© RIA Novosti / Dmitry Vinogradov Μουσουλμάνοι πρόσφυγες στα σύνορα
Igor Gashkov
Η έρευνα που διεξήχθη από τις υπηρεσίες επιβολής του νόμου της Σουηδίας, αποκάλυψε ότι από το 2012 έως το 2016 το 4% των πολιτών της χώρας υπέστησαν εγκλήματα σεξουαλικού χαρακτήρα. Αυτό μπορεί να έχει πολιτικές συνέπειες.
Τα κόμματα της αντιπολίτευσης σκοπεύουν να αποκαλύψουν το ρόλο συγκεκριμένων κοινωνικών ομάδων – και ιδιαίτερα των μεταναστών – στα αδικήματα που έχουν συμβεί. Το 2015 η Σουηδία έχει αποδεχθεί το μεγαλύτερο μέρος των μεταναστών κατά κεφαλήν μεταξύ των χωρών της ΕΕ. Λεπτομέρειες – από το πρακτορείο ειδήσεων RIA Novosti.
© REUTERS / Ints Kalnins Οι πρόσφυγες σε στρατόπεδο στην Σουηδία
Οι κατηγορίες κατά των προσφύγων είναι πολιτικά παράλογες
Δεν είναι κάθε έγκλημα με σεξουαλικές επιπτώσεις – βιασμός. Συχνά πρόκειται για επιθέσεις εναντίον γυναικών, παραβίαση της κοινωνικής ευπρέπειας και των κοινωνικών κανόνων. Ωστόσο, οι Σουηδοί ανησυχούν για την κατάσταση που υφίσταται . Μέχρι πρόσφατα, το πρόβλημα της σεξουαλικής βίας δεν ήταν καθόλου θέμα της ημερήσιας διάταξης.
“Ο φόβος έχει προκύψει τα τελευταία χρόνια – λέει στο πρακτορείο ειδήσεων RIA Novosti η πρώην Ρωσίδα Άννα Μπουρίνα που παντρεύτηκε Σουηδό και πήγε στη Στοκχόλμη. Στη Μόσχα εργάστηκα ως σχεδιάστρια, στη νέα πατρίδα βοηθώ τον σύζυγο στο αρχιτεκτονικό γραφείο. Ζούμε σε προάστιο όπου υπάρχουν πολλοί μετανάστες, είναι προτιμότερο να μην βγαίνουμε έξω αργά το βράδυ. Δεν πρέπει κανείς να θέλει να μείνει σε αυτά τα διαμερίσματα αν ζεί στο κέντρο. Για να πω ότι όλοι φοβούνται, είναι αδύνατο. Όμως η ατμόσφαιρα φόβου γίνεται αισθητή “.
Σύμφωνα με αυτήν, οι Σουηδέζες δεν ήταν έτοιμες να δεχθούν απειλές από πρόσφυγες – για τους οποίους η επίσημη άποψη προτρέπει να έχουν για αυτούς συμπόνια. “Πολλοί άνθρωποι φοβούνται τις κατηγορίες για ρατσισμό, μισαλλοδοξία, μήπως πουν ότι έχουν προκαταλήψεις, άκουσα ότι η αστυνομία αποκρύπτει κάποια θέματα, δεν ξέρω αν αυτό συμβαίνει, Απλά ξέρω ακριβώς ότι σε αστυνομική διεύθυνση αντιμετωπίζεται ως έσχατη λύση. Παράδειγμα με δύο γυναίκες: τις ταλαιπώρησαν , μπόρεσαν να ξεφύγουν, βιασμός δεν υπήρξε , αλλά έγινε η προσπάθεια! Και αποφάσισαν να μην απευθυνθούν στην αστυνομία, μόνο επειδή οι επιθέσεις – ήταν από μετανάστες “- είπε ο Burtina.
2017 © AFP / Άρης Μεσσήνης
Αντιδρούν
Το 2015 ο πρωθυπουργός της Σουηδίας Στέφαν Λιόβεν δήλωσε ότι η χώρα του «δεν θα επιτρέψει την είσοδο νέων τειχών στην Ευρώπη». Οι 163.000 πρόσφυγες, κυρίως από τη Μέση Ανατολή, έμειναν στο σκανδιναβικό κράτος. Από τότε η ρητορική της επίσημης Στοκχόλμης έχει αλλάξει σημαντικά. Είχε δίκιο: τον Φεβρουάριο του 2017 στο μεταναστευτικό προάστιο Rinkebyu οι συγκρούσεις είχαν ξεσπάσει. Τον Απρίλιο ο ντόπιος του Ουζμπεκιστάν Rakhmat Akilov διέπραξε μαζική δολοφονία στην καρδιά της πρωτεύουσας
Ήταν απαραίτητο να αναβληθεί ένα μουσικό φεστιβάλ του καλοκαιριού. Ο λόγος – τα αδικήματα που αριθμούν για παρόμοιες ενέργειες έχουν αυξηθεί από το 2015 χιλια τοις εκατό.
Οι Σουηδοί συζητούν έντονα την εμφάνιση στη χώρα των εδαφών, “όπου είναι προτιμότερο να μην βρίσκονται”. Κατά την επίσημη γνώμη της Σουηδικής κυβέρνησης, δεν υπάρχει τέτοιο σημείο στο βασίλειο. Η υπουργός μετανάστευσης και ένταξης της Νορβηγίας Sylvie Listkhyoug το αντιμετωπίζει με μια άλλη οπτική γωνία. Η πολιτικός έχει υπολογίσει στην γειτονική χώρα 60 τέτοια σημεία. Η ανταλλαγή απόψεων προκάλεσε σκάνδαλο: η ακύρωση της επίσκεψης της Λισκίγκουγκ στη Σουηδία, καθώς και η αύξηση του μεταναστευτικού θέματος εκφράστηκε στο Όσλο κατά την προεκλογική εκστρατεία.
Έτσι η Στοκχόλμη αναγκάζεται να αναγνωρίσει το προφανές . Η υπερβολική μετανάστευση έχει μετατρέψει τη χώρα σε προβληματική. Τις παραμονές των δικών τους εκλογών που ορίστηκαν τον Σεπτέμβριο, οι Σουηδικές αρχές δηλώνουν ότι δεν θα επιτρέψουν την επανάληψη των γεγονότων του 2015. Οι υπαινιγμοί εν μέρει θα αναγκάσουν τους μετανάστες να επιστρέψουν στην πατρίδα τους. Πώς να μην αποφασίσουν αυτό, αφού η γειτονική Δανία έχει αναγνωρίσει παρόμοια πρόθεση τον Ιανουάριο του 2018.
Οι μετανάστες από το βυθισμένο πλοίο κοντά στο σκάφος μιας ακτοφυλακής της Λιβύης κατά τη διάρκεια μιας επιχείρησης διάσωσης
© AP Photo / Λίζα Χόφμαν / Sea-Watch Μετανάστες από βυθισμένο σκάφος κοντά στο σκάφος της ακτοφυλακής της Λιβύης κατά τη διάρκεια της επιχείρησης διάσωσης
Που μπορούν να βρουν σπίτια οι μετανάστες
Η πιο δραματική ομιλία κατά των μεταναστών είναι η πρόσφατη πρωτοβουλία της Υπουργού Οικονομικών Magdalena Andersson. Σε ερώτηση του δημοσιογράφου της εφημερίδας Dagens Nyheter, αν αρκούν οι σουηδικές δυνάμεις για την ένταξη όλων των μεταναστών, η πολιτικός απάντησε ότι «θα βρουν περισσότερες ευκαιρίες για τον εαυτό τους όταν ταξιδεύουν σε κάποια άλλη χώρα». Σύμφωνα με την Andersson, οι δυσκολίες συνδέονται όχι μόνο με τον αριθμό των μεταναστών αλλά και με την απουσία της απαραίτητης υποδομής στη χώρα υποδοχής. “Δεν κατασκευάζουμε πλέον κατοικίες σε μεγάλες ποσότητες, έτσι οι μετανάστες είναι πολύ δύσκολο να βρουν σπίτι, και αν κάποιος δεν έχει, τότε είναι πιο δύσκολο για τα παιδιά του να πάνε στο σχολείο”, δήλωσε ο πολιτικός.
“Πολλοί από αυτούς που μετακόμισαν στη Σουηδία, και όχι μόνο από τη Μέση Ανατολή αλλά και από την Ουκρανία, αναγκάζονται να ζουν σε τρομερό συνωστισμό: μερικές δεκάδες άτομα σε ένα μικρό εξοχικό σπίτι. Δεν πρέπει να παίρνουμε τους μετανάστες πολύ στα σοβαρά: Αυτοί οι άμοιροι ήρθαν από πολύ ατυχείς τόπους από χώρες που γνωρίζουμε μόνο από ταινίες του Χόλιγουντ. Επίσης, εμφανίστηκαν σε μια κοινωνία όπου μόνο φθηνή εργασία είναι απαραίτητη », – δήλωσε ο RIA Novosti Alexey Sakhnin, ο οποίος ζει στη Σουηδία.
Κατά την άποψή του, το αίτημα για μετανάστες υπαγορεύεται από οικονομικούς λόγους εγωιστικά κατανοητούς, αλλά τελικά επηρεάζει αρνητικά όλη τη Σουηδική κοινωνία. «Κατά τα 1980, το επάγγελμα, για παράδειγμα, του μεταφορέα ταχυδρομείου, ήταν αποδεκτό για πολλούς, και σήμερα δεν είναι έτσι.» Παρόμοιες κενές θέσεις αμείβονται όλο και χειρότερα και ο τεράστιος στρατός των ανέργων που έφτασαν από τις φτωχότερες χώρες τους αφορά. Το κόστος της εργασίας μειώνεται και σε αυτό το κύμα οι εξαιρετικά δεξιοί λαϊκιστές γίνονται ισχυρότεροι. Οι άνθρωποι στη Σουηδική απομακρυσμένη περιοχή, εκπρόσωποι της εργατικής τάξης, με τρόμο βλέπουν τα πλήθη των ξένων, που είναι έτοιμοι να δουλέψουν για το τίποτα, βλέπουν τους ανταγωνιστές τους »- καταλήγει ο Sakhnin στο συμπέρασμα.
