Δεν είναι μόνο η ολιγωρία του κρατικού μηχανισμού που εξόργισε τους πληγέντες από τις πυρκαγιές. Είναι η αλαζονεία τους, η αναίδειά τους, η προκλητική παρουσία τους. Τα «παιδιά του λαού» έγιναν εξουσία και αντί να απολογηθούν, μας μαλώσανε. Εκείνοι δεν χάλασαν καν τις διακοπές τους. Να έχεις κινδυνεύσει και να διαβάζεις δηλώσεις Τόσκα, Πολάκη, Κοντονή, Δούρου…
Πυρκαγιές συνέβαιναν και θα συμβαίνουν. Είναι το πεύκο, είναι οι κλιματολογικές συνθήκες, είναι οι ιδιομορφία των εδαφών μας. Επίσης, είναι απόλυτα λογικό ο κόσμος την ώρα της κρίσης να απαιτεί βοήθεια. Δεν είναι πάντα απόλυτα δικαιολογημένο, αλλά συμβαίνει. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, να υπάρχει ένα πυροσβεστικό όχημα έξω από το κάθε σπίτι. Ούτε και ευθύνεται η πυροσβεστική υπηρεσία για το γεγονός ότι επιτρέπεται η εκτός σχεδίου δόμηση και έχουν γεμίσει τα δάση με διάσπαρτα σπίτια. Και δεν υπήρξε κριτική για όλα αυτά. Αλίμονο!
Κριτική υπήρξε για το γεγονός ότι υπήρξε ολιγωρία, ότι οι φωτιές στον Κάλαμο και στα Κύθηρα υποτιμήθηκαν. Δεν αντιμετωπίστηκαν έγκαιρα, με αποτέλεσμα να γιγαντώσουν και να απειλήσουν να μας καταπιούν. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στον Κάλαμο υπήρξε μία ανάλογη φωτιά πριν από μία εβδομάδα. Έπεσαν πάνω της και την έσβησαν. Δεν την υποτίμησαν. Τέλος πάντων, το κακό αυτή την φορά έγινε. Λόγω του αέρα, λόγω ενός ανθρώπινου λάθους, το κακό έγινε. Το παρακάτω είναι αυτό που πραγματικά εξοργίζει.
Στα Κύθηρα έγιναν μία σειρά από λάθη. Όπως ότι δεν υπήρξε ουσιαστική βοήθεια από τα εναέρια μέσα. Ακόμη, ήταν εμφανή τα προβλήματα συντονισμού. Τα λάθη επισημαίνονται για να διορθωθούν. Για να γίνουμε όλοι καλύτεροι. Κι αντί να σκύψουν πάνω στο πρόβλημα και να δουν τι πήγε στραβά, βγήκε ο απίστευτος Τόσκας και ζήτησε ακόμη και τα ρέστα από τους κατοίκους των Κυθήρων. Λες και έπρεπε να του στήσουν άγαλμα για το γεγονός ότι κάηκε το μισό νησί τους.
Δεν πέρασαν λίγες ημέρες και τα ίδια λάθη επαναλήφθηκαν στην πυρκαγιά της Αττικής. Σχεδόν η ίδια εικόνα. Το ίδιο μοτίβο! Δεν θέλησαν να μάθουν από τα λάθη των Κυθήρων και ήρθε η καταστροφή της Αττικής. Αντί να ζητήσουν συγνώμη για το γεγονός ότι νοικιάσαμε πυροσβεστικά ελικόπτερα κι αυτά δεν είναι ακόμη στην θέση τους, ζητούν τα ρέστα από τον κόσμο που κάηκε. Έφτασαν στο σημείο να πουν ότι τα παλιά τα χρόνια οι φωτιές σβηνόντουσαν από εθελοντές! Τέτοιο θράσος! Οι άνθρωποι που δεν σηκώθηκαν από την ξαπλώστρα της παραλίας την ώρα που καιγότανε η Ελλάδα, εγκαλούσαν τους πυρόπληκτους γιατί δεν έπεσαν με τα κορμιά τους να σβήσουν τις φλόγες.
Ο κόσμος είναι θυμωμένος, επειδή έβλεπε τα κυβερνητικά στελέχη να προσπαθούν να φορτώσουν τις ευθύνες στους ίδιους. Αντί, λοιπόν, να βγάλουν τον σκασμό και να προσπαθήσουν για το καλύτερο, άρχισαν να διαρρέουν πληροφορίες για… σχέδιο εμπρηστών! Ακόμη και την ώρα που καιγόντουσαν τα σπίτια των ανθρώπων σε Κάλαμο και Καπανδρίτι, αυτοί οι απίθανοι τύποι που διαχειρίζονται τις τύχες της χώρας έψαχναν τρόπους επικοινωνιακής διαχείρισης της κρίσης. Κι όχι μόνο μίλησαν για εμπρηστές, αλλά για οργανωμένο σχέδιο εμπρηστών σε όλη την χώρα και με στόχο την… αποσταθεροποίηση. Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημά τους. Δεν τους ενδιαφέρει τίποτε άλλο. Πίσω από οτιδήποτε βλέπουν συνωμοσίες για την ανατροπή τους. Η αγωνία τους είναι να μην χάσουν την εξουσία. Κι ας καεί όλη η χώρα!
Τα ίδια κόλπα είχαν χρησιμοποιηθεί και επί Πολύδωρα. Τότε ήταν ο στρατηγός άνεμος και οι ξένοι πράκτορες. Σήμερα ένα πιο ασαφές σχέδιο αποσταθεροποίησης. Άλλα λόγια να αγαπιόμαστε! Και η ουσία; Αυτή κινδυνεύει να χαθεί για άλλη μία φορά μέσα σε ανούσιες αντιπαραθέσεις. Μήπως έγινε λάθος επί Τζουμάκα, όταν η Πυροσβεστική πήρε το έργο της δασοπυρόσβεσης από την Δασική; Μήπως πρέπει να δημιουργηθεί ένα νέο σώμα για την αντιμετώπιση των φυσικών καταστροφών; Μήπως χρειάζεται να κάνουμε κάτι για την εκτός σχεδίου δόμηση; Προτάσεις πάντα υπήρχαν. Η πολιτική βούληση ήταν εκείνη που έλειπε κάθε φορά…
Θανάσης Μαυρίδης
