Θέμα: “Φύση, προσαρμογή και ιστορία»
Κουμπί Coffee & Crafts
Τετάρτη 13 Δεκεμβρίου 2017
Πελοποννήσου 2 (γωνία Ολύμπου)
Ρωμαϊκή Αγορά Θεσσαλονίκης“
Φυσική προσαρμογή και γνώση … Δυνάμεθα να θεωρήσουμε ότι οι γνώσεις μας σχηματίζονται βαθμηδόν, όπως σχηματίζονται τα είδη των όντων στη φύση; Δημιουργούνται αυτές μέσω υποδειγμάτων, τα οποία σχηματίζονται πρακτικώς στην αντιπαράθεση με την πραγματικότητα; Αντιστοιχεί η πρόρριψη ενός νέου υποδείγματος σκέψης στις αλματώδεις αλλαγές του κληρονομικού υλικού μέσω των μεταλλάξεων, από τις οποίες προκύπτουν νέα βιολογικά είδη; Δυνάμεθα να δοκιμάσουμε το δαρβινισμό ως “ένα μεταφυσικό ερευνητικό πρόγραμμα; “…
Η εξελικτική θεωρία, ο χρόνος της και η ιστορία… η ψευδαίσθηση ότι η χρονική απόσταση μεταξύ δύο γενιών επιστημόνων καθιστά ευφυέστερους τους οψίμως αφιχθέντες στα πεδία της γνώσης είναι μια θεμελιώδης πλάνη, την οποία οφείλει να αποφύγει κάθε επιστήμονας, ο οποίος σέβεται τις προσπάθειές του και τις προσπάθειες των συναδέλφων του, στη σφαίρα της φιλοσοφικής έρευνας κάτι τέτοιο θεωρείται εκ προοιμίου «επισφαλές» και οδηγεί αναποφεύκτως ad absurdum.
Στη φιλοσοφία, όπως και στην τέχνη, υπάρχουν διαφορετικά επίπεδα, υπάρχει «καλή» και «κακή» φιλοσοφία, «καλή» και «κακή» τέχνη. Τα κριτήρια «αξιολόγησης» τους, ωστόσο, δεν προκύπτουν από την ιδέα της προόδου.
η βιβλιοκρισία ως φιλοσοφική αιχμή”… η βιβλιοκρισία είναι μια δημιουργική διανοητική υπόθεση. από το είδος της δυνάμεθα να αντιληφθούμε πολλές πτυχές της κατάστασης της γνώσης. μια παρουσίαση ενός βιβλίου δύναται να μετατραπεί σε αιχμή εναντίον των αρνητικών πλευρών της πραγματικότητας, αλλά και να φανερώσει διάφορες ικανότητες του κριτικού. «Η φυσική επιστήμη και η επανάσταση» είναι μια ενδιαφέρουσα κριτική του Ludwig Feuerbach στο βιβλίο ενός “ειδικού επιστήμονα” της εποχής του – “… μια σάτιρα σε πεζό λόγο για τη μέχρι τώρα [1850, γερμανική] φιλοσοφία”
Είσοδος ελεύθερη- ώρα 20.00
