© RIA Novosti/Ντμίτρι Βινογκράντοφ Ρώσοι πιλότοι προετοιμάζονται για την απογείωση του SU-30 πριν την αναχώρηση από το αεροδρόμιο Hmeymim στην Συρία 5 Οκτωβρίου 2017. Φωτογραφία αρχείου
ΜΟΣΧΑ, 19 Ιανουαρίου – RIA Novosti, Andrey Kots. Δεκάδες μαχητικά αεροσκάφη, με ένα πολυεπίπεδο σύστημα αεράμυνας, μια στρατιωτική πόλη με καλά συντηρημένες υποδομές και τρόπο ζωής – για λίγο πάνω από δύο χρόνια, η Ρωσία είχε τον χρόνο να «εισχωρήσει» σε βάθος στη Συρία. Και δεν πρόκειται να φύγει από εκεί ακόμα και μετά την τελική νίκη επί της τρομοκρατίας.
Η μόνιμη στρατιωτική παρουσία στη Μέση Ανατολή υπόσχεται σημαντικά οφέλη τόσο από οικονομική όσο και από γεωπολιτική άποψη. Η Συρία συνορεύει με την Τουρκία, το Ιράκ, την Ιορδανία, το Ισραήλ και τον Λίβανο, ελέγχοντας ένα σημαντικό τμήμα της ανατολικής ακτής της Μεσογείου. Αυτός που εδραιώνεται εδώ μπορεί να επηρεάσει ολόκληρη την περιοχή. Αυτό γίνεται κατανοητό από τους Αμερικανούς.
Αυτή την εβδομάδα η δικτυακή ιστοσελίδα Defense News δημοσίευσε αναλυτικό υλικό, συγκρίνοντας το επίπεδο στρατιωτικής παρουσίας της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών στη Συρία [1]. Σύμφωνα με τη δημοσίευση, και οι δύο πλευρές ενεργά “αγωνίζονται στις στρατιωτικές βάσεις” και προσπαθούν να επεκτείνουν την επιρροή τους στο κράτος της Μέσης Ανατολής. Ποιος κερδίζει σε αυτόν τον διαγωνισμό, -αυτό αναφέρεται στο υλικό του RIA Novosti.
“Σχολεία” για μαχητές
Δεν είναι μυστικό ότι τα Αμερικανικά στρατεύματα είναι παράνομα από την άποψη του διεθνούς δικαίου. Η κυβέρνηση της χώρας δεν τους προσκάλεσε επίσημα στα εδάφη της και δεν έδωσε άδεια για την κατασκευή στρατιωτικών εγκαταστάσεων και υποδομών. Ωστόσο, το Πεντάγωνο κατάφερε να οργανώσει μερικά από τα “υποκαταστήματα” του στη Συρία. Οι Defense News δείχνουν δύο από αυτά: την στρατιωτική βάση Tabka κοντά Raqqa και την Al-TANF κοντά στα σύνορα με το Ιράκ και την Ιορδανία στο νότιο-ανατολικά.
© AP Photo / Δημοκρατικές δυνάμεις της Συρίας Μαχητές των Δημοκρατικών δυνάμεων της Συρίας στην Tabka
Στην πρώτη πριν από τον πόλεμο είχε σαν βάση η 21η Μοίρα πρώτης γραμμής των MiG-21MF της Πολεμικής Αεροπορίας της Συρίας, καθώς και η 24η Ταξιαρχία μεταφορικών στρατιωτικών ελικοπτέρων Mi-8.
Τον Αύγουστο του 2014, το αεροδρόμιο κατελήφθη από το ISIL *. Οι μονάδες των “Δημοκρατικών Δυνάμεων της Συρίας” απώθησαν τους τρομοκράτες από τη βάση κατά την επίθεση εναντίον της Raqqa. Από την άγρια μάχη για τον έλεγχο της Tabka μπορεί κανείς να δει σε δορυφορικές εικόνες: ένα ενιαίο διαδρόμου αεροδρομίου ο οποίος είναι εντελώς κατεστραμμένος, με εκατοντάδες κρατήρες.
Πίσω στην Άνοιξη του περασμένου έτους, σύμφωνα με αναφορές των μέσων ενημέρωσης, διάφορες ομάδες μηχανικών αεροπορίας των ΗΠΑ αναπτύχθηκαν εκεί, όπου εργάζονται 24 ώρες την ημέρα για να αποκαταστήσουν την καταστραμμένη υποδομή. Σήμερα, η Tabka μπορεί να δεχτεί ελικόπτερα σε περιορισμένες ποσότητες, αλλά η ανάγκη για κάτι τέτοιο έχει εξαφανιστεί εν μέρει μετά τη σύλληψη της Raqqa. Επί του παρόντος, η βάση χρησιμοποιείται ως στρατόπεδο εκπαίδευσης.
Οι Αμερικανοί εκπαιδευτές εκπαιδεύουν εδώ κουρδικά αποσπάσματα.
Η βάση στο Tanf στα νοτιοανατολικά της χώρας εξυπηρετεί επίσης το Πεντάγωνο ως σχολείο για τους μαχητές της ένοπλης αντιπολίτευσης. Τον Δεκέμβριο, το ρωσικό υπουργείο Άμυνας κατηγόρησε τις ΗΠΑ για άμεση στήριξη του ISIL *. Ο εκπρόσωπος του Υπουργείου Αμυνας Igor Konashenkov κάλεσε την El-Tanf μια μαύρη τρύπα, από την οποία οι κινητές ομάδες τρομοκρατών του ψευτο-Χαλιφάτου κάνουν μαχητικές αποστολές. Αυτές οι εξορμήσεις προκάλεσαν πλήγματα στο πίσω μέρος και στις πλευρές των τμημάτων του Συριακού Αραβικού Στρατού, που πουλέμησαν στα ανατολικά της χώρας. Επισήμως, εκπρόσωποι του Πενταγώνου δήλωσαν ότι οι εκπαιδευτές των Ηνωμένων Πολιτειών, της Μεγάλης Βρετανίας και της Νορβηγίας ασχολούνται στο El Tanf εκπαιδεύοντας τους μαχητές του “νέου Συριακού στρατού”. Ταυτόχρονα, τα δυτικά μέσα ενημέρωσης ανέφεραν επανειλημμένα ότι σε αυτή τη βάση οι Αμερικανοί μετέφεραν ένα μεγάλο αριθμό μονάδων πυροβόλων όπλων με ρουκέτες, ειδικά τα MLRS HIMARS.
Πιθανόν για την υπεράσπιση της βάσης El Tanf από τον Συριακό Αραβικό Στρατό. Εδώ, οι Αμερικανοί έχτισαν μια μικρή πλατφόρμα από το μηδέν, ικανή να δέχεται ελικόπτερα, αεροσκάφη κάθετης προσγείωσης και απογείωσης και αεροσκάφη με μικρό μήκος απογείωσης και προσγείωσης (για παράδειγμα, F-35). Επιπλέον, όπως παρατηρήθηκε από τα μέσα ενημέρωσης, παρατηρήθηκαν θωρακισμένοι μεταφορείς προσωπικού Stryker και άλλος ελαφρύς εξοπλισμός.
© AFP 2018 / Stringer Στρατιωτικό αεροσκάφος της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ Hercules C-130 στην αεροπορική βάση Indzhirlik στην Τουρκία
Στο υλικό της, η ιστοσελίδα της Defense News δεν ανέφερε τις Αμερικανικές στρατιωτικές εγκαταστάσεις που αναπτύχθηκαν στο βόρειο τμήμα της Συρίας σε περιοχές που ελέγχονταν από τις κουρδικές δυνάμεις. Οι πιο σοβαρές είναι το αεροδρόμιο κοντά στην πόλη Kobani στα βόρεια της επαρχίας Aleppo και η βάση Rumailan στα βορειοανατολικά της επαρχίας Hasake. Μέσα από αυτές οι Αμερικανοί εφοδιάζουν τις “Δημοκρατικές δυνάμεις της Συρίας” με όπλα, πυρομαχικά, φάρμακα και άλλο εξοπλισμό. Και τα δύο αεροδρόμια μπορούν να λάβουν τα βαρέα μεταφορικά αεροσκάφη S-17 και C-130, και τα δύο είναι ενισχυμένα σύμφωνα με όλους τους κανόνες της τέχνης οχύρωσης. Οι πληροφορίες σχετικά με το εάν τα Αμερικανικά τακτικά αεροσκάφη βασίζονται εδώ δεν είναι διαθέσιμα σε ανοικτές πηγές. Αυτό είναι απίθανο, γιατί το κύριο αεροδρόμιο που χρησιμοποιείται από την Πολεμική Αεροπορία των ΗΠΑ στην περιοχή – είναι το Τουρκικό Ιντσιρλίκ – το οποίο είναι σχετικά κοντά. Όμως, λόγω των τεταμένων σχέσεων μεταξύ Άγκυρας και της Ουάσιγκτον, και τις διαφορές τους σχετικά με το κουρδικό ζήτημα στο μέλλον και οι βάσεις Rumeylan και Kobani μπορεί να γίνουν βασικές για τα αεροπλάνα των ΗΠΑ που εμπλέκονται στη Συρία.
Η Ρωσική ακρόπολη
Εκτός από αυτές τις εγκαταστάσεις, οι Αμερικανοί έχουν αναπτύξει στην χώρα μερικά ελικοδρόμια και στρατόπεδα εκπαίδευσης τα οποία όμως είναι μικρότερα. Ωστόσο, κανένα από αυτά από την άποψη της ασφάλειας και της υποδομής τους δεν μπορεί να συγκριθεί με την αεροπορική βάση Hmeymim. Ο Ρωσικός στρατός είναι καλά εγκατεστημένος στην Λατάκια. Ένα μικρό στρατόπεδο κοντά στους διαδρόμους για τα αεροσκάφη μέσα σε δυο χρόνια έχει μετατραπεί σε μια ολοκληρωμένη πόλη. Έχει τα πάντα για μια άνετη εργασία σε δύσκολες συνθήκες ζεστού και ξηρού κλίματος.
Η βάση είναι εξοπλισμένη με αποθήκες πυρομαχικών, πρατήρια βενζίνης και επισκευή του εξοπλισμού, σύγχρονες καντίνες για φαγητό, μπάνια και εγκαταστάσεις πλυντηρίων, αρτοποιεία, κλινικές και άλλα. Το προσωπικό στεγάζεται σε ειδικά άνετα τετράγωνα μπλοκ. Γύρω από τις ισχυρές αμυντικές γραμμές αναπτύσσονται σύγχρονα μέσα αεράμυνας και ηλεκτρονικός πόλεμος. Σε ορισμένες περιοχές , το Hmeymim καλύπτεται από άρματα μάχης (Τανκς) T-90.
© Φωτογραφία: Ρωσικό Υπουργείο Εθνικής Άμυνας Προετοιμασία των πληρωμάτων της Ρωσικής Πολεμικής Αεροπορίας για την πτήση προς την πατρίδα από την αεροπορική βάση Hmeymim
Η Ρωσική αεροδιαστημική ομάδα , που βρίσκεται στη βάση, είναι εξοπλισμένη με Su-25, SU-35 και SU-30CM, το Su-24 και SU-34, καθώς και ελικόπτερα – επίθεσης Mi-35, Mi-28, ΚΑ-52 και για τις μεταφορές τα Mi-8. Για την υποστήριξη αναγνωρίσεως των αεροσκαφών χρησιμοποιούνται τα αεροσκάφη Tu-214R και A-50. Επιπλέον, έχουν αναπτυχθεί σημεία ελέγχου μη επανδρωμένων εναέριων οχημάτων. Εδώ βρίσκεται η έδρα ολόκληρης της ρωσικής ομάδας στη χώρα και βασίζονται οι μονάδες ειδικών δυνάμεων.
Η δεύτερη σημαντική ρωσική βάση στη χώρα είναι το υλικοτεχνικό κέντρο στο Tartus. Το Σεπτέμβριο του 2013, η Ρωσία ανακοίνωσε την επανέναρξη της ναυτικής παρουσίας της στη Μεσόγειο. Η συνδυασμένη μοίρα δεν μπορούσε να λειτουργήσει αποτελεσματικά στην περιοχή χωρίς υποστήριξη από τη γη. Το 2015, η βάση υπέστη μια μεγάλης κλίμακας ανασυγκρότηση. Το προσωπικό των ειδικών στην εγκατάσταση αυξήθηκε σε 1.700 άτομα.
Τι ακριβώς συμβαίνει στο Tartus τώρα είναι ένα μυστήριο με επτά φώκιες.
Είναι γνωστό ότι το 3 Δεκεμβρίου 2016, ο Βλαντιμίρ Πούτιν ενέκρινε το «Διάταγμα για την υπογραφή της συμφωνίας μεταξύ της Ρωσίας και της Συρίας να επεκτείνει την επικράτεια του Ρωσικού Πολεμικού Ναυτικού για να εξασφαλίσει την βάση κοντά στο λιμάνι της Ταρτούς και δίνοντας την δυνατότητα να έλθουν τα Ρωσικά στρατιωτικά πλοία στα χωρικά ύδατα της Συρίας. Κατά πάσα πιθανότητα σήμαινε την κατασκευή μιας ολοκληρωμένης στρατιωτικής ναυτικής βάσης.
Σύμφωνα με ανοικτές πηγές, το λιμάνι μετά την ανασυγκρότηση θα μπορεί ταυτόχρονα να δέχεται επιφανειακά πλοία πρώτης και δεύτερης τάξης, φορτηγίδες μεγάλης χωρητικότητας, υποβρύχια, συμπεριλαμβανομένων των πυρηνικών.
Οι Ρωσικές αεροδιαστημικές δυνάμεις (VKS) χρησιμοποιούν επίσης στρατιωτικές εγκαταστάσεις ελεγχόμενες από τη συριακή κυβέρνηση σε άλλα μέρη της χώρας ως βοηθητικά σημεία και για μεταφόρτωση. Υπάρχουν περίπου δώδεκα από αυτά σήμερα. Ειδικότερα, τα μέσα ενημέρωσης ανέφεραν ότι τα ρωσικά ελικόπτερα κατά τη διάρκεια της λειτουργίας για την απελευθέρωση Παλμύρα είχαν προσωρινή βάση το αεροδρόμιο Tiyas ανατολικά της αρχαίας πόλης.
https://yadi.sk/i/wwBqVnIA3RbJYQ Ο πιλότος στο ρωσικό ελικόπτερο επίθεσης και μεταφοράς MI-8AMSTH στο αεροδρόμιο Hmeymim στη Συρία
Ας συνοψίσουμε. Το Khmeimim είναι το μεγαλύτερο, ισχυρότερο και πιο προστατευμένο ξένο στρατιωτικό αντικείμενο στη Συρία. Μπορούμε να πούμε ότι αυτή η βάση – είναι οι Ένοπλες Δυνάμεις της Ρωσίας σε μικρογραφία, η σύνθεση του έχει αναπτυχθεί σε μονάδες και τμήματα όσο και ο εξοπλισμό τους και ασχολούνται με την άμυνα της. Οι αμερικανικές εγκαταστάσεις στη χώρα είναι είτε σε στρατόπεδα εκπαίδευσης είτε σε σημεία μεταφόρτωσης ή αεροδρόμια με περιορισμένες δυνατότητες. Παρ ‘όλα αυτά, δεν μπορεί να υποτιμηθούν: το Πεντάγωνο έχει αποδείξει επανειλημμένα την ικανότητα για την ταχεία δημιουργία των δυνάμεων του σε διάφορα μέρη του κόσμου.
References ↑ опубликовал аналитический материал, сравнив уровень военного присутствия России и США в Сирии
( https://ria.ru/syria/20180117/1512744691.html )
https://ria.ru
