Δεδομένου ότι το εγχώριο σύστημα έχει ταχθεί απόλυτα στην υπηρεσία των δανειστών (σε συνεργασία με την ντόπια ολιγαρχία), ολόκληρο το συστημικό φάσμα από την Αριστερά μέχρι και τη Δεξιά, συμφωνεί σιωπηρά στην πράξη με τους πλειστηριασμούς. Δεν έχουν δε τα μέλη του κανένα ηθικό ενδοιασμό, καλυπτόμενα ηθικά από τις ιδεολογικές τους επιταγές, αν και έχουν διαφορετικές ιδεολογικές αφετηρίες.
Η Αριστερά είναι, στον πυρήνα της ιδεολογίας της, έτσι κι αλλιώς κατά
της ιδιοκτησίας και της μεσαίας τάξης. Επομένως δεν την ενδιαφέρει καθόλου η απώλεια της ιδιοκτησίας και η δημιουργία εξαθλιωμένου προλεταριάτου.
Η Δεξιά είναι, στον πυρήνα της ιδεολογίας της, υπέρ των συμφερόντων της ολιγαρχικής ανωτέρας οικονομικά τάξης, οπότε την ενδιαφέρει πρώτιστα να κερδίσει η ολιγαρχία (τράπεζες, Funds, πλούσιοι Έλληνες και ξένοι) μέσα από όλη αυτή τη διαδικασία.
Επομένως, οι πλειστηριασμοί δεν ενοχλεί ηθικά το σύστημα, αλλά μόνο με όρους πολιτικού κόστους. Οι όποιες λοιπόν προπαγανδιστικές πιρουέτες τους, έχουν να κάνουν αποκλειστικά με το πολιτικό κόστος και όχι με κάποια ηθικά διλήμματα.
Ο λαός έτσι μένει απροστάτευτος, μέσα σε ένα κράτος που το χρεοκόπησαν και συνεχίζουν το ξεπούλημά του Αριστερά και Δεξιά, χρησιμοποιώντας την κρατική βία στο όνομα του ελληνικού λαού.
Μόνο η ανατροπή αυτού του παρωχημένου χρεοκοπημένου συστήματος είναι η σωτηρία και η προοπτική για ένα καλύτερο μέλλον. Διαφορετικά, η παρακμή δεν έχει ποτέ πάτο.
