Μποζανίνου Τάνια
Αλλαγή ισορροπιών στη Μέση Ανατολή
Ισραηλινοί αξιωματούχοι το παραδέχονται κατ’ ιδίαν: δίαυλοι επικοινωνίας έχουν ανοίξει με την Σαουδική Αραβία και άλλες χώρες της περιοχής (τις οποίες δεν κατονομάζουν). «Η σχέση του Ισραήλ με χώρες της Μέσης Ανατολής έχει αλλάξει κάτω από την επιφάνεια», αναφέρουν στελέχη του ισραηλινού υπουργείου Εξωτερικών αυτή την εβδομάδα. Ο λόγος είναι ότι το Ισραήλ και η Σαουδική Αραβία έχουν «παρόμοια αντίληψη των απειλών της περιοχής» -πχ που προέρχονται από το Ιράν και την επίσης σιιτική Χεζμπολάχ του Λιβάνου- αλλά «το Ισραήλ δεν πρόκειται να μπει σε νέο πόλεμο για χάρη των Σαουδαράβων» διευκρινίζουν.
Η αναπάντεχη «συμμαχία» ανάμεσα στο Ισραήλ και την Σαουδική Αραβία πηγάζει από το ότι αμφότεροι θεωρούν το Ιράν απειλή: για την ύπαρξή τους οι Ισραηλινοί, για τον έλεγχο της περιοχής οι (σουνίτες) Σαουδάραβες. Την περασμένη εβδομάδα μάλιστα, ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων του Ισραήλ, στρατηγός Γκάντι Άιζενκοτ, δήλωσε ότι το Ισραήλ προτίθεται να ανταλλάξει μυστικές πληροφορίες με το Ριάντ προκειμένου να αντιμετωπίσουν το Ιράν.
«Έχουμε κοινά συμφέροντα και, όσον αφορά τον ιρανικό άξονα, είμαστε σε πλήρη συμφωνία με τους Σαουδάραβες», είπε.
Η Σαουδική Αραβία ανταπόδωσε δια στόματος του Μοχάμεν μπιν Αμπντούλ Καρίμ
Ίσα, πρώην υπουργού Δικαιοσύνης και στενού συνεργάτη του πρίγκιπα-διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν. «Καμία πράξη βίας ή τρομοκρατίας στο όνομα του Ισλάμ δεν δικαιολογείται πουθενά, περιλαμβανομένου του Ισραήλ» _ είναι πρωτάκουστο οι Άραβες να επικρίνουν επιθέσεις κατά Ισραηλινών.
Σύμφωνα με το BBC, δηλώσεις σαν τις παραπάνω είναι προσεκτικά συντονισμένες προκειμένου να προειδοποιήσουν το Ιράν για την αλλαγή στη σχέση Ισραήλ – Σαουδικής Αραβίας αλλά και να προετοιμάσουν την σαουδαραβική κοινή γνώμη.
Και οι δύο πλευρές ανησυχούν γι’ αυτό που αποκαλούν «ιρανικό διάδρομο». Άρχισε να ανοίγει μετά την ανατροπή του (σουνίτη) Σαντάμ Χουσεΐν, το οποίο έδωσε τον έλεγχο του Ιράκ στην σιιτική πλειοψηφία της χώρας που μέχρι τότε καταπιεζόταν από τον δικτάτορα. Η Βαγδάτη σήμερα έχει στενές σχέσεις με την Τεχεράνη.
Στη συνέχεια, το Ιράν υποστήριξε τον σιίτη Μπασάρ αλ-Άσαντ στη Συρία, ο οποίος όπως όλα δείχνουν θα διατηρηθεί στην εξουσία στην μετεμφυλιακή Συρία, φέρνοντας την επιρροή της Τεχεράνη ως τη Μεσόγειο και την Χεζμπολάχ του Λιβάνου.
Το BBC θεωρεί ότι δεν είναι μόνο το Ιράν που ενώνει τους δύο «συμμάχους» αλλά και η νέα κυβέρνηση Τραμπ στις ΗΠΑ καθώς και οι γενικότερες εξελίξεις στη Μέση Ανατολή. Εκ πρώτης όψεως, κανένας από τους δύο δεν θα έπρεπε να έχει παράπονα από τον Λευκό Οίκο. Πέρα όμως από τις θετικές δηλώσεις του Τραμπ τόσο προς το Ισραήλ όσο και προς την Σαουδική Αραβία, στην πράξη τον πρώτο λόγο στη Συρία τον έχουν τελευταίως η Ρωσία και το Ιράν. Και η Ουάσινγκτον δεν μοιάζει διατεθειμένη να βγει πραγματικά μπροστά εναντίον της Τεχεράνης.
Πόσο μακριά μπορεί να πάει η συμμαχία Ισραήλ – Σαουδικής Αραβίας; Θα εξαρτηθεί από το αν θα υπάρξει πρόοδος στο Παλαιστινιακό. Διαφορετικά η «συμμαχία» αυτή θα μείνει στο παρασκήνιο.
ΒΗΜΑ
