ΑΝΟΙΚΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟ ΤΗΣ ΑΓΓΛΙΑΣ
ΓΙΑ ΤΙΣ ΛΑΝΘΑΣΜΕΝΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΕ ΣΥΜΠΟΣΙΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΛΟΝΔΙΝΟΥ – ΣΥΜΠΙΠΤΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ 34η ΕΠΕΤΕΙΟ ΤΗΣ ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ ΑΝΑΚΗΡΥΞΗΣ ΤΟΥ ΨΕΥΔΟΚΡΑΤΟΥΣ
Προς την εξοχοτάτη
πρωθυπουργό της Αγγλίας
Theresa May MP
10 Downing Street
Λονδίνο SW1A 2AA
15 Νοεμβρίου 2017
Αγαπητή πρωθυπουργέ
Σχετικά με την ομιλία σας στο Λονδίνο στις 13 Νοεμβρίου 2017
Έχω διαβάσει με ενδιαφέρον το αντίγραφο της ουσιαστικής και επίκαιρης ομιλίας σας που δόθηκε στις 13 Νοεμβρίου 2017 στο πανηγύρι του Λόρδου Δήμαρχου Banquet στο Λονδίνο.
Συμφωνώ μαζί σας ότι το Ηνωμένο Βασίλειο έχει τη δυνατότητα να ξεπεράσει τις δυσκολίες και τις προκλήσεις που προκάλεσε όχι μόνο λόγω των διαπραγματεύσεων του Brexit αλλά και λόγω των ευρύτερων προκλήσεων που αντιμετωπίζει σήμερα ο κόσμος.
Θα διορθώσω ωστόσο, μόνο ένα σημείο. Ισχυριστήκατε ότι “η παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία ήταν η πρώτη φορά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που ένα κυρίαρχο έθνος έχει πάρει βίαια έδαφος από ένα άλλο στην Ευρώπη”.
Αυτό είναι παραπλανητικό. Στις 20 Ιουλίου και στις 14 Αυγούστου 1974 αντίστοιχα, η Τουρκία πραγματοποίησε δύο εισβολές εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας, ενός ευρωπαϊκού κυρίαρχου κράτους και μέλους των Ηνωμένων Εθνών, της Κοινοπολιτείας και του Συμβουλίου της Ευρώπης. *Από το 2004, η Κυπριακή Δημοκρατία είναι επίσης μέλος ενός ακόμα ευρωπαϊκού θεσμικού οργάνου, της Ευρωπαϊκής Ένωσης.)
Ως συνδυασμένη συνέπεια των δύο εισβολών της, η Τουρκία κατέλαβε, πραγματοποίησε εθνοθρησκευτική εκκαθάριση και πήρε με την βία το 36% της επικράτειας (και 57% της ακτογραμμής) της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όλα αυτά τα χρόνια μέχρι σήμερα, η Τουρκία εξακολουθεί να κατέχει αυτή την επικράτεια.
Αυτές οι δύο τουρκικές εισβολές διεξήχθησαν με συμπαιγνία της τότε βρετανικής κυβέρνησης, με επικεφαλής τον πρωθυπουργό Harold Wilson και τον James Callaghan (υπουργό Εξωτερικών και Κοινοπολιτείας).
Και οι δύο αρνήθηκαν συνειδητά να σταματήσουν τις τουρκικές δυνάμεις εισβολής και να τιμήσουν την βρετανική εγγύηση προς την Κυπριακή Δημοκρατία. Με τις ενέργειες και τις παραλείψεις αυτής της κυβέρνησης των Εργατικών, το Ηνωμένο Βασίλειο παραβίασε τις ηθικές και νομικές του ευθύνες που απορρέουν από τη Συνθήκη Εγγυήσεως, η οποία υπογράφηκε από τον Sir Hugh Foot, για το Ηνωμένο Βασίλειο, στη Λευκωσία στις 16 Αυγούστου 1960.
Για την υπόθεση, αναφέρομαι σε μια απόφαση του High Court στην περίπτωση της Catlin v. Cyprus Finance Corporation (London) Ltd [1983] QB 759, όπως παραδόθηκε από τον κ. Justice Bingham (ο μεγάλος δικαστής που αργότερα έγινε ο Λόρδος Bingham του Cornhill και μετέπειτα Master of the Rolls, Λόρδος επικεφαλής της Δικαιοσύνης και Λόρδος Ανώτερου Δικαίου ).
Τα λόγια του κ. Justice Bingham αποκαλύπτουν την αληθινή φύση αυτού που η Τουρκία ολοκλήρωσε με βία το 1974 και το πώς υπέφεραν τα ανθρώπινα όντα ως συνέπεια (της εισβολής):
“Το καλοκαίρι του 1974 πραγματοποιήθηκαν οι τουρκικές εισβολές στην Κύπρο. Οι συνέπειες για την ενάγουσα και τα παιδιά της ήταν καταστροφικές. Όλες οι ιδιοκτησίες τους βρίσκονταν στην περιοχή της Αμμοχώστου, η οποία σφραγίστηκε από τα τουρκικά στρατεύματα. Το διαμέρισμα στο οποίο ζούσαν βομβαρδίστηκε και τα έπιπλα τους υπέστησαν σοβαρές ζημιές.
Μετά από έξι μήνες μέσα σε σκηνή σε ένα στρατόπεδο προσφύγων εντός μιας από τις Βρετανικές Κυρίαρχες Βάσεις, η ίδια και τα παιδιά μπόρεσαν να επιστρέψουν στην Αμμόχωστο με την άδεια των τουρκικών δυνάμεων κατοχής και από τότε ζούσαν στο σπίτι μιας Γερμανίδας κυρίας, απαλλαγμένοι από τα προβλήματα. Τα δικά τους διαμερίσματα παραμένουν απροσπέλαστα και μπορεί σε κάθε περίπτωση να είναι ακατοίκητα … “
Με χαρακτηριστική ακρίβεια, ο κ. Justice Bingham ορθώς αναφέρθηκε στις τουρκικές εισβολές και στις τουρκικές κατοχικές δυνάμεις. Το έκανε σε μια εποχή που οι περισσότεροι μιλούσαν παραπλανητικά για τουρκική “παρέμβαση” και τουρκική “επιχείρηση ειρήνης”, η τελευταία από τις οποίες ήταν μια φράση που χρησιμοποίησε ο πρωθυπουργός της Τουρκίας την ημέρα της πρώτης εισβολής.
Ο κ. Justice Bingham χρησιμοποίησε επίσης ορθή ορολογία το ίδιο το έτος κατά το οποίο οι εκ των πραγμάτων αρχές στην κατεχόμενη από την Τουρκία περιοχή υποτίθεται ότι έκαναν μια «μονομερή διακήρυξη ανεξαρτησίας». Αυτό το UDI έγινε στις 15 Νοεμβρίου 1983, ακριβώς πριν από τριάντα τέσσερα χρόνια.
Επικροτώ τη στάση σας στον καθορισμό του βρετανικού πνεύματος και των θεμελιωδών αξιών της δικαιοσύνης, της δικαιοσύνης και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Ωστόσο, αυτές οι αξίες αρνούνταν με συνέπεια στους πολίτες της Κυπριακής Δημοκρατίας, ένα κυρίαρχο κράτος που χτίστηκε σε έδαφος που είχε προηγουμένως βρετανική αποικία.
Λυπάμαι που λέω ότι το παραπλανητικό σχόλιο σας της 13ης Νοεμβρίου 2017 έχει προσθέσει και μια προσβολή σε αυτόν τον μακροχρόνιο τραυματισμό.
Για λόγους δικαιοσύνης και εχεμύθειας, ελπίζω ότι θα ζητήσετε αμέσως συγγνώμη και θα ανακαλέσετε τον παραπλανητικό ισχυρισμό σας ότι “η παράνομη προσάρτηση της Κριμαίας από την Ρωσία ήταν η πρώτη φορά από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο που ένα κυρίαρχο έθνος έχει πάρει βίαια έδαφος από άλλο στην Ευρώπη”.
Ελπίζω επίσης να διευκρινίσετε ότι το 1974, 29 χρόνια μετά το τέλος του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου, η Τουρκία ξεκίνησε δύο εισβολές εντός της Κυπριακής Δημοκρατίας και η Τουρκία προχώρησε στην κατάληψη, στη βίαιη αρπαγή και στην εθνοθρησκευτική εκκαθάριση ενός σημαντικού μέρους της έδαφος, που βρίσκεται στην Ευρώπη.
Ανυπομονώ να σας ακούσω, έτσι ώστε να μπορέσει να διορθωθεί η δημόσια δήλωσή σας.
Με σεβασμό
Φανούλα Αργυρού
Ερευνητής / δημοσιογράφος / συγγραφέας
Λονδίνο.
