Περδικορυφή Αγίας Βαρβάρας, τέσσερα όρνια νεκρά: αποδεδειγμένα στοιχεία 2014), κατά πόσο θα μπορούσε να αποφευχθεί, και εάν μας κοροϊδεύουν, τελικά, οι εταιρείες αδιαφορώντας πλήρως για τις συνέπειες που προκαλούν και για τις υποχρεώσεις που έχουν;
Πρώτο σημείο κοροϊδίας είναι οι ορνιθολογικές μελέτες, οι οποίες είναι ουσιαστικά του “ποδιού”, ενώ τις κάνουν οι ίδιες οι εταιρείες και οι ίδιες τις εφαρμόζουν, χωρίς ελεγκτική Αρχή από την Περιφέρεια. Μια σοβαρή ορνιθολογική μελέτη στο εξωτερικό παίρνει μήνες-χρόνο, κοστίζει 50.000 έως 70.000 ευρώ και γίνεται από ανεξάρτητους επιστημονικούς φορείς, ενώ εδώ σε σύντομο χρόνο με δικούς τους “επιστήμονες” και με πέντε χιλιάρικα κάνουν μελέτη.
Δεύτερο σημείο κοροϊδίας είναι η αδιαφορία και η γελοιοποίηση της ίδιας της νομοθεσίας περί “περιβαλλοντικής ευθύνης”. Γνωμοδότηση για τη ζημιά γίνεται από επιτροπή της Αποκεντρωμένης Διοίκησης (148/2009, άρθρο 6, παρ.
6). Ερώτημα: Τηρεί η Αποκεντρωμένη Διοίκηση τη νομοθεσία; Αποτιμά τις ζημιές, δεδομένου ότι έχουμε νεκρά πουλιά σε όλους τους αιολικούς σταθμούς της Κρήτης; Η νομοθεσία μιλά για ευθύνη όπου προκληθεί, την αποτίμησή της, την αποζημίωσή της και τη λήψη αντισταθμιστικών μέτρων. Ρόλο έχει και η αιρετή Περιφέρεια, που μπορεί να επιβάλει πρόστιμο σύμφωνα με το Ν. 186/3852/10 ΣΤ’ παρ/22».
Πού είναι τα αντισταθμιστικά μέτρα;
Και εξηγεί παρακάτω ο Δημήτρης Ψαρράς ότι «ο νόμος λέει: τα αιολικά πάρκα σκοτώνουν πουλιά, οπότε οι εταιρείες θα έπρεπε να αποζημιώνουν τους φορείς της περιοχής που αυτή “προκαλείται”, αλλά και να εφαρμόσουν με δικά τους έξοδα αντισταθμιστικά μέτρα. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, αυτήν του αιολικού σταθμού της Περδικορυφής, έχει επισημανθεί από το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Κρήτης η ανάγκη λήψης αυτών των μέτρων, όταν μάλιστα σε μικρή απόσταση από το σταθμό είναι η ταΐστρα αρπακτικών του πρώην δήμου Ρούβα, η οποία κατασκευάστηκε σε συνεργασία με το ΜΦΙΚ και με ευρωπαϊκό πρόγραμμα, όπως και το παρατηρητήριο καθώς και ειδικές διαδρομές και κλωβός επανένταξης των γυπών. Φυσικά η εταιρεία δεν το πράττει, αλλά και οι ελεγκτικοί μηχανισμοί της Περιφέρειας… “πού να τρέχουν τώρα!”, ενώ θα έπρεπε αυτή η ταΐστρα να λειτουργεί εδώ και χρόνια με ευθύνη της εταιρείας».
Αλλά παρακάτω ο κ. Ψαρράς αναφέρεται και σε ένα τρίτο σημείο κοροϊδίας, που είναι ότι «με υπευθυνότητα των εταιρειών θα μπορούσαν να μειωθούν στο ελάχιστο οι απώλειες, όπως στην Ισπανία και την Πορτογαλία, όπου, ενώ υπάρχουν “δάση” από ανεμογεννήτριες και “νέφη” από πουλιά, η θνησιμότητα είναι πολύ χαμηλή, γιατί οι εταιρείες έχουν εγκαταστήσει ειδικά ραντάρ που σταματούν τις ανεμογεννήτριες όταν πετούν πουλιά κοντά σε αυτές. Τα ραντάρ αυτά, όμως, στοιχίζουν περί το μισό εκατομμύριο ευρώ, ενώ έχουν και χειριστή, ο οποίος με ένα τάμπλετ σώζει χιλιάδες ζωές πουλιών. Όμως εδώ οι εταιρείες, ενώ παίρνουν τεράστια κέρδη από την τσέπη μας (ΕΤΜΕΑΡ), τελικά μας κοροϊδεύουν αρνούμενοι να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να ανταποδώσουν σε πολιτισμό το χρήμα που κερδίζουν».
Στα Αστερούσια
Ο Δημήτρης Ψαρράς αναφέρεται και στον άλλο σταθμό μέσα σε Νatura, στον Άγιο Κύριλλο στα Αστερούσια, όπου και εκεί υπάρχει μεγάλη θνησιμότητα από γύπες (7 όρνια νεκρά αποδεδειγμένα: στοιχεία 2014) και γενικά περιβαλλοντική υποβάθμιση. «Ο “επιχειρηματίας” δεν έχει πληρώσει εδώ και 10 χρόνια το ετήσιο μίσθωμα του “ιλιγγιώδους” ποσού των 120 ευρώ ανά στρέμμα το έτος, κάτι που αποδεικνύει ότι και οι δύο αυτές “μεγάλες” εταιρείες, τελικά, είναι και ηθικά αφερέγγυες (οικονομικά το γνωρίζουμε, μιας και χωρίς τη ληστεία μέσω του λογαριασμού της ΔΕΗ θα ήταν ανύπαρκτες). Υπάρχει και ο “πατέρας” της κοροϊδίας, ότι οι δύο εταιρείες αποδεδειγμένα (Τμήμα Επιθεώρησης Περιβάλλοντος του ΣΕΠΔΕΜ με το υπ. αριθ. 229/6.2.2017) δεν τηρούν τους περιβαλλοντικούς όρους που διέπουν τη λειτουργία τους».
Συγκεκριμένα οι εταιρείες έπρεπε να φροντίσουν για:
– Την απομάκρυνση των νεκρών ζώων από τα όρια των μονάδων, έτσι ώστε να μην πραγματοποιούν χαμηλές πτήσεις για τροφοληψία τα πτωματοφάγα πουλιά, όπως το όρνιο.
– Τον καθορισμό προδιαγραφών για συστηματική παρακολούθηση (monitoring) της επίδρασης της λειτουργίας του αιολικού σταθμού στην ορνιθοπανίδα και στο βιότοπό της.
Ρεπορτάζ: Χριστόφορος Παπαδάκης
