Οι «Lazy Dog«, ήταν μικροσκοπικές βόμβες που χρησιμοποιήθηκαν στο Βιετνάμ. Είχαν μήκος περίπου 5 εκατοστά και βάρος μόλις 13 γραμμάρια. Οι συγκεκριμένες βόμβες όμως, δεν περιείχαν εκρηκτική γόμωση και η ισχύς τους βασιζόταν στη κινητική ενέργεια που θα ανέπτυσσαν, δηλαδή τη ταχύτητα πτώσης, ανάλογα με το ύψος ρίψης. Παρά το γεγονός πως δεν είχαν εκρηκτικά, μπορούσαν να διαπεράσουν με ευκολία μέχρι 20 εκατοστά σκυροδέματος.
Το «Project Thor» ή «Rods of God» ήταν ιδέα του μηχανικού της Boeing Jerry Pournelle και πρότεινε τη τοποθέτηση ράβδων μήκους 7 μέτρων, κατασκευασμένων από βολφράμιο (χωρίς εκρηκτικά), σε τροχιακό υψόμετρο. Το σχέδιο προέβλεπε τη χρήση δυο δορυφόρων, ενός για επικοινωνία, στόχευση και έλεγχο και ενός με άγνωστο αριθμό ράβδων. Η εξαπόλυσή τους από ύψος εκατοντάδων χιλιομέτρων, θα τους προσέδιδε κινητική ενέργεια που κατά τη πρόσκρουση στη Γη, θα ισοδυναμούσε με την ισχύ ενός μικρού τακτικού πυρηνικού όπλου (χωρίς τη διασπορά ραδιενεργών υλικών). Οι ράβδοι βολφραμίου θα μπορούσαν να επιτύχουν ταχύτητα δεκαπλάσια αυτής του ήχου και διατρητική ικανότητα εκατοντάδων μέτρων.
Την εποχή του ψυχρού πολέμου όμως, το κόστος μεταφοράς ενός αντικειμένου βάρους 1 κιλου σε τροχιά, ανερχόταν σε 20.000 δολάρια. Μια ράβδος βολφραμίου 7 μέτρων, θα ζύγιζε περίπου 10 τόνους. Επομένως η αμερικανική κυβέρνηση δε ήθελα σε καμία περίπτωση να ξοδέψει 230 εκατομμύρια δολάρια, για να μεταφέρει στο διάστημα μια και μοναδική ράβδο. Η ιδέα ξαναήρθε στην επιφάνεια κατά την μετά 9/11 εποχή, αλλά και πάλι το κόστος ήταν απαγορευτικό.
Πιθανότατα δε θα δούμε ποτέ διαστημικά όπλα κινητικής ενέργειας, ωστόσο γίνονται ήδη εκτεταμένες δοκιμές σε κανόνια που χρησιμοποιούν ηλεκτρομαγνητική ενέργεια για να προωθήσουν βλήματα σε ταχύτητες 5 Μαχ, με ιδιαίτερα ικανοποιητικά αποτελέσματα.
