Καθημερινά βλέπουμε γύρω μας πόνο,λύπη αλλά κι αχαριστία,αναλγησία,αναισθησία.Βλέπουμε ανθρώπους να χρησιμοποιούν θεμιτά κι αθέμιτα μέσα για να προβληθούν ξεχνώντας ότι αυτός ο κόσμος δεν πλάστηκε μόνο για αυτούς.
Ζούμε στην εποχή που ιδανικά κι αξίες όπως πατρίδα,θρησκεία,οικογένεια είναι η κοντεύουν να γίνουν κοινωνικά απαράδεκτα.Η νέα τάξη πραγμάτων θέλει κοινωνίες που τα πάντα θα γίνονται εύκολα χωρίς σκέψη,αν είναι δυνατόν με το πάτημα ενός κουμπιού.Γιατί είναι “επικίνδυνο” να σκεπτόμαστε,να αγαπάμε,να προσευχόμαστε και να κάνουμε πράξεις που προάγουν γενικότερα την καλλιέργεια της ψυχής και ταυτόχρονα δεν αφήνουν το μυαλό σε αδράνεια.
Εμείς όμως δεν πρέπει να ξεχάσουμε ποιοί είμαστε,αν θέλουμε να συνεχίσουμε να υπάρχουμε ως έθνος.Είμαστε αυτοί που ιστορικά έχουμε αποδείξει ότι η περιφρόνηση του θανάτου είναι η προϋπόθεση για την επιβίωσή μας.Άλλωστε η ιδια η πίστη μας διδάσκει με την Ανάσταση του Κύριου μας το θρίαμβο επί του θανάτου.Δεν πρέπει να φοβόμαστε κανένα και τίποτα.Αν το καταλάβουμε αυτό έχουμε ήδη κάνει το μεγαλύτερο βήμα προς την επιβίωση μας.
Μην ξεχνάμε ότι ο φόβος είναι εργαλείο χειραγώγησης του πλήθους.Ας το καταστρέψουμε!.Μπορούμε!.Έχουμε τα πιο σπουδαία εφόδια σε αυτό τον αγώνα.Την πίστη και την ιστορική παρακαταθήκη των προγόνων μας.Σε όλους αυτούς που μας “ορέγονται” η απάντηση μπορεί και πρέπει να είναι μια:ΜΟΛΩΝ ΛΑΒΕ!
Για να γίνουν όμως πράξη όλα τα παραπάνω πρέπει να “καθαρίσουμε” το μυαλό,την καρδιά και την ψυχή μας.Να δούμε τον εαυτό μας και τον κόσμο όχι με τα μάτια του σώματος αλλά με αυτά της ψυχής.Έτσι θα βρούμε τα σφάλματα μας και θα αρχίσει ο αγώνας εναντίον των παθών.Παράλληλα θα ανακαλύψουμε την καλοσύνη των συνανθρώπων μας ενω θα συντελείται και η προσωπική μας βελτίωση.Πεδίο της “μάχης” σε ειρηνικά χρόνια είναι η ιδια η ζωή μας.
Αυτό που φοβούνται αυτοί που μας μισούν είναι η απόφασή μας να ζήσουμε ως χριστιανοί ορθόδοξοι κι ως Έλληνες που δεν ξεχνούν πόσο αγιασμενα και με αιμα ηρώων ποτισμένα είναι τα χώματα της πατρίδας μας.Είμαστε έτοιμοι να τους κάνουμε να φοβηθούν δίνοντας αγώνα για του Χριστού την πίστη την Άγια και της πατρίδος την ελευθερία;
Τα μάτια της ψυχής του καθενός ας δουν κι ας αποφασίσουν…
