Γιάννης Ντάσκας
Το “Προς γαρ το τελευταίον εκβάν έκαστον των πριν υπαρξάντων κρίνεται” των αρχαίων οι νεοέλληνες το αποδίδουν με το “τα στερνά τιμούν τα πρώτα”.
Ο Χριστιανισμός ομιλεί για την “καλή απολογία ” και για τα “ανώδυνα και αναπαίσχυντα” της τελικής εξόδου…
Εμείς πάντα επιμένουμε ότι η προσωπική ζωή, οι προσωπικές επιλογές των δημοσίων (και όχι μόνο) προσώπων προσδιορίζουν και τον τερματισμό τους (επαγγελματικό ή φυσικό) και την επιρροή που ασκούν στο στενό ή ευρύτερο περιβάλλον τους.
Προσέξτε πως ο γαλλογερμανικός άξονας προσδιορίζεται. Οι προσωπικές ζωές των γερμανών πολιτικών ελάχιστα η καθόλου δεν σκανδαλίζουν.
Αντίθετα των ηγετών της Γαλλίας απασχολούν (αρνητικά φυσικά…) και τις πιο σοβαρές εφημερίδες και το τελευταίο χωριό της Ευρώπης. Από τον Μιτεράν, τον Σιράκ τον Σαρκοζί, τον Ολάντ και τώρα τον Μακρόν. Και κάτω από αυτούς αναλογικά…
Κάπως έτσι η Γερμανία κατάφερε να κάνει τον άξονα …γερμανο-γερμανικό μέχρι το GREXIT, οπότε οι Αμερικανοί αποφάσισαν να περιορίσουν την προσπάθεια των Σόϊμπλε-Μέρκελ κλπ να γερμανοποιήσουν την Ευρώπη.
Στα χρόνια αυτά οι Γερμανοί προχώρησαν σε μια σπάνια στα εσωτερικά της Ευρωζώνης και Ευρώπης κίνηση.
Η συνέχεια στο http://theodorovias.blogspot.gr/2017/07/75_24.html
