Έχουμε αναφερθεί πολλές φορές στα τεράστια οικονομικά προβλήματα της Ιταλίας, όπως στην υπερχρέωση του δημοσίου και των τραπεζών της, στη μηδενική ανάπτυξη μετά την είσοδο της στην Ευρωζώνη, καθώς επίσης στη συνεχή υποχώρηση της βιομηχανικής της παραγωγής – επειδή έχει χάσει την ανταγωνιστικότητα της λόγω της αδυναμίας υποτίμησης του νομίσματος της, την οποία χρησιμοποιούσε παραδοσιακά για να έχει τη δυνατότητα να ανταγωνισθεί τη γερμανική βιομηχανία (ανάλυση).
Ακόμη χειρότερα, επειδή δεν της έχει επιβληθεί η πολιτική της εσωτερικής υποτίμησης όπως, για παράδειγμα, στην Ελλάδα, λόγω του ότι η Ευρωζώνη δεν θα μπορούσε να επιβιώσει από τυχόν έξοδο της, το κόστος εργασίας ανά μονάδα προϊόντος συνεχίζει να αυξάνεται (γαλάζια καμπύλη στο γράφημα) – οπότε η οικονομία της επιδεινώνεται διαρκώς. Μοναδική λύση της εν προκειμένω είναι η επιστροφή στο δικό της νόμισμα – κάτι που δύσκολα θα τολμήσει, αν και έχει τη δυνατότητα να τα καταφέρει.
Η Ιταλία όμως δεν αντιμετωπίζει μόνο οικονομικές δυσκολίες, αφού το μεταναστευτικό της πρόβλημα έχει διογκωθεί σε μεγάλο βαθμό – ενώ, σύμφωνα με μία πρόσφατη μελέτη, έχει τη χαμηλότερη ικανότητα απορρόφησης ξένων, σε σχέση με όλες τις άλλες μεγάλες οικονομίες της ΕΕ. Η διαχείριση δε της μεταναστευτικής της κρίσης θα αποτελέσει κεντρικό ζήτημα των εκλογών του ερχομένου Μαΐου – με αρκετούς να θεωρούν ότι, θα είναι η κινητήριος δύναμη, όσον αφορά την άνοδο των λαϊκιστικών κομμάτων της αντιπολίτευσης.
Εύλογα βέβαια, αφού υπολογίζεται πως οι μετανάστες στην Ιταλία θα υπερβούν το ρεκόρ των 181.000 του 2016 – κυρίως λόγω της εκτεταμένης βίας στη Λιβύη, η οποία αύξησε το ποσοστό αυτών που αιτούνται άσυλο διασχίζοντας την κεντρική Μεσόγειο κατά 44%. Στο γράφημα φαίνεται ο αριθμός των μεταναστών που έφτασαν στην Ευρώπη από τη Μεσόγειο τους πρώτους έξι μήνες του 2017 – όπου διαπιστώνεται ότι, από τους 95.768 συνολικά, οι 83.135 εισήλθαν στην Ιταλία (αριστερά στο γράφημα οι θάνατοι και οι αγνοημένοι, ενώ στη μέση ο συνολικός ετήσιος αριθμός που εισέρχεται στην Ευρώπη από όλες τις οδούς – με αποκορύφωμα το 2015, με 1.015.080 άτομα).
Στα πλαίσια αυτά η οικονομική κρίση στην Ιταλία συνοδευόμενη από το μεταναστευτικό της πρόβλημα, όπου πιθανότατα θα απειλήσει με την έξοδο της από την ΕΕ εάν δεν βοηθηθεί, δίνουν την εντύπωση πως σύντομα θα ξεσπάσει μία τέλεια καταιγίδα – ειδικά εάν ακολουθήσει μία πολιτική αστάθεια ενόψει των εκλογών του 2018, η οποία θα έδινε τη χαριστική βολή στη χώρα.
Σε κάθε περίπτωση, η Ιταλία είναι το βασικότερο υποψήφιο κράτος τόσο για την έξοδο από την Ευρωζώνη, όσο και από την ΕΕ – κάτι που ασφαλώς θα αντιληφθούν σύντομα οι αγορές, παρά το ότι ο κ. Σόιμπλε που το γνωρίζει καλύτερα από τον καθένα, προσπαθεί να το αντιμετωπίζει υποσχόμενος μελλοντική επενδυτική βοήθεια σε όλες τις χώρες του Νότου από το ESM (πηγή).
