© AFP 2017 / Tobias Schwarz Η Γερμανίδα Καγκελάριος Αγκελα Μέρκελ και ο Πρόεδρος της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Φωτογραφία αρχείου
Gevorg Mirzayan, αναπληρωτής καθηγητής του τμήματος πολιτικών επιστημών του Οικονομικού Πανεπιστημίου υπό την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας, για το RIA Novosti
Η σύγκρουση μεταξύ Γερμανίας και Τουρκίας προχωράει και βαίνει βαθιά. Η απαγόρευση στους Τούρκους ηγέτες να διεξάγουν προπαγάνδα στους Τούρκους της Γερμανίας και η απάντηση της Άγκυρας με την απαγόρευση στους βουλευτές της Βundestag να επισκέπτονται τις περιοχές του Bundeswehr (Γερμανικού στρατού) στην Τουρκική επικράτεια (στη Γερμανία ο στρατός υπάγεται στο κοινοβούλιο, τα μέλη του οποίου ελέγχουν τακτικά τις τοποθεσίες των ενόπλων δυνάμεων ) Οι απειλές και η λήψη ομήρων έχουν ήδη προστεθεί.
Η Γερμανία – δεν είναι Ελβετία
Τώρα η Άγκυρα προσπαθεί να αναγκάσει τη Γερμανία να δώσει τους πολιτικούς αντιπάλους του προέδρου-σουλτάνου που κατέφυγαν στη Γερμανία. Οι Τούρκοι μετέφεραν στο Βερολίνο τον κατάλογο των ‘υποστηρικτών των τρομοκρατών’ 4,5 χιλιάδες έγγραφα αποδεικνύουν αυτόν τον κατάλογο- μετά ο Ερντογάν δήλωσε ότι αν η Γερμανία δεν θα εκδώσει τους ανθρώπους αυτούς, θα την θεωρήσει ως χώρα που υποστηρίζει την τρομοκρατία. Ωστόσο, οι Γερμανοί θεωρούν ότι τα έγγραφα αυτά δεν αξίζουν εμπιστοσύνης και προσοχής.
Στην συνέχεια ο Ερντογάν αποφάσισε να δώσει ένα ακόμα επιχείρημα. Η Τουρκία στις 5 Ιουλίου και στις 18 Ιουλίου συνέλαβε επίσημα διάφορους ακτιβιστές της Διεθνούς Αμνηστίας μεταξύ των οποίων είναι ο Γερμανός Πέτερ Στάντνερ και επίσης ο επικεφαλής του τουρκικού υποκαταστήματος αυτού του οργανισμού.
Εξάλλου, ο ανταποκριτής του Γερμανικού Die Welt Deniz Yudzhel είναι υπό κράτηση. Στις εκκλήσεις των Γερμανών να τους απελευθερώσουνοι Τούρκοι αρνήθηκαν.
«Έχουμε ένα δικαστήριο το οποίο είναι ανεξάρτητο και διαρκεί όσο χρονικό διάστημα κρίνει αναγκαίο». Και καλούμαστε να απελευθερώσουμε τους υπόπτους, όταν μόλις τώρα αρχίζει η δίκη. «Αυτά είναι τα διπλά μέτρα και σταθμά», είπε ο Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Μεβλούτ το Τσαβούσογλου.
Εντούτοις, στην γερμανική Bild πέρασαν (ή πιό πιθανό, δόθηκαν ) πληροφορίες ότι η Άγκυρα θέλει να τους ανταλλάξει για δύο ανεξέλεγκτους Τούρκους στρατηγούς. Αποδείχθηκε ότι ο Ερντογάν συνέλαβε ομήρους Ευρωπαίους για την υλοποίηση των στόχων του .
Ναι, νωρίτερα η Ευρώπη τα έκανε όλα αυτά. Στο τέλος των γεγονότων , όταν ακόμα υπήρχε η Λιβύη, ο γιος του Muammar Gaddafi – Hannibal – συνελήφθη στην Ελβετία, τότε ο «ηγέτης» συνέλαβε ομήρους δύο Ελβετούς πολίτες και ανάγκασε τον πρόεδρο της Ελβετίας να πάει προσωπικά στην Τρίπολη και να ζητήσει συγγνώμη για την απρέπεια.
Ωστόσο, οι Γερμανοί συμπεριφέρθηκαν με διαφορετικό τρόπο και απάντησαν με απειλές στις απειλές. Έτσι, ο Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας, Ζιγκμάρ Gabriel, ενημέρωσε τους Γερμανούς επενδυτές να μην επενδύσουν χρήματα στην Τουρκία. ‘Δεν βλέπω μια ευκαιρία που εμείς ως ομοσπονδιακή κυβέρνηση θα μπορούσαμε να εγγυηθούμε περαιτέρω τις Γερμανικές επενδύσεις στην οικονομία της Τουρκίας από δω και πέρα’ – σημείωσε. Επίσης, δήλωσε ότι το Βερολίνο εξετάζει σοβαρά τη δυνατότητα εισαγωγής οικονομικών κυρώσεων κατά της Άγκυρας , η Γερμανία – είναι ένας από τους μεγαλύτερους επενδυτές στην Τουρκική οικονομία και ο μεγαλύτερος εμπορικός εταίρος της Άγκυρας.
2017 © AFP / DPA / Kay Nietfeld Ο Υπουργός Εξωτερικών της Γερμανίας Ζιγκμάρ Γκάμπριελ μιλά σε συνέντευξη τύπου στο Βερολίνο μετά από τις συλλήψεις των ακτιβιστών ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην Τουρκία. 20 Ιουλίου 2017
Εξάλλου, ο επικεφαλής του Γερμανικού Υπουργείου Εξωτερικών συνέστησε στους πολίτες της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας να μην επισκέπτονται την Τουρκία χωρίς επείγουσα ανάγκη. ‘Αυτό που συμβαίνει στην Τουρκία με αυθαίρετες και παράνομες συλλήψεις ακτιβιστών και δημοσιογράφων για τα ανθρώπινα δικαιώματα, μου θυμίζει αυτό που υπήρχε στη ΛΔΓ – είπε ο υπουργός Οικονομικών της Γερμανίας Wolfgang Schaeuble . Κανείς δεν θα σας βοηθήσει’. Μια λεπτή υπόδειξη για τους Γερμανούς τουρίστες που μόνο τον Μάιο στην Τουρκία υπήρχαν 300 χιλιάδες.
Εγχώριες επενδύσεις
Τι προκάλεσε μια τέτοια συμπεριφορά προβολής του Βερολίνου; Όπως σημείωσε πραγματικά ο γραμματέας Τύπου του Ερντογάν, Ιμπραήμ Καλύιν (παρουσιάζοντας πρόσφατα το βιβλίο πώς η Ευρώπη κάνει διακρίσεις εναντίον των μουσουλμάνων), «αυτές οι ανεπιτυχείς λέξεις είναι επενδύσεις στην εγχώρια πολιτική». Η ελίτ της χώρας, αλλά και προσωπικά η Angela Merkel σε λίγους μήνες αναμένεται να πάει σε πολύ σημαντικές εκλογές για την Bundestag. Η Καγκελάριος είναι απαραίτητο να κερδίσει πόντους μεταξύ των Γερμανών συντηρητικών και συνεπώς υποστήριξε τον υπουργό, αφού κάλεσε την τιμωρία της Τουρκίας ‘αναπόφευκτη και αναγκαία’.
Με βάση αυτήν την υπόθεση, στην Άγκυρα ελπίζουμε ότι η κρίση δεν θα είναι μεγάλη. Το Βερολίνο ‘πρέπει να απέχει από ρητορική που θα προκαλέσει μακροπρόθεσμη ζημιά στις οικονομίες και των δύο χωρών’ – λέει ο υπουργός Οικονομικών της Τουρκίας Nihat Zeybekci. Ωστόσο, η συμπεριφορά του Βερολίνου δεν είναι μόνο για τις εκλογές. Η Γερμανία θέλει να τιμωρήσει επίσης τον Ερντογάν για το γεγονός ότι ο Τούρκος πρόεδρος τερματίζει τους πολιτικούς και πολιτιστικούς δεσμούς της Τουρκίας με την Ευρώπη και την μετατρέπει σε σουλτανάτο – απρόβλεπτο ανεξέλεγκτο και εχθρικό εξ ορισμού για την Ευρώπη.
‘Αυτός που απολύει από την υπηρεσία εκατοντάδες χιλιάδες αξιωματούχους, στρατιωτικό προσωπικό και δικαστές τοποθετεί σε φυλακές δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων των βουλευτών , δημοσιογράφων και ακτιβιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, απαλλοτριώνει περιουσίες, κλείνει εκατοντάδες μέσα μαζικής ενημέρωσης, κατηγορεί ψευδώς δεκάδες γερμανικές επιχειρήσεις ότι υποστηρίζουν τους τρομοκράτες, ζήτησε για την ανάκτηση της θανατικής ποινής, που, προφανώς, θέλει να γυρίσει τον τροχό της ιστορίας πίσω”
– λέει ο Zigmar Gabriel . Δυο χρόνια πριν μετατραπεί σε σουλτανάτο (οι συνταγματικές διορθώσεις θα τεθούν σε ισχύ το 2019), η ΕΕ έχει ακόμα χρόνο να πιέσει τον Ερντογάν.
© AP Photo / Markus Schreibe Οι Ακτιβιστές της οργάνωσης «δημοσιογράφοι χωρίς σύνορα» με πορτρέτα δημοσιογράφων που κρατούνται στην Τουρκία, στην Τουρκική Πρεσβεία στο Βερολίνο
Ωστόσο, ο Ερντογάν δεν επηρεάζεται εξαιτίας αυτής της κρίσης. Ο Τούρκος πρόεδρος-σουλτάνος αντιστέκεται αποτελεσματικά στην Ευρώπη σε ένα ρητορικό πεδίο, κερδίζοντας τη βαθμολογία ανάμεσα στους Τούρκους εθνικιστές (το κύριο εκλογικό σώμα του). Ναι, ταυτόχρονα, την επόμενη τάση που διαπνέει την κατάταξή των Ρεπουμπλικάνων, ενός μορφωμένου και φιλοευρωπαϊκού τμήματος του πληθυσμού, που ωστόσο ο πρόεδρος-σουλτάνος θεωρεί ότι έχει αποκοπεί από αυτό το κομμάτι εδώ και πολύ καιρό και βλέπει το καθήκον να μην συμβιβάζεται με αυτούς (Βλέπε ‘απολύει εκατοντάδες χιλιάδες αξιωματούχους, στρατιωτικό προσωπικό και δικαστές από τις υπηρεσίες, τοποθετεί σε φυλακές δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους, συμπεριλαμβανομένων των βουλευτών, δημοσιογράφων και ακτιβιστών των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, απαλλοτριώνει ιδιοκτησίες, κλείνει εκατοντάδες μέσα μαζικής ενημέρωσης’ ). Κατά κάποιο τρόπο, δεν ενδιαφέρεται ακόμη και για το γεγονός ότι οι Βρυξέλλες στέρησαν την Τουρκία από τις ελπίδες για το ευρωπαϊκό μέλλον (που οι ευρωπαίοι αξιωματούχοι υποσχέθηκαν να το πράξουν αν ο Ερντογάν δεν επιστρέψει τη θανατική ποινή στη χώρα).
Η Μόσχα φαίνεται να κερδίζει
Ωστόσο, η Μόσχα μπορεί να γίνει ο κύριος νικητής αυτής της αντιπολίτευσης, αν η Γερμανία και η Τουρκία επιλύσουν μάλλον τακτικά τα προβλήματα τους, τότε η Ρωσία χάρη στη σύγκρουση τους τα επιλύει στρατηγικά. Έτσι, η επιδείνωση των τουρκικών και των ευρωπαϊκών σχέσεων (λόγω δημοψηφίσματος και ομήρων), και ιδίως στο πλαίσιο της επιδείνωσης της τουρκοαμερικανικής κρίσης (λόγω των Κούρδων), θέτει την Τουρκία σε κατάσταση διεθνούς απομόνωσης και το μόνο παράθυρο για αυτήν είναι η Μόσχα.
Η Μόσχα, η οποία (αντίθετα από τους δυτικούς εταίρους) δεν παρεμβαίνει στις εσωτερικές υποθέσεις της Τουρκίας και μέσω της οποίας είναι δυνατόν να διεξαχθεί διάλογος με τους Ιρανούς που δεν έχουν μεγάλη επιθυμία να διδάξουν τον πρόεδρο-σουλτάνο την φιλελεύθερη δημοκρατία και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Έτσι, με μεγάλη πιθανότητα ο Ρετζέπ Ερντογάν θα σέβεται τα ρωσικά συμφέροντα και δεν θα μπαίνει μέσα στα πόδια της στη Συρία.
Και είναι πολύ σημαντικό, ειδικά τώρα που Τούρκοι στρατιώτες πρέπει να είναι πολύ ήσυχοι και να μην εμποδίζουν τα συριακά στρατεύματα να έρθουν προς την κατεύθυνση του Deir ez-Zor και όταν οι Σύριοι διπλωμάτες προσπαθούν να διαπραγματευτούν μια Εθνική συμφιλίωση με τους φιλο τουρκους αντάρτες.
Ας μην αναφέρουμε ότι ο Ερντογάν, εκτιμώντας τις σχέσεις με τη Ρωσία θεωρητικά, μπορεί να δώσει στη Μόσχα βοήθεια στην επιχείρηση του παγώματος της κρίσης στο Ναγκόρνο-Καραμπάχ.
Εξάλλου, η τουρκική-γερμανική επιδείνωση θα βοηθήσει τη Μόσχα και με το διάλογο με την Ευρώπη, ειδικά με το θέμα αερίου. Είναι τόσα χρόνια που οι Ρώσοι εμπειρογνώμονες και αξιωματούχοι προσπάθησαν να πείσουν τους Ευρωπαίους ότι η τουρκική επιλογή είναι αναξιόπιστη ότι η Τουρκία θα χρησιμοποιήσει τη διαμετακόμιση ως πολιτικό μοχλό – ωστόσο, οι Βρυξέλλες και το Βερολίνο ανησυχούν με μια σκέψη διαφοροποίησης για χάρη της διαφοροποίησης, δεν άκουσαν την Μόσχα και προσπάθησαν επίμονα να στοιχηματίσουν στους «μη ρωσικούς» τρόπους παράδοσης, για παράδειγμα από την Κασπία Θάλασσα μέσω της Τουρκίας.
Τώρα είναι ακόμη σαφές στους Γερμανούς αμφισβητίες ( αλήθεια, όχι τους πολωνούς) ότι η Τουρκία έγινε εξαιρετικά αναξιόπιστη και με αυτό πρέπει να γίνει κάτι. Ίσως κάποιος στην Ευρώπη να αρχίζει να τσαλακώνει τα χέρια με τα οποία ώθησε τους Βούλγαρους να κόψουν το South Stream.
© Φωτογραφία: “Gazprom” Η Κατασκευή του αγωγού φυσικού αερίου South Stream
‘Η επιστροφή στην αρχική έκδοση του’ south Stream ‘δεν μπορεί να είναι ακόμη θεωρητική: πρώτον, το έργο είχε χωρητικότητα 63 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα ετησίως. Από τη χερσόνησο Yamal επεκτάθηκε στην Anapa για την άντληση μόνο 31,5 δισεκατομμυρίων κυβικών μέτρων, που είναι μόνο οι δύο αγωγοί, ο ένας από τους οποίους είναι σίγουρο ότι θα μεταβεί στην Τουρκία ( η ποσότητα φυσικού αερίου που εισέρχεται σήμερα στην Τουρκία που διέρχονται από την Ουκρανία και τη Βουλγαρία). Δηλαδή, η Μόσχα θα μπορούσε να παραδώσει ακόμη μέσω της Βουλγαρίας μόνο 15,75 δισεκατομμύρια κυβικά μέτρα, αλλά μόνο μετά την παραλαβή των διαβεβαιώσεων της μη παρέμβασης από τις Βρυξέλλες, ‘- είπε ο εμπειρογνώμονας του Οικονομικού Πανεπιστημίου του NESF υπό την κυβέρνηση της Ρωσικής Ομοσπονδίας, Igor Yushkov.. Συνεπώς, εξακολουθεί να υπάρχει ελπίδα μόνο για το ‘Nord Stream – 2’ το οποίο, μεταξύ άλλων, η Μόσχα σχεδιάζει μαζί με τη Γερμανία. Και αν η σύγκρουση μεταξύ Γερμανίας και Τουρκίας δεν σταματήσει, οι Γερμανοί θα ενδιαφερθούν ακόμη περισσότερο για την επιτυχία του έργου και στη συνέχεια θα πουλήσουν το αέριο μέσω των Βρυξελλών και θα κωφεύουν στις κραυγές των πολιτικών τους εταίρων της Ανατολικής Ευρώπης.
