Γράφει ο Σπύρος Μακρής
Βρέθηκαν Σπηλιές στην Ινδία που Λαξεύτηκαν με Αρχαίο Laser;
Σε πολλούς είναι γνωστό το αρχαίο μνημείο Kailash που απολαμβάνει την ηρεμία του στην Ινδία. Ένας γιγαντιαίος ναός λαξευμένος εξ ολοκλήρου σε στερεό βράχο, με τεράστια ακρίβεια,
χωρίς δείγματα λάθους, πριν από περίπου δεκατρείς αιώνες, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή – πριν χιλιάδες χρόνια, σύμφωνα με άλλες εναλλακτικές εκδοχές.
Ακόμα και στις μέρες μας, η σύγχρονη τεχνολογία παρά την εκθετικά εξελισσόμενη πορεία της, αδυνατεί να αναδημιουργήσει τέτοιου μεγέθους κατασκευές.
Άραγε, αυτή η σημερινή αδυναμία θα μπορούσε να υποστηρίξει την υπόθεση πως πριν αιώνες υπήρξε μία αρχαία, υψηλή τεχνολογία, που αξιοποιήθηκε αλλά για άγνωστους λόγους χάθηκε κατά το πέρασμα εκατοντάδων χρόνων;
Θα μπορούσε άραγε αυτός ο ναός, στην πραγματικότητα, να κατασκευάστηκε από ένα προηγμένο πολιτισμό, τον οποίο ο ακαδημαϊκός κόσμος απορρίπτει με ευκολία; Όπως και να έχει το σημερινό θέμα έχει να κάνει με κάτι άλλο.
Μέσα στους λόφους Barabar και Nagarjuni της περιφέρειας Jehanabad της Ινδίας, «πρωταγωνιστούν» μεγάλα σπήλαια που έχουν σκαφτεί μέσα σε μεγάλους βράχους, που περιτριγυρίζουν τους γύρω λόφους. Τουλάχιστον ένα από αυτά θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ακατέργαστη αλλά ωστόσο φαίνεται να «ξεπερνά» ακόμα και τις πιο σύγχρονες προσπάθειες τελειοποίησης πάνω και μέσα σε βράχο που κυριολεκτικά μπερδεύει το μυαλό. Αναφερόμαστε στο σπήλαιο Lomas Rishi, ένα από τα πολλά στην περιοχή.
Εξωτερικά το διαμορφώνει μια κομψή είσοδος, με ένα εσωτερικό χώρο που έχει προστατευτεί από τα στοιχεία της φύσης και διατηρείται στην τέλεια αρχική του κατάσταση, αποδεικνύοντας μια άγνωστη τεχνολογία κοπής βράχου η οποία του προσέδωσε το τέλειο φινίρισμα καθώς η επιφάνεια σε όλα τα σημεία είναι γυαλισμένη σε επίπεδο καθρέφτη. Στοιχεία σαν κι αυτά υποδεικνύουν ότι επιπλέον και ο ναός Kailash, ίσως αποτελούν κατασκευές από μία προηγμένη κουλτούρα που, φυσικά, η σύγχρονη επιστήμη δεν αναγνωρίζει.
Η πρόσοψη στην είσοδο της σπηλιάς είναι επίσημα αποδεκτή ως το πρώτο παράδειγμα του αρχέγονου «chaitya arch» ή «chandrahala», που ήταν ένα σημαντικό χαρακτηριστικό της ινδικής αρχιτεκτονικής και γλυπτικής διακόσμησης, για αιώνες κατά τη διάρκεια της μετά τον Κατακλυσμό ανάπτυξή της.
Αυτό είναι σε μεγάλο βαθμό αποδεκτό ως συγκεκριμένη επιρροή σε μεταγενέστερα παραδείγματα, σε βουδιστικές τοποθεσίες όπως οι σπηλιές Ajanta και Karla στη Maharashtra.
Η σύγχρονη ακαδημαϊκή άποψη αποδέχεται ότι το σπήλαιο Lomas Rishi δημιουργήθηκε κατά τη διάρκεια της βασιλείας του αυτοκράτορα Ashoka του Μεγάλου της Δυναστείας Mauryan, του 3ου αιώνα π..Χ
Όμως πέρα από αυτό κανείς δεν απαντάει σε βασικά ερωτήματα: Ποιος ή ποιοι «έκοψαν» το σπήλαιο Lomas Rishi, δίνοντάς του αυτή την μορφή; Με ποιο σημαντική την ερώτηση: πώς το έκαναν; Πώς πέτυχαν ένα τέλειο φινίρισμα στην πέτρα; Και επίσης: Ήταν αυτοί οι ίδιοι υπεύθυνοι για την κατασκευή του ναού του Kailash, μία τεράστια μονοκόμματη τεράστια δομή εξαιρετικά λαξευμένη με ακρίβεια επάνω σε έναν τεράστιο βράχο;
Ειδικότερα για το σπήλαιο, μία πιθανή απάντηση θα μπορούσε να είναι ότι «κόπηκε» με κάποιο είδος αρχαίου laser. Θεωρητικοί της εναλλακτικής σκέψης θα εξηγούσαν και την κατασκευή του ναού Kailash. Επίσημα, αυτές οι απόψεις είναι απαράδεκτες.
Ωστόσο καμία πλευρά δεν έχει αποδείξεις για τις θεωρίες της.
Δείτε το video που ακολουθεί για περισσότερες εικόνες:
Ancient «Laser Cut» Caves Found In India?
Για υπότιτλους:
Ρυθμίσεις, Υπότιτλοι, Προτεινόμενη γλώσσα, Υπότιτλοι, Αυτόματη μετάφραση, Ελληνικά
