Οι Τούρκοι βομβαρδίζουν την Afrin
– Ίδρυμα Στρατηγικού Πολιτισμού
Ντμίτρι Μίνιν.
Ο Συριακός πόλεμος αποκτά μια νέα δραματική διάσταση. Στο βόρειο τμήμα της χώρας, ο Τουρκικός στρατός διεξάγει μια μεγάλης κλίμακας επιχείρηση, αποκαλούμενη πονηρά ” κλαδί Ελιάς”. Μερικές φορές, μέχρι 72 αεροπλάνα της Τουρκικής Πολεμικής Αεροπορίας πετούν στον ουρανό μέσα σε μια μέρα. Εκατοντάδες μονάδες βαρέως στρατιωτικού εξοπλισμού μεταφέρονται στα σύνορα της Κουρδικής ελεγχόμενης περιοχής γύρω από την πόλη Afrin. Σε επιλεγμένες περιοχές γίνονται σκληρές μάχες.
Οι Κούρδοι αντιστέκονται απεγνωσμένα, αλλά οι Τούρκοι είναι απίθανο να υποχωρήσουν, επειδή διακυβεύεται προσωπικά το κύρος της χώρας και του Ερντογάν. Η επιχείρηση οφείλεται στην ανάγκη να σταματήσει η μαζική διείσδυση της τρομοκρατίας στην Τουρκία από την Afrin Ο στόχος είναι να δημιουργηθεί μια “ζώνη ασφαλείας” σε βάθος 30 χλμ., Η οποία θα περιλαμβάνει την κατοχή ολόκληρου του καντονιού από τα Τουρκικά στρατεύματα.
Είναι εκπληκτικό, ωστόσο, ορισμένοι κύκλοι σπεύδουν να κατηγορήσουν για το τι συμβαίνει στη Ρωσία, αναφερόμενοι στην έξοδο της από την παραμονή της στην Afrin [1] μιας μικρής ομάδας Ρώσων στρατιωτικών και αστυνομικών συμβούλων. Λένε ότι έχουν ξεκαθαρίσει το δρόμο για την εισβολή στην Τουρκία. Δυστυχώς, με αυτούς τους κύκλους η ηγεσία των Κούρδων της Afrin έχει συμφωνήσει, σαν να ξέχασαν ότι για πολύ καιρό η Ρωσία, ενώ ήταν δυνατόν, κράτησε την Άγκυρα από την παρέμβαση.
Το Περιφερειακό γραφείο του κουρδικού Κόμματος της “Δημοκρατικής Ένωσης” – είναι ένας κλάδος που δραστηριοποιείται στην Τουρκία και αναγνωρίζεται σε πολλές χώρες του κόσμου ως «τρομοκρατικός» το PKK, το Κουρδικό Εργατικό κόμμα , έκανε μια πολύ αυστηρή δήλωση [2], από την οποία προκύπτει ότι, χωρίς την άδεια των παγκόσμιων δυνάμεων, κυρίως της Ρωσία, η Τουρκία δεν θα ήταν σε θέση εισβάλει στον εναέριο χώρο πάνω από το Afrin. Ως εκ τούτου, η Ρωσία, θεωρούμενη ως εταίρος της Τουρκίας “στην εξόντωση των αμάχων”, είναι εξίσου υπεύθυνη για βομβαρδισμούς, όπως η ίδια η Τουρκία.
Το ερώτημα είναι τι πρέπει να πράξουν μερικοί Ρώσοι στρατιωτικοί: Να καλύψουν με το σώμα τους όσους εξακολουθούν πεισματικά να αρνούνται να ακούσουν τις συμβουλές τους;
Η Ρωσία δεν εγκατέλειψε τους Κούρδους. Έχει συνεχώς επισημάνει σε αυτούς ότι ο καλύτερος τρόπος για να λύσουν τα Εθνικά τους προβλήματα ήταν να έρθουν πιο κοντά στη Δαμασκό. Για να εμποδίσουν την εισβολή της Τουρκίας στην Afrin, οι Κούρδοι ηγέτες ήταν αρκετό να συμφωνήσουν με τη διακήρυξη για την περιοχή αυτή της κυριαρχίας της κεντρικής κυβέρνησης. Ακόμα και η συμβολική είσοδος εκεί από τους Συριακούς συνοριοφύλακες, υποστηριζόμενους από τη Ρωσία, όπως έγινε ήδη στην περιοχή του Manbij, θα σταματούσε τους Τούρκους. Επιπλέον, δεν υπάρχει άμεση σύνδεση μεταξύ της Afrin και της υπόλοιπης ανατολικής Συρίας, που ελέγχεται από τους Κούρδους. Όλες οι επικοινωνίες μεταξύ αυτού του καντονίου και των κυριότερων κουρδικών δυνάμεων διεξάγονται μέσω μιας μεγάλης περιοχής, η οποία τελεί υπό τον έλεγχο του κυβερνητικού Συριακού Αραβικού Στρατού (ΣΑΣ). Ακόμα και τώρα, όταν οι Κούρδοι απομακρύνθηκαν από τη Δαμασκό, απορρίπτοντας όλες τις προτάσεις τους, ο ΣΑΣ τους επέτρεπε να μεταφέρουν ενισχύσεις στην Afrin από την ανατολική ακτή του Ευφράτη. Και οι κρατικές αρχές της Συρίας σε διεθνές επίπεδο καταδικάζουν έντονα την εισβολή της Τουρκίας στην επικράτειά της.
Η απερίσκεπτη επιμονή των Κούρδων εξηγείται απλά. Πίστευαν επίσης στην παντοδυναμία και στη διάθεση των Αμερικανών για τον εαυτό τους.
Το παράδειγμα μιας πρόσφατα ανθηρής και τώρα χαμένης επικράτειας και ένα σημαντικό μερίδιο των οικονομικών δυνατοτήτων του Ιρακινού Κουρδιστάν [3], φαίνεται ότι δεν τους δίδαξε τίποτα. Η εμπιστοσύνη στη διαθεσιμότητα της υποστήριξης των ΗΠΑ στους Κούρδους της Συρίας δημιούργησε τη δήλωση του Πενταγώνου σχετικά με τη δημιουργία 30.000 συνοριακών δυνάμεων στην ανατολική Συρία, βάση των οποίων αναμενόταν να αποτελέσουν κομμάτι τους .
Η άρνηση αυτής της δήλωσης του Υπουργού Εξωτερικών Tillerson για τους Κούρδους δεν ήταν νηφάλια. Συνέχισαν να ελπίζουν ότι οι σύμμαχοι του εξωτερικού αντιφάσκουν. Και εντελώς μάταια.
Η δήλωση του Πενταγώνου διαδραμάτισε το ρόλο της κύριας ώθησης για την Τουρκία, η οποία ξεκίνησε μια ευρεία “σκούπα ” στην Afrin. Ταυτόχρονα, οι ΗΠΑ, που προκάλεσαν πραγματικά αυτή την επιχείρηση, όχι μόνο δεν έκαναν τίποτα για να την σταματήσουν, αλλά ενημερώθηκαν για τα πάντα για αυτό εκ των προτέρων.
Ο επικεφαλής του Πενταγώνου, James Mattis, δήλωσε στους δημοσιογράφους: “Η Τουρκία έχει νόμιμες ανησυχίες για τα ζητήματα ασφάλειας. Η Άγκυρα ήταν εξαιρετικά ανοιχτή και μας προειδοποίησε για τις αεροπορικές επιθέσεις. ” Το κύριο ζήτημα, κατά την άποψή του, είναι ότι “Αμερικανοί στρατιώτες στην περιοχή δεν θα υποφέρουν από τη λειτουργία των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων στην Afrin”.
O Υπουργός Άμυνας των ΗΠΑ, James Mettis
Αυτό εξηγεί τα πάντα. Το Πεντάγωνο δεν ενδιαφέρεται για τα συμφέροντα των Κούρδων.
Επιδιώκει μόνο τα δικά του συμφέροντα στη Συρία. Καμιά βοήθεια από αυτόν, η κουρδική Afrin δεν μπορεί να περιμένει. Ο επικεφαλής της Κεντρικής Διοίκησης των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ (CENTCOM), Στρατηγός Joseph Votel την Τουρκική επιχείρηση δεν φαίνεται να να την έχει παρατηρήσει , λέγοντας ότι «οι στρατιωτικές πηγές δεν έχουν δώσει ιδιαίτερη προσοχή σε αυτόν τον τομέα και δεν γνωρίζουν τα σχέδια της Άγκυρας.» Το Στέιτ Ντιπάρτμεντ, ωστόσο, εξέφρασε την ανησυχία του για τις εξελίξεις στην Afrin, αλλά αναγνώρισε τη «νομιμότητα» των ανησυχιών της σχετικά με τα προβλήματα για την ασφάλεια της Τουρκίας ως συμμάχου του ΝΑΤΟ και κρίσιμη εταίρου στην καταπολέμηση του «ισλαμικού κράτους» [οργάνωση απαγορευμένη στη Ρωσία. – Ed.]. Κάλεσε μόνο την Άγκυρα σε «περιορισμό».
Αξίζει να σημειωθεί ότι κάθε συμβολή της Τουρκίας στον πόλεμο του ISIS δεν μπορεί να εντοπιστεί καθόλου, εκτός από το γεγονός ότι οι περισσότεροι ξένοι μαχητές αυτής της τρομοκρατικής οργάνωσης ήρθαν στη Συρία μέσω της Tουρκικής επικράτειας.
Αλλά η απώλεια της Afrin για την τύχη της αυτοαποκαλούμενης κουρδικής αυτονομίας στη Συρία της Rozhava δεν μπορεί να είναι λιγότερο τραγική από την απώλεια των Ιρακινών Κούρδων στο Κιρκούκ και τις πετρελαιοπηγές του. Οι Κούρδοι της Afrin ζουν στο καντόνι τους με ισχυρή ομοιογένεια και έτσι έχουν περισσότερη νομική βάση για την ανεξαρτησία τους από την υπόλοιπη Rozhava, που στα τρία τέταρτα κατοικούνται από Άραβες. Απλά το να πάρουν άλλα Αραβικά εδάφη αυτό θα είναι εξαιρετικά ασταθές. Οι ήδη διαμαρτυρόμενες φωνές του ιθαγενούς πληθυσμού θα αυξηθούν μόνο, καθιστώντας τον σχηματισμό εξαιρετικά ασταθή. Η απώλεια της Afrin θα οδηγήσει επίσης στο γεγονός ότι η πιο εύπορη και μορφωμένη κουρδική κοινότητα στη Συρία, που κατοικεί στο Χαλέπι (έως 300 χιλιάδες άτομα) θα αποκοπεί εντελώς από την κύρια εθνική ροή. Και το πιο σημαντικό είναι ότι θα χαθούν όλες οι προοπτικές απόκτησης ανεξάρτητης πρόσβασης στη θάλασσα και προς άλλες χώρες για τη Razhava. Θα βρεθεί στον βαθύ γεωπολιτικό «αποκλεισμό», το οποίο είναι ήδη, αν και δεν είναι ακόμη πλήρως αισθητό αυτό, το ιρακινό Κουρδιστάν. Το κράτος των πολλών εκατομμυρίων του κουρδικού Έθνους θα αναβληθεί και πάλι για το αβέβαιο μέλλον.
Η επίσημη Δαμασκός κατέκρινε έντονα τη λειτουργία της Τουρκίας στην Afrin. Ωστόσο, μέχρι ένα σημείο, μπορεί να αποκομίσει κάποιο όφελος από αυτό. Ενώ οι Τούρκοι συγκεντρώνονται στην Afrin, η Δαμασκός έχει αποσυνδέσει τα χέρια της για να νικήσει τις τζιχάντ ομάδες όπως η τρομοκρατική ομάδα «Hayat Tahrir ash-Sham», απαγορευμένη στη Ρωσία, στην επαρχία Idlib.
Εδώ είναι, μετά την ήττα των κύριων δυνάμεων του ISIS στη νότια επαρχία Deir ez-Zor έχει μετατοπίσει το επίκεντρο των μαχών.
Στο μέλλον, εάν οι Τούρκοι διατηρήσουν τη στρατιωτική τους παρουσία στην Afrin, βασιζόμενοι στο παράδειγμα των Αμερικανών που έκαναν με τον ελεύθερο στρατό της Συρίας (SDS) , ενδέχεται να προκύψουν πρόσθετα εμπόδια στην επανένταξη της χώρας υπό τον έλεγχο της Δαμασκού. Ωστόσο, η Άγκυρα θα έπρεπε να έχει συνειδητοποιήσει ότι τέτοιες ενέργειες θα παρακινήσουν την κεντρική Συριακή κυβέρνηση και τους Ρώσους εταίρους της να αναζητήσουν μια νέα προσέγγιση με τους Κούρδους. Οι τελευταίοι, στηριζόμενοι στην αναξιοπιστία των Αμερικανών, θα αναγκαστούν να το κάνουν αυτό. Και τότε το «κουρδικό πρόβλημα» της Τουρκίας θα επιδεινωθεί.
Θα υπάρξουν αρκετά γεγονότα για το σκοπό αυτό στην Τουρκική ηγεσία και η στρατηγική της διάθεση στο προσεχές μέλλον θα φανερωθεί
Ο αποκλεισμός των τζιχάντ στο Idlib
Κύρια φωτογραφία: Τούρκοι βομβαρδίζουν την Αφρίνα Αναφορές
