Ο Αλέξης Τσίπρας θα περάσει στην Ιστορία ως ο μεγαλύτερος φοροεισπράκτορας Πρωθυπουργός στη νεότερη Ιστορία της Ελλάδας. Σε μόνο δυόμιση χρόνια διακυβέρνησης, η «Αριστερά» που ο ίδιος και οι σύντροφοί του ευαγγελίζονται, ψήφισε μέτρα 14,5 δισεκατομμυρίων ευρώ για να αυξήσει τα φορολογικά και λοιπά έσοδα από τα 47,7 δισ. ευρώ το 2015, στα 53 δισ. ευρώ φέτος και στα 58,5 δισ. ευρώ. μέχρι το 2021. Τέτοια έσοδα δεν είχε η χώρα στις καλύτερες μέρες της οικονομίας.
Την φορομπηχτική αυτή πολιτική που σχεδιάστηκε για να αποφέρει συνολικά έσοδα 385 δισ. ευρώ στο Δημόσιο σε επτά χρόνια (55 δισ. ευρώ ετησίως κατά μέσο όρο ετησίως), η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ δεν την εφήρμοσε σε «περίοδο πολέμου». Την επέβαλε πάνω στα ερείπια μιας βαθιά προβληματικής οικονομίας, η οποία, όμως, από το 2014 είχε δειλά αρχίσει να σταθεροποιείται σε όρους ΑΕΠ, πριν την παραλάβει και την κάψει για δεύτερη φορά στα χέρια του η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα και του Γιάνη Βαρουφάκη με θύμα κυρίως τη λεγόμενη «μεσαία τάξη» και τα χαμηλότερα εισοδηματικά στρώματα. Φτάσαμε έτσι από το ένα άκρο στο άλλο. Ο διεθνής τύπος δεν γράφει πλέον για την έκταση της φοροδιαφυγής στην Ελλάδα αλλά παρομοιάζει τους Έλληνες σαν στυμμένες λεμονόκουπες από τα διαρκώς μεγαλύτερα φορολογικά βάρη που επωμίζονται.
Το φορολογικό τσουνάμι δεν είναι αποτέλεσμα έξωθεν επιβαλλόμενων «μνημονιακών» πολιτικών, αλλά συνειδητής πολιτικής επιλογής των οικονομολόγων του ΣΥΡΙΖΑ που αφού πρώτα προκάλεσαν ανυπολόγιστη ζημιά στην οικονομία, τις τράπεζες και τις επιχειρήσεις, θεώρησαν -με όρους μικροπολιτικής- ότι η επιβολή 90 νέων φόρων και η αύξηση των εισφορών είναι αποδοτικότερη από την μείωση δημόσιων δαπανών και το χτύπημα των συντεχνιών που απομυζούν το κράτος. Απόδειξη; Χθες εξέπνευσε η μνημονιακή προθεσμία για την αποστολή στοιχείων αξιολόγησης των δημοσίων υπαλλήλων και όπως αποκαλύφθηκε, το 80% των εργαζομένων του κρατικού μηχανισμού αγνόησαν την αξιολόγηση, απολαμβάνοντας την διακριτική «διακριτική στήριξη» της κυβέρνησης.
Το διάγραμμα που έχει δημοσιεύσει το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή με τα φορολογικά μέτρα του 2017, θα στοιχειώνει για χρόνια τους οικονομικούς εγκεφάλους της σημερινής κυβέρνησης. Αυτούς που τώρα ο πρωθυπουργός θέλει τάχα να απομακρύνει από την κυβέρνηση με τον επικείμενο δεύτερο ανασχηματισμό.
Το 2017 είναι η χρονιά που στα χρόνια του μνημονίου ψηφίστηκαν τα περισσότερα φορολογικά μέτρα εδώ και δεκαετίες. Μόνο το 6% ήταν περικοπές δαπανών σύμφωνα με το γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, ενώ το 94% των πρόσθετων μέτρων ήταν στο σκέλος των εσόδων με αποτέλεσμα οι επιβαρύνσεις στα εισοδήματα πολλών επαγγελματιών να ξεπερνούν το 80%, και τα χρέη του ιδιωτικού τομέα να αυξάνονται με ανεξέλεγκτο ρυθμό.
Φέτος υπολογίζεται ότι η απόδοση των μέτρων θα πρέπει να ξεπεράσει τα 6,4 δισ. ευρώ και το 2018 τα 8 δισ. ευρώ. Θα είναι δηλαδή ακόμη μεγαλύτερη. Η καθαρή φορολογική επιβάρυνση νοικοκυριών και επιχειρήσεων για όλη την περίοδο 2015-2021 υπολογίζεται πως ξεπερνά τα 320 δισ. ευρώ εκ των οποίων πάνω από 25 δισ. ευρώ είναι πρόσθετες επιβαρύνσεις μετά το 2015.
Στην κυβέρνηση θεωρούν ότι οι ίδιοι που έσπασαν το ένα ρεκόρ μετά το άλλο στη φορολογία αυξάνοντας σε πρωτοφανή επίπεδα τον ΦΠΑ και τον ΕΦΚ, είναι εκείνοι που μπορούν να δρομολογήσουν και την ανάκαμψη της οικονομίας. Θα πρέπει να συμβεί ένα θαύμα για να ξεκολλήσει η οικονομία από τη λάσπη. Ακόμη το ΑΕΠ δεν έχει καν προσεγγίσει τα επίπεδα του 2014 (είναι στα 175,8 δισ. ευρώ έναντι 177,9 δισ. ευρώ) και μόνο συγκυριακοί λόγοι μπορούν να το ανεβάσουν για τα επόμενα δύο – τρία χρόνια δεδομένου πως ούτε η παραγωγική βάση της χώρας έχει αλλάξει, ούτε επενδυτικός οίστρος υπάρχει, ούτε σοβαρή αύξηση των εξαγωγών μας καταγράφεται.
Αντίθετα το πρόβλημα που μήνα με το μήνα διογκώνεται έχοντας λάβει εδώ και καιρό διαστάσεις ανεξέλεγκτες είναι τα χρέη που χρωστά ο ένας στον άλλο στον ιδιωτικό τομέα και προς το Δημόσιο. Τα πάνω από 230 δισ. ευρώ που αθροίζουν πλέον οι οφειλές από κόκκινα δάνεια στις τράπεζες, απλήρωτους φόρους, ληξιπρόθεσμα χρέη στα Ταμεία, και οφειλές στις ΔΕΚΟ, είναι η βόμβα των επόμενων ετών.
Οι κατασχέσεις χρημάτων και περιουσιακών στοιχείων, οι πλειστηριασμοί και οι εκποιήσεις, θα είναι από τον ερχόμενο Σεπτέμβριο καθημερινότητα για χιλιάδες πολίτες. Ήδη διατάσσονται περίπου 1000 κατασχέσεις την ημέρα μόνο από το Δημόσιο που βρίσκει κατά μέσο όρο 30% λιγότερα χρήματα σε σχέση με τρία χρόνια πριν, ενώ πάνω από 20.000 ακίνητα έχουν βγει λόγω χρεών αυτή την περίοδο στο σφυρί.
Είναι προφανές πως αυτή η κατάσταση διαρκούς φτωχοποίησης δεν μπορεί να συνεχιστεί για πολύ ακόμη. Με αυτούς τους ρυθμούς το σύστημα θα «σκάσει» πολύ πιο γρήγορα από όσο πιστεύουμε. Και επειδή οι εξαγγελίες περί «Σεισάχθειας» και διαγραφής χρεών απεδείχθησαν συριζαϊκά φληναφήματα, λύση στο πρόβλημα δεν μπορεί να υπάρξει παρά μόνο μέσα από ενέργειες που θα συμβάλουν στην απελευθέρωση της αναπτυξιακής δυναμικής της χώρας και στην περιθωριοποίηση πολιτικών που τρομοκρατούν τους πολίτες, τους καταθέτες και τους επενδυτές.
