O Ρώσος υπουργός Εξωτερικών Σεργκέι Λαβρόφ ετάχθη, σε συνέντευξή του στην εφημερίδα Σημερινή της Λευκωσίας, υπέρ μια διεθνούς διάσκεψης για την Κύπρο, με τη συμμετοχή των πέντε μονίμων μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Η προσωπική άποψη του γράφοντος είναι ότι δεν ωφελεί στο παραμικρό μια διεθνής διάσκεψη για το Κυπριακό, όπως και ότι δεν υπάρχει σήμερα καμία σοβαρή πιθανότητα να λυθεί, υπό τις παρούσες συνθήκες, αυτό το πρόβλημα, με κάπως αξιοπρεπή τρόπο, που να διασφαλίζει την ειρήνη και όχι να προκαλεί πόλεμο, όπως οι λύσεις που συζητούνται.
Αυτό που κυρίως χρειάζεται τώρα είναι οι κυβερνήσεις της Κύπρου και της Ελλάδας να επανέλθουν στη γραμμή υπεράσπισης των βασικών αρχών κρατικής συγκρότησης παγκοσμίως, δηλαδή της δημοκρατίας (αρχή της πλειοψηφίας σε όλες τις σημαντικές αποφάσεις) και του δικαιώματος στην αυτοάμυνα (ύπαρξη ενόπλων δυνάμεων του κράτους), αντί να υποστηρίζουν, κατ’ εντολήν των διεθνών πατρώνων τους, τραγελαφικές και σουρεαλιστικές λύσεις που θα εξασφαλίσουν, τυχόν εφαρμοζόμενες, την αιματοχυσία στο νησί.
Τα συντάγματα τα φτιάχνουν άλλωστε συντακτικές συνελεύσεις, που εκφράζουν τη γνήσια βούληση των λαών. Όσο για τη «διεθνή πτυχή» την έχει περιγράψει το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ, ζητώντας την άνευ όρων αποχώρηση, το ταχύτερο δυνατό, των παρανόμως ευρισκομένων ξένων δυνάμεων από την Κύπρο. Βεβαίως, θα έπρεπε οι Ελληνοκύπριοι να συζητήσουν επίσης ειλικρινά, με τον εαυτό τους και με τους Τουρκοκύπριους, τι πράγματι θέλουν, αλλά κάτι τέτοιο φαίνεται απίθανο για το προβλέψιμο μέλλον.
Αφού όμως Λευκωσία και Αθήνα επιθυμούν με το ζόρι διεθνή διάσκεψη και τη δέχτηκαν ήδη από τον Δεκέμβριο 2016, τότε ας αποδεχτούν τουλάχιστον αυτή που προτείνει ο κ. Λαβρόφ (αντίστοιχη πρόταση έχει κάνει και η Γαλλία), αντί της απερίγραπτης και παράνομης Διάσκεψης της Γενεύης. Ας τους βάλουν όλους μέσα, μήπως και βρεθεί κανένας Χριστιανός να υπερασπιστεί καλύτερα τους Έλληνες από τις κυβερνήσεις τους. Γιατί έως τώρα, Αθήνα και Λευκωσία, νομιμοποίησαν και μονιμοποίησαν τη Διάσκεψη της Γενεύης όπου, οι δύο χώρες που δοκίμασαν να εξοντώσουν το κυπριακό κράτος, η Βρετανία και η Τουρκία δηλαδή, καλούνται να συναποφασίσουν τι θα κάνουν με το κράτος που δεν κατάφεραν να αποτελειώσουν την προηγούμενη φορά!
Θα είναι και μια καλή ευκαιρία για τον κ. Κοτζιά, τον κ. Αναστασιάδη, τον κ. Τσίπρα, να αποδείξουν ότι δεν ενεργούν στα εθνικά θέματα κατ’ εντολήν των Ηνωμένων Πολιτειών και των συμμάχων τους. Ότι δεν εκτελούν τις εντολές της κ. Νούλαντ και διαφόρων άλλων διεθνών παραγόντων.
Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα, που θάλεγε και ο Πρωθυπουργός «της αριστεράς».
Υστερόγραφο
Υπενθυμίζουμε ότι, ιστορικά, και μέχρι σήμερα, από τα πέντε μέλη του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, την Κύπρο υπερασπίστηκαν η Ρωσία, η Γαλλία και η Κίνα, σε αντίθεση με τα δύο άλλα, τη Βρετανία και τις ΗΠΑ.
Με αυτό το δεδομένο, διερωτάται κανείς προς τι η απόλυτη ευθυγράμμιση, για να μην χρησιμοποιήσουμε άλλη έκφραση, της (προσποιούμενης την αριστερή) Αθήνας και της (προσποιούμενης την πατριωτική) Λευκωσίας με τον άξονα ΗΠΑ-Βρετανίας-Ισραήλ, που επείγεται, για δικούς του λόγους, να «κλείσει» το Κυπριακό.
Μήπως άραγε μελέτησε κανείς, εκτός από όλη την ελληνική ιστορική εμπειρία, και την πανωλεθρία που υπέστησαν πρόσφατα οι Κούρδοι, βασιζόμενοι ακριβώς στους ίδιους «συμμάχους» με αυτούς στους οποίους, με τόση προθυμία, υποτάσσονται οι δήθεν «αριστεροί» της Αθήνας και οι δήθεν «πατριώτες» της Λευκωσίας;
Προφανώς όσοι ασκούν αυτές τις πολιτικές πιστεύουν ότι θα ωφεληθούν ατομικά. Δεν τους περνάει από το μυαλό ότι μπορεί να τους επιφυλάσσεται τελικά η τύχη της λεμονόκουπας (καμιά φορά και πολύ χειρότερα), όπως σε τόσους άλλους χρησιμοποιηθέντες πριν από αυτούς. (Το γεγονός ότι ο Τσίπρας τα κατάφερε με μια τόσο μεγάλη κωλοτούμπα να επιβιώσει πολιτικά, του έχει εντείνει και την άγνοια κινδύνου από την οποία ανέκαθεν έπασχε). Αλλά, στο μεταξύ, ο ελληνικός λαός μπορεί να έχει γνωρίσει μέχρι τότε κι άλλες καταστροφές, ακόμα χειρότερες από αυτές που ήδη του συνέβησαν.
Δημοσιεύτηκε στον Δρόμο της Αριστεράς
