Αυτή η φρικτή εικόνα από τον πρόσφατο σεισμό στο Μεξικό, είναι άραγε εκδικητική ενέργεια του Θεού ;
Η απάντηση στο πρώτο ερώτημα περί απλής τιμωρίας είναι καταφατική !
Ναι είναι τιμωρός, διότι ο Τρισάγιος Θεός είναι ο Δίκαιος Κριτής μας !
Ο Θεός μας, μας τιμωρεί όχι από εκδικητικότητα, αλλά από άπειρη Αγάπη για το αποστατημένο πλάσμα του, τον άνθρωπο.
Και μάλιστα, μας τιμωρεί για τις αμαρτίες μας, όχι μόνο προσωρινώς, στη παρούσα ζωή, αλλά και αιωνίως, στην μελλοντική αιώνια ζωή.
Ως προς την αιώνια τιμωρία, υπήρξαν και υπάρχουν πολλοί που ισχυρίζονται πως ο Θεός εφόσον είναι φιλεύσπλαχνος και πολυέλεος, είναι αδύνατον να καταδικάσει τους αμαρτωλούς στην αιώνια κόλαση (στο σκότος το εξώτερον. Εκεί έσται ο κλαυθμός και ο βρυγμός των οδόντων).
Αυτοί πιστεύουν λανθασμένα ότι ο Θεός τιμωρεί προσωρινώς και στο τέλος θα συγχωρήσει όλους τους ανθρώπους μετανοούντες και αμετανόητους και κανένας δεν θα καταλήξει στη Κόλαση. Όλοι αυτοί οι “νεοωριγενιστές” ευρισκόμενοι σε μεγάλη πλάνη, αγνοούν τους λόγους του Θεού-Λόγου, του Χριστού, όταν δίδαξε για τη μέλλουσα κρίση : “και απελεύσονται ούτοι εις κόλασιν αιώνιον, οι δε δίκαιοι εις ζωήν αιώνιον” (Ματθ. 25, 46).
Ο Θεός όμως δεν είναι μόνο Αγάπη, είναι και Αλήθεια.
Ο Χριστός είπε στο Ευαγγέλιο (Ιωάν. 14, 6) : “Εγώ ειμι η οδός και η αλήθεια”. Επομένως, δεν επιτρέπεται, εμείς οι χριστιανοί που πιστεύουμε στη θεοπνευστία της Αγίας Γραφής να απορρίπτουμε τους λόγους του Χριστού περί αιώνιας καταδίκης των αμετανόητων αμαρτωλών στην ατελεύτητη κόλαση.
Όσοι λοιπόν αγαπούν πραγματικά τον Κύριο δεν αμφισβητούν την αλήθεια των λόγων Του και είναι πεπεισμένοι για την ύπαρξη τόσο του παράδεισου, όσο και της κόλασης, στην ατελεύτητη μετά θάνατον ζωή.
Όσον αφορά στο δεύτερο ερώτημα, περί της δήθεν εκδίκησης εκ μέρους του Θεού, σας διευκρινίζω τα εξής :
Ο Θεός είναι Άγιος και δεν διακατέχεται από το φοβερό πάθος της εκδίκησης, όπως οι εμπαθείς και ατελείς άνθρωποι.
Προς τι λοιπόν η τιμωρία των ανθρώπων, εκ μέρους του Θεού ;
Η τιμωρία είναι συνέπεια της αμαρτίας, είναι επιλογή των ανθρώπων !
Η παιδαγωγική και όχι εκδικητική τιμωρία είναι απόρροια της ελευθερίας του ανθρώπου που επιλέγει να απλώσει το χέρι του στη φωτιά και να καεί και όχι στο νερό και να δροσιστεί (Σοφ. Σειρ. 15,16 “παρέθηκέ σοι πυρ και ύδωρ· ου εάν θέλης, εκτενείς την χείρα σου”).
Έναντι ανθρώπων η ζωή και ο θάνατος, καὶ ο εάν ευδοκήση, δοθήσεται αυτώ (Σοφ. Σειρ. 15,17).
Δηλαδή, ενώπιον των ανθρώπων υπάρχει η ζωή και ο θάνατος και εκείνο το οποίον κανείς θα θελήση και θα προτιμήση, θα του δοθή. Με άλλα λόγια, η τήρηση των εντολών του Θεού είναι ζωή γεμάτη ευτυχία και η αμαρτία, είναι θάνατος. Ο άνθρωπος επιλέγει !
Και ουκ ενετείλατο ουδενί ασεβείν και ουκ έδωκεν άνεσιν ουδενί αμαρτάνειν (Σοφ. Σειρ. 15,20).
(Εις κανένα δεν έδωσε την εντολήν να είναι ασεβής και εις κανένα δεν έδωσε το δικαίωμα να διαπράττη αμαρτίας).
Να λοιπόν σε τι οφείλεται η τιμωρία : στη παράβαση των θεϊκών νόμων, στην ασέβεια και στην αμαρτία !
Ο Θεός είναι Αγάπη, Αλήθεια, αλλά και Δικαιοσύνη !
Ο Άγιος Τρισυπόστατος Θεός ποτέ δεν θέτει την Αγάπη του υπεράνω της Δικαιοσύνης Του !
Φαντάζεστε, τι θα γινόταν αν δεν υπήρχε θεϊκή τιμωρία ;
Παγκόσμιος σεισμός από τις διαμαρτυρίες των αδικουμένων όλης της γης !
Όλοι θα έβριζαν και θα βλασφημούσαν το Θεό επειδή δεν τιμωρεί και δεν απονέμει ποτέ Δικαιοσύνη !
Όλοι θα κατηγορούσαν το Θεό, γιατί δεν είναι Δίκαιος Κριτής !
Δόξα τω τιμωρώ Θεώ !
Έλληνες, μετανοείτε !
Κρίτων Δ. Ιακώβου, δρ φαρμακοποιός
