Του ΚΩΣΤΑ ΒΕΝΙΖΕΛΟΥ
Νέα δεδομένα επιχειρείται από διάφορες πλευρές να διαμορφωθούν στο Κυπριακό με αλλαγή της ατζέντας. Οι κινήσεις που γίνονται παρασκηνιακά θα ξεκαθαρίσουν μετεκλογικά.
Η τουρκική πλευρά παρουσιάζεται ανοικτή στη διαπραγμάτευση λύσης δύο κρατών. Η τουρκική αυτή στάση αποτελεί απάντηση, όπως προκύπτει, σε κινήσεις που έγιναν προς αυτή την κατεύθυνση, χωρίς να κατονομάζονται οι εμπνευστές και προωθητές της ιδέας. Παράλληλα οι Τούρκοι επαναφέρει σε σχέση με το φυσικό αέριο δυο ζητήματα. Πρώτο να υπάρξει διαμοιρασμός και δεύτερο να είναι «εγγυητής» των υδρογονανθράκων η Τουρκία.
Στοιχεία από τα πιο πάνω περιλαμβάνονται σε ανακοίνωση του λεγόμενου παράνομου “υπουργείου Εξωτερικών” του ψευδοκράτους, ημερομηνίας 28 Δεκεμβρίου, αλλά και του τουρκικού ΥΠΕΞ που εκδόθηκε αργότερα την ίδια ημέρα.
Όπως συναφώς προκύπτει από τη διατύπωση του πρώτου ανακοινωθέντος η εισήγηση για δύο κράτη δεν είναι τουρκική αλλά τέθηκε ή συζητήθηκε από άλλους, και ότι η τουρκική πλευρά απλώς απαντά και δείχνει να διάκειται κατ’ αρχήν θετικά. Δεν υπάρχουν επιβεβαιωμένες πληροφορίες για το ποίος είχε την πρωτοβουλία.
Σημειώνεται ότι Τουρκοκύπριοι πολιτικοί λένε σε συναντήσεις τους πως το θέμα αυτό συζητήθηκε ήδη και πως έγινε με πρωτοβουλία της ελληνοκυπριακής πλευράς. Πόσο αυτό ευσταθεί εναπόκειται στην ελληνοκυπριακή πλευρά να το επιβεβαιώσει ή να το διαψεύσει. Προκύπτει ότι η τουρκική πλευρά θα ευνοούσε λύση δύο κρατών μόνο αν τέτοια διευθέτηση θα εναρμονιζόταν με τους σχεδιασμούς και τις επιδιώξεις της για στρατηγικό έλεγχο του νησιού και των φυσικών του πόρων.
Ωστόσο, φαίνεται πως ευνοεί τη συζήτηση του σεναρίου αυτού καθώς θεωρεί πως η ελληνοκυπριακή πλευρά είναι πρόθυμη να εισέλθει σε διάλογο για τέτοια λύση. Στο ανακοινωθέν διατυπώνονται απειλές για λήψη μέτρων από την Τουρκία σε περίπτωση που δεν σταματήσουν οι έρευνες στην κυπριακή ΑΟΖ. Αναφέρει πως η τουρκοκυπριακή πλευρά «θα λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα, σε στενή συνεννόηση με την εγγυήτρια Τουρκία, προκειμένου να προστατεύσει τα δικαιώματα και συμφέροντα του τουρκοκυπριακού ‘’λαού’’».
Αυτό σημαίνει πως για την τουρκική πλευρά, το πεδίο εφαρμογής της Συνθήκης Εγγυήσεως έχει αυθαίρετα επεκταθεί και καλύπτει την ΑΟΖ και τους φυσικούς πόρους της Κύπρου περιλαμβανομένων των υδρογονανθράκων.
