Ήταν όλοι εκεί.
Παιδιά που τραβολογούνταν από εξαρμένους γονείς.
Έφηβοι που άφησαν την πρωϊνή καφετέρια.
Νεαροί φουριόζοι σε κατάσταση εξαλλοσύνης .
Προβληματισμένοι μεσήλικες .
Ηλικιωμένοι και υπέργηροι επαναστάτες.
Διευθυντές εταιρειών , τραπεζών, επιχειρηματίες , επιτυχημένοι επαγγελματίες.
Άνεργοι , οικογενειάρχες καταχρεωμένοι, άνθρωποι με απειλούμενη την περιουσία τους από τα ´funds´
Κάθε λογής άνθρωπος ,κάθε κοινωνικής τάξης και οικονομικής καταστάσεως.
Ηπειρώτες , Ρουμελιώτες , Σαρακατσαναίοι , Βλάχοι , Πόντιοι , Κρητικοί , Μακεδόνες ,Νησιώτες, ομογενείς των Η.Π.Α., Καναδά , Αυστραλίας από κάθε γωνιά της γης όπου κτυπά η καρδιά του Ελληνισμού. Ήταν εκεί και οι άλλοι οι επώνυμοι .Τους είδα. Κάποιοι βο(ου)λευτές . Που άρχισαν σιγά – σιγά να αποχωρούν σε υπονοούμενα των ομιλητών κατά της θρασύδειλης πολιτικής σκηνής , των εντεταλμένων υπαλλήλων της νέας τάξης πραγμάτων. Λακέδων και ριψάσπιδων . Υπηρετών των λυμεώνων του έθνους και της πίστης . Φοβισμένων εθνοπροδοτών. Τους είδαμε καλά. Αλλά είδαμε και κάποιους άλλους. Η αλήθεια είναι ότι δεν τους περιμέναμε. Καλυμμένοι πίσω από το πέπλο της Ιεράς Συνόδου και της ´ γραμμής ´ της Αρχιεπισκοπής πίσω από ομιχλώδης και κρυφές συνομιλίες με την πολιτική ηγεσία , με προσυνεννοημένο αποτέλεσμα, ανακοίνωσαν ότι δεν συμφωνούν με τον όρο Μακεδονία αλλά επίσης δεν θα συμμετάσχουν και στα συλλαλητήρια , μπερδεύοντας για άλλη μια φορά το λαό. ´Ναι μεν αλλά´.
Και για μια ακόμα φορά αποδείχτηκαν ότι υπολείπονται των περιστάσεων . Είναι η σεβαστή μας ιεραρχία ή τουλάχιστον ένα πλειοψηφικό τους κομμάτι. Είναι αυτοί που συμβούλευσαν τον λαό να μην συμμετάσχει , υπηρετώντας έτσι μια διπλωματία ενδοτισμού και υποταγής και όχι την αλήθεια.
Τελευταία στιγμή όμως φάνηκαν ασυνεπείς – ευτυχώς – ως προς τα λόγια τους. Τελικά παρευρίσκονταν.
Κάποιοι ´κακόβουλοι ´ θα ´ λεγαν ότι ενώ υπηρέτησαν πιστά το σχέδιο που τους υποδείχθηκε , εμφανίστηκαν στον λαό υποκρινόμενοι για να μην απωλέσουν σεβασμό ή πελατεία και υποταγή. Ή φοβήθηκαν μην βρει εφαρμογή ή ρήση ´φωνή λαού οργή Θεού´ . Ένας καλόβουλος θα ´ λεγε ότι η συνείδηση τους , τους έφερε σε έμπρακτη μετάνοια και ήρθαν σεαυτώ. Αλλά ήταν κι ο Άϊ Δημήτρης εκεί.
Τον είδα. Άφησε για λίγο το σπίτι του και βγήκε κι αυτός έξω και κατέβηκε στην παραλία . Τον είδα με το περήφανο άτι του, να καλπάζει στους ουρανούς της Μακεδονίας. Βλογούσε την εξέδρα, τους ομιλητές, τον λαό. Συγκρατούσε τα στοιχεία της φύσης. Ούτε αέρας , ούτε βροχή. Μόλις τελείωσαν οι ομιλίες , τότε άρχισε δειλά-δειλά κι ο ουρανός να δακρύζει . Τόσες ώρες κρατούσε τα δάκρυά του για να μην δυσκολέψει την λαοσύναξη. Κι ο Άϊ Δημήτρης μας τον συγκρατούσε λέγοντάς του ιστορίες .Ιστορίες για έναν Λυαίο γίγαντα , που τον νίκησε κάποτε ένα ευλογημένο πρωτοπαλίκαρο με ψυχή και πίστη ο Νέστωρας.
Όπως άλλοτε ο Δαυίδ τον Γολιάθ. Όπως τώρα ο λαός τους κυβερνώντες , η Ελλάδα η μικρή μα και μέγιστη, τους ξένους επιβουλείς κι ´επιβολείς´. Η γης σείστηκε . Όλοι οι Έλληνες ομονόησαν και ειρηνικά διαδήλωσαν. Τα σχέδια των πολιτευτών πνίγηκαν στη λαοθάλασσα της Θεσσαλονίκης. Κάποιοι ιεράρχες μας αντί να πρωτοστατήσουν , τουλάχιστον παρασύρθηκαν απ’ τον ποταμό του πλήθους που κατέπνιξε την καρδιά της Μακεδονίας.
Ακούστηκαν απ’ τον κάτω κόσμο φωνές , ζητωκραυγές. Πανηγύρι μεγάλο . Οι πολέμαρχοι , οι οπλαρχηγοί , τα πρωτοπαλίκαρα , οι ανώνυμοι κι επώνυμοι ήρωες του νέου ´21 σήμερα άνοιξαν γλέντι. Έκανα Θεία Λειτουργία και μνημόνευσαν τους ζωντανούς , τους νεοέλληνες που δεν ξέχασαν τις ρίζες. Που τίμησαν σε πείσμα των καιρών και των συμφερόντων το άξιο προγονικό αίμα.
Νέος αέρας φυσάει στον ´άδη´. Και τα παλικάρια του τότε, ευλογούν τα παλικάρια του σήμερα .Τον καταρρακωμένο Έλληνα των μνημονίων, που δεν λόγιασε έντεχνες φήμες για κακοκαιρία ή επεισόδια και δήλωσε ένα βροντερό παρόν. Στο τέλος όταν το πλήθος έψαλλε τον εθνικό ύμνο ακούστηκαν κάτω απ’ την γης , φωνές που έψελναν κι αυτές . Οι ανιδιοτελείς ήρωες της πατρίδος, ανά τους αιώνες. Να ξέρουν οι φιλίκοοι των ξένων , των Ελληνομάχων , των πατριδοκάπηλων ότι θα κριθούν ένοχοι στην ιστορία αλλά και θα λογοδοτήσουν στον επαναστάτη λαό.
Ο εθνομάρτυς Ιωάννης Καποδίστριας είπε ότι ´η νίκη θα είναι δική μας, αν βασιλεύσει εις την ακαρδίαν μας μόνο το αίσθημα το ελληνικό. Ο φιλήκοος των ξένων είναι προδότης´. Ας σταματήσουμε ν’ ακούμε ξένους , προσκυνημένους γηγενείς , τα όργανα λοβοτόμησής τους τα τηλεοπτικά κανάλια κι ας ακούσουμε τη συνείδησή μας. Ας αφουγκραστούμε τις κραυγές των νεκρών που θυσιάστηκαν για τη λεφτεριά. Ας σκεφτεί ο καθένας – και πρωτίστως πολιτικοί ταγοί και ιεραρχία- να εφαρμόζει στη ζωή του το παρακάτω γνωμικό. ´Να είσαι το αφεντικό της θέλησής σου και ο δούλος της συνείδησής σου´ . Ο Θεός να ευλογεί τη Μακεδονία μας και να καθοδηγεί τους λόγους και τους κονδυλοφόρους των κυβερνώντων.
Αριστείδης Π. Δασκαλάκης
