“Από την Κύπρο ξεκινάνε όλα για τον Ελληνισμό μετά τον Β’ΠΠ. Από την Κύπρο που αντί να ενωθεί με την Ελλάδα έγινε ανεξάρτητο κράτος, ξεκίνησε η ιστορική ανωμαλία και φτάσαμε στην τραγωδία του 1974. Και από το 1974 ξεκίνησε η σύγχρονη εποχή που τελειώνει απόψε για
τον Ελληνισμό. Ή για την ακρίβεια απόψε ξεκινάνε όλα”…
Με αυτά τα σιβυλλικά λόγα παλαιός, μετριοπαθής, συντηρητικός, Κύπριος πολιτικός, μας περιέγραψε ένα μέλλον που έρχεται και φέρνει ιστορικές ανατροπές και στην Κύπρο, αλλά και στην Ελλάδα και στην ίδια την Ευρώπη.
Στο νησί είναι κοινό μυστικό πως ότι και να συμβεί αυτό το ξημέρωμα, επέτειος της εθνεγερσίας της 25ης Μαρτίου, ο δρόμος για τον τελευταίο ελληνικό ιστό σε μια περιοχή που ξεκινά ανατολικά της Μεγίστης και φτάνει μέχρι την Αλεξάνδρεια την Εσχάτη, είναι ήδη χαραγμένος.
Δύσκολος, ανηφορικός, όπως ο Γολγοθάς, αλλά χαραγμένος. Και αυτή την φορά θα είναι περισσότερο μοναχικός ακόμα και από το 1974.
Και αυτό τον δρόμο θα τον ακολουθήσει σύντομα και η Ελλάδα.
Οι οικονομολόγοι νομίζουν ότι πλέον η οικονομική επιστήμη είναι πιο ισχυρή από την Ιστορία ή ότι μπορεί να καθορίσει την Ιστορία.
Μέχρις ενός βαθμού, ίσως. Να την επηρεάσει, ναι. Να την καθορίσει, όχι. Οι άνθρωποι, οι χαρακτήρες, είναι τα εργαλεία που σμιλεύουν την Ιστορία.
Και ειδικά σε αυτό τον τόπο που ανέκαθεν αφθονούσαν δύο κατηγοριών άνθρωποι: Οι ήρωες και οι προδότες. Ότι πούλαγαν οι δεύτεροι, το ξανακέρδιζαν οι πρώτοι.
Αυτή είναι η ιστορική εναλλαγή και δεν αλλάζει τώρα.
Ότι και να συμβεί σε αυτή την θλιβερή μάζωξη των “καταραμένων” που κατ’ευφημισμόν αποκαλείται “Eurogroup” και θυμίζει περισσότερο τα διαβούλια της Ιεράς Συμμαχίας πριν και κατά την διάρκεια της Ελληνικής Επανάστασης του 1821, το μόνο βέβαιο είναι ότι στην Ιστορία θα μείνουν ως “μαύρες κουκίδες”.
Απόψε ο Ελληνισμός, όποια και αν είναι η απόφαση του συμβουλίου των “καταραμένων”, όποια και αν είναι η απόφαση της Βουλής των Ελλήνων της Κύπρου, ξεκινά πάλι για να αποδείξει ότι οι στίχοι του Εθνικού μας Ύμνου δεν είναι τυχαίοι: “…και σαν πρώτα αντρειωμένοι…”.
Το πεπρωμένο φυγείν αδύνατον…
