Της ΛΙΑΝΑΣ ΜΥΣΤΑΚΙΔΟΥ
Ο έγκριτος αρθρογράφος της Τζουμχουριέτ Αλή Σιρμέν στην τακτική του στήλη αναφέρετε στην πρόσφατη επίσκεψη του Ερντογάν στην Αθήνα και όλα όσα συζητήθηκαν .
Ειδικότερα για το θέμα των Μειονοτήτων γράφει:
“Το θέμα των Μειονοτήτων που ρυθμίζεται στο τρίτο κεφάλαιο της Συνθήκης της Λοζάνης (άρθρα 37-45), προκαλεί συχνά δυσμενή σχόλια μεταξύ Αθήνας – Άγκυρας τα τελευταία χρόνια.
Στο κείμενο της Συνθήκης οι Μειονότητες αναφέρονται ως Μουσουλμανικές και μη Μουσουλμανικές. Η Ελλάδα στηριζόμενη σε αυτό αντιδρά κάθε φορά που η Τουρκία μιλά για Τούρκους της Δυτικής Θράκης. “Δεν υπάρχουν Τούρκοι στην Δ.Θράκη, αλλά Έλληνες Μουσουλμάνοι”. Η αντίδραση αυτή που συνάδει με τις διατάξεις της Συνθήκης είναι καταδικασμένη να είναι κενού περιεχομένου.
Διαβάζοντας τα άρθρα της Συνθήκης ξεκινώντας από το 37ο διαπιστώνει ότι όλα περιγράφουν τις υποχρεώσεις που αναλαμβάνει η Τουρκία έναντι των μη Μουσουλμανικών Μειονοτήτων και τους Ρωμιούς.
Στο τελευταίο άρθρο (45) τονίζεται ότι η Ελλάδα αναγνωρίζει για την Μουσουλμανική μειονότητα που ζει στα εδάφη της , τα ίδια δικαιώματα που αναγνωρίζει η Τουρκία για τις μη μουσουλμανικές Μειονότητες που ζουν στα εδάφη της.
Υπολογίζεται ότι ο αριθμός των Ρωμιών που παρέμειναν στην Πόλη, την Ίμβρο και την Τένεδο , μετά την Ανταλλαγή των Πληθυσμών, ήταν περίπου 180.000. Αλλά τα γεγονότα της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου, οι πιέσεις του φανατικού Πιλάβογλου που εγκατέστησαν στην Τένεδο, η αναγκαστική μετανάστευση εξαιτίας των γεγονότων του 1964 με το Κυπριακό, μείωσε τον αριθμό αυτό στις 120.000 αρχικά και αργότερα στις 60.000.
Σήμερα ο αριθμός των Ρωμιών που ζουν στην Τουρκία δεν ξεπερνά τις 4000. Είναι φανερό ότι έχει διασαλευτεί η ισορροπία που έπρεπε να τηρείται με τη Συνθήκη ανάμεσα στις δυο Μειονότητες. Στην Τουρκία σχεδόν δεν έμειναν Ρωμιοί έναντι της τουρκικής Μειονότητας που παραμένει στην Ελλάδα παρά τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης.
Αφήνω στην κρίση σας να αναλογιστείτε τι επιπτώσεις μπορεί να έχει για την Τουρκία μια αναθεώρηση της Συνθήκης.
Η διπλωματία χρειάζεται προσοχή και λεπτούς χειρισμούς. Μια λέξη, μια λανθασμένη διατύπωση μπορεί να προκαλέσει μεγαλύτερη ζημιά από τα οφέλη“ .
Θα πρέπει το Ανώτατο Συμβούλιο Συνεργασίας που θα συσταθεί να εξετάσει πρώτα απ’ όλα το ποιος τήρησε και ποιος όχι τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από τη Συνθήκη της Λοζάνης. Θα περιμένουμε με αγωνία τα συμπεράσματα της. Εάν οι ελληνικές κυβερνήσεις τηρούσαν τον όρο της αμοιβαιότητας και εφήρμοζαν τα ίδια μέτρα με τα οποία εξοντώθηκαν οι Έλληνες από την κοιτίδα τους, τα πράγματα δεν θα είχαν φτάσει εδώ που έφτασαν. Δηλαδή , η Άγκυρα να έχει πράξει τα αίσχη και τώρα η Αθήνα να καλείται να απολογηθεί γιατί δεν ευημερεί η Μειονότητα στη Θράκη. Μήπως ευημερεί ο τουρκικός πληθυσμός στην ενδοχώρα;
Εάν εκείνοι θέλουν να αποκαλούν την Μειονότητα τουρκική να παύσουν να αποκαλούν και την ελληνική Μειονότητα “Ρωμιοί”. Γιατί σίγουρα τη λέξη Ρωμιός δεν την εννοούν ,όπως εμείς, αλλά την ταυτίζουν με τους απογόνους των Ρωμαίων. Εάν θέλουν να μιλούν για Τούρκους πρέπει αντίστοιχα να μιλούν για Έλληνες και όχι Ρωμαίους κάτι που κάνουν με την γνωστή ανατολίτικη πονηριά τους.
Αν ανοίξει ο ασκός του Αιόλου σίγουρα η Τουρκία θα πληρώσει βαρύτατο τίμημα.
