…. στραγγαλισμού – Δεν αυτοκτόνησε»
Ανατροπή στην υπόθεση των υποκλοπών του πρώην πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή και πολλών υπουργών της κυβέρνησης του το 2005 συνιστά η απόφαση-βόμβα που έλαβε χθες το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στο Στρασβούργο, καταδικάζοντας την Ελλάδα για τον θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη και επιδικάζοντας στην οικογένεια του αποζημίωση ύψους 50.000 ευρώ για ηθική βλάβη και άλλες 4.000 ευρώ για τα δικαστικά έξοδα.
Στην απόφαση του ΕΔΑΔ, ωστόσο, το οποία καταδίκασε την Ελλάδα για παραβίαση του άρθρου 2 (δικαίωμα στη ζωή/έρευνα) εκείνο που συγκλονίζει είναι το σκεπτικό της απόφασης, που ουσιαστικά «δείχνει» προς την κατεύθυνση της δολοφονίας με στραγγαλισμό του Κώστα Τσαλικίδη.
Ο 38χρονος σχεδιαστής δικτύου στην εταιρία Vodafone Κώστα Τσαλικής είχε βρεθεί στις 9 Μαρτίου του 2005 κρεμασμένος στο μπάνιο του σπιτιού του, μία ημέρα προτού η τότε κυβέρνηση του Κώστα Καραμανλή ενημερωθεί ότι τα τηλέφωνα μιας σειράς υπουργών, αλλά και του ίδιου του τότε πρωθυπουργού παρακολουθούνταν συστηματικά. Οι αρχές απεφάνθησαν ότι επρόκειτο για αυτοκτονία. Η υπόθεση έκλεισε αρχικά το 2006, αφήνοντας αναπάντητα ερωτήματα.
«Το δικαστήριο εκτιμά ότι οι ελληνικές αρχές απέτυχαν να φέρουν εις πέρας μια επαρκή και αποτελεσματική έρευνα για το θάνατο του Κώστα Τσαλικίδη», αναφέρει το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, που στη συνέχεια είναι καταπέλτης για τον τρόπο που ερεύνησε τα αίτια του θανάτου η ελληνική δικαιοσύνη:
«Οι αρχές αποφάσισαν να κλείσουν την πρόσθετη έρευνα απλά αναφέροντας τα βήματα που είχαν γίνει και σημειώνοντας τις νέες αναφορές, χωρίς να ασχολούνται με καμία από τις ανακολουθίες που είχαν εντοπιστεί, όπως η έλλειψη τραυματισμών που κανονικά συσχετίζονται με το κρέμασμα και τις αντιφάσεις σε σχέση με το σημάδι του σκοινιού στο λαιμό του θανόντος.
Και άλλες αντιφάσεις δεν αντιμετωπίστηκαν, όπως η εντυπωσιακή διαφορά στα συμπεράσματα της έκθεσης του ιατροδικαστή στην αρχική και στην πρόσθετη έρευνα, την προφανή απουσία κινήτρου για την αυτοκτονία και το σπασμένο υοειδές οστό, ένα εύρημα που συνάδει με στραγγαλισμό».
Στο σκεπτικό του το ΕΔΑΔ δεν σταματά εκεί. «Δεν είναι καν σαφές», συνεχίζει, «με ποιο σκεπτικό ο εισαγγελέας αποφάσισε να βάλει την υπόθεση στο αρχείο και να μην διατάξει περαιτέρω διερεύνηση, αφού η απόφασή του να σταματήσει την έρευνα δεν περιείχε αιτιολογία»! Το ευρωπαϊκό δικαστήριο επισημαίνει μάλιστα ότι ο εισαγγελέας, κατά την αρχική έρευνα, «είχε αναφέρει ότι ο θάνατος συνδέεται αιτιωδώς με την υπόθεση των υποκλοπών» και καταλήγει ότι «ήταν συνεπώς ιδιαίτερα σημαντικό να ληφθεί κάθε απαραίτητο μέτρο για να διερευνηθεί ο θάνατος του Κώστα Τσαλικίδη».
Να σημειωθεί πώς για τη διερεύνηση των αιτιών του θανάτου έγιναν δύο έρευνες : Η πρώτη μεταξύ του 2005-2006 η οποία κατέληξε ότι ο θάνατος προήλθε από απαγχονισμό. Μια συμπληρωματική έρευνα έγινε κατά τη διάρκεια 2012- 2014 που επιβεβαίωσε τα συμπεράσματα της πρώτης, ήτοι ότι επρόκειτο για αυτοκτονία. Παρ’ όλα αυτά οι δύο από τους τρεις ιατροδικαστές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η αιτία του θανάτου δεν είχε εντελώς διασαφηνιστεί.
Οι ενάγοντες στην υπόθεση που εξέτασε το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ήταν οι γονείς του Κώστα Τσαλικίδη, Γιώργος και Γεωργία και ο αδερφός του Παναγιώτης, που ποτέ δεν πίστεψαν ότι ο άνθρωπός τους έδωσε μόνος του τέλος στη ζωή του. Η οικογένεια Τσαλικίδη προσέφυγε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο στις 19 Νοεμβρίου του 2014.
