© RIA Novosti / Sergey Mamontov Ο πύργος Azadi χτισμένος στην ομώνυμη πλατεία στην Τεχεράνη. Φωτογραφία αρχείου
Ιρίνα Αλκνίς, για τo RIA Novosti
Η επιδεινωμένη κατάσταση γύρω από την πυρηνική συμφωνία του Ιράν είναι ενδιαφέρουσα όχι μόνο από μόνη της, αλλά και ως ενδεικτικό παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο οι Ηνωμένες Πολιτείες χάνουν το καθεστώς παγκόσμιας υπερδύναμης.
Από τη μία πλευρά, αυτό που συμβαίνει φαίνεται ειλικρινά άσχημο.
Η Ουάσινγκτον συνεχίζει να προωθεί επιθετικά την αναθεώρηση της συμφωνίας του Ιράν, απειλώντας να αποσυρθεί μονομερώς από αυτήν. Χθες , αυτό ανακοινώθηκε και πάλι από τον αντιπρόεδρο των ΗΠΑ Michael Pence.
Πρέπει να υπενθυμίσουμε ότι η Ιρανική συμφωνία δεν ήταν η πρώτη, η οποία απειλεί να μεταβεί στα απόβλητα της Ουάσιγκτον. Όπως γνωρίζετε, παρόμοια μοίρα έχει ήδη συμβεί με την εταιρική σχέση για το εμπόριο μεταξύ των χωρών του Ειρηνικού και τη συμφωνία του Παρισιού για το κλίμα, από την οποία οι Ηνωμένες Πολιτείες αποσύρθηκαν μονομερώς υπό τη σημερινή διοίκηση. Επιπλέον, οι Ηνωμένες Πολιτείες εγκατέλειψαν την ιδέα της διατλαντικής εμπορικής συμφωνίας, οι διαπραγματεύσεις για τις οποίες ήταν ήδη (όπως ήταν) σε εγχώρια έκταση. Επίσης, οι Αμερικανοί άλλαξαν τη θέση τους σε μια σειρά άλλων συμφωνιών, όπου απαιτούν πιο «ειλικρινείς» συνθήκες για τους εαυτούς τους.
Έτσι, η παραδοσιακή Αμερικανική πολιτική “του σημερινού Προέδρου δεν ενδιαφέρει αυτό που υπέγραψε και αυτό που συμφώνησε ο προηγούμενος Πρόεδρος” απέκτησε αυτή τη φορά μια τέτοια κλίμακα και μια τέτοια απόδειξη διαφάνειας ώστε οι εταίροι έχουν κάπως χαθεί από το τόσο θράσος τους
Από την άλλη πλευρά, μια τέτοια συμπεριφορά είναι στην πραγματικότητα μια εκδήλωση, αν και σε εξαιρετικά αργή μορφή, μιας κλασικής φόρμουλας: ένας κύριος παίζει με τους κανόνες και αν παύσει να κερδίζει, αλλάζει τους κανόνες.
Αλλά ο διάβολος, όπως συνήθως, κρύβεται στις λεπτομέρειες. Το αποτέλεσμα είναι ένα αστείο, αλλά αρκετά φυσικό φαινόμενο.
Ενώ ο «κύριος» βρίσκεται στην αιχμή της εξουσίας, δεν έχει πολύ μεγάλη ανάγκη να ασκήσει περαιτέρω τις προϋποθέσεις υπέρ του. Καθώς χάνει τη δύναμή του, αρχίζει να εξαπατά με τους κανόνες, αλλάζοντας τους. Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να παραμένει ο ισχυρότερος και ο πιο ισχυρός παίκτης, οπότε η απάτη που επηρεάζει κυρίως τα θύματα του , τα οποία είναι πολύ αδύναμα και διακριτικά, έτσι ώστε όλοι οι υπόλοιποι να μην δίνουν προσοχή στην αγανάκτηση τους.
© Off Φωτογραφία / Βαχίντ Salemi Ιρανικοί πύραυλοι εδάφους εδάφους μπροστά από την πρώην Αμερικανική Πρεσβεία στην Τεχεράνη. Φωτογραφία αρχείου
Εντούτοις, έρχεται το επόμενο στάδιο, όταν κάποιες μικρές αλλαγές στους κανόνες δεν βοηθούν πλέον στη νίκη, και ο “κύριος” πηγαίνει και τους αφαιρεί όλους, αρχίζοντας να παίζει χωρίς καθόλου κανόνες.
Εδώ είναι μόνο δύο σημαντικές περιστάσεις. Πρώτον, με την συμπεριφορά του, κατάφερε να θυμώσει εξαιρετικά όχι μόνο τους αδύναμους , αλλά και τους άλλους βασικούς παίκτες που έκλεισαν τα μάτια τους στην τέχνη του. Επιπλέον, αυτοί οι βασικοί παίκτες έχουν ήδη άμεσες και σοβαρές ζημίες λόγω της κατάστασης.
Και δεύτερον, στα μάτια όλων των άλλων συμμετεχόντων, αυτός ο “κύριος” έχει τραβήξει πολύ το σχοινί ,και μετατράπηκε σε τράπεζα που έχει χάσει το πεπρωμένο της ( έχει γίνει αδίστακτος), το οποίο πρέπει να σταματήσει επειδή έχει γίνει πολύ επικίνδυνος για όλους.
Αυτό το στάδιο μπορεί να παρατηρηθεί αυτή τη στιγμή στις σχέσεις των ΗΠΑ με τον υπόλοιπο κόσμο. Ο παγκόσμιος ηγεμόνας έχει δημιουργήσει εξαιρετικά περίπλοκες σχέσεις ακόμη και με τους πιο αξιόπιστους συμμάχους, όπως η Ιαπωνία και η Ευρώπη.
Η κατάσταση του Ιράν σε αυτή την κατάσταση είναι πραγματικά εξαιρετικά ενδεικτική, δεδομένου ότι το ζήτημα δεν απέχει πολύ από το απλό το Ιράν να θεωρηθεί παράνομη χώρα.
Η Ευρώπη ενδιαφέρεται πολύ – πολιτικά και οικονομικά – για την Τεχεράνη ως εταίρο. Οι μεγάλες Ευρωπαϊκές επιχειρήσεις επιστρέφουν ενεργά στο Ιράν – είναι πολύ σημαντικό και είναι μια μεγάλη δύναμη που δεν μπορεί να αγνοηθεί και οι Ευρωπαίοι δεν χρειάζονται πλέον ραβδιά στον τροχό με τη μορφή την Αμερικανών να τους επιλύουν τα καθήκοντά τους. Ειδικά με τόσο αδέξιο τρόπο.
Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο διαμορφώθηκε μια αντιπαράθεση γύρω από τη συμφωνία του Ιράν, στην οποία οι ΗΠΑ ενεργούν πραγματικά μόνοι εναντίον του υπόλοιπου κόσμου.
Η Ευρώπη είναι κατηγορηματικά αντίθετη στην απόρριψη μιας πυρηνικής συμφωνίας. Ο ΔΟΑΕ επιβεβαίωσε ότι το Ιράν εκπληρώνει τις υποχρεώσεις του βάσει αυτού. Σχετικά με τη θέση της Ρωσίας, της Κίνας και άλλων χωρών που υποστηρίζουν τη διευθέτηση του προβλήματος, δεν μπορούν να πουν κάτι . Η μόνη εξαίρεση σε αυτή τη σειρά ήταν το Ισραήλ, το οποίο ενέκρινε τις ενέργειες των Ηνωμένων Πολιτειών.
Επιπλέον, αυτό συμβαίνει στο πλαίσιο της έναρξης του Αμερικανικού εμπορικού πολέμου εναντίον της Ευρώπης, της Κίνας και του Καναδά, καθώς και πολλές άλλες αντιθέσεις που επιδεινώθηκαν έντονα μεταξύ των ΗΠΑ και των πρώην πιστών συμμάχων τους.
Πριν από δύο ή τρία χρόνια, οι περισσότερες προβλέψεις έτειναν στο γεγονός ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες θα κρατούσαν την παλάμη τους το παγκόσμιο πρωτάθλημα και θα προσάρμοζαν με επιτυχία τους συμμάχους τους υποτελείς κάτω από οποιεσδήποτε δυσμενέστερες συνθήκες. Ωστόσο, τώρα γίνεται όλο και πιο προφανές ότι η ίδια Ευρώπη συνεχίζει να παίζει ένα ανεξάρτητο παιχνίδι και επιτυχώς αντιστέκεται στις προσπάθειες να αναγκαστεί σε μη κερδοφόρα βήματα.
Σε όλη αυτή την ιστορία, το πιο διδακτικό είναι ότι οι ΗΠΑ είναι ο ηττημένος ανεξάρτητα από την έκβαση της κατάστασης γύρω από την Πυρηνική συμφωνία του Ιράν και αν οι δυνατές απειλές τους είναι μπλόφα που δεν θα ακολουθηθούν από πραγματικά βήματα και εάν αναλάβουν δράση και επιδεινώσουν και πάλι την κατάσταση θα περιθωριοποιηθούν ακόμη περισσότερο απέναντι στον υπόλοιπο κόσμο, συμπεριλαμβανομένης της Ευρώπης.
Επιπλέον, η δεύτερη επιλογή φαίνεται να είναι όλο και λιγότερο πιθανή και οι περισσότεροι ειδικοί συμφωνούν ότι η υπόθεση από την Ουάσινγκτον θα περιορίζεται μόνο σε απειλητικές λέξεις.
Οι ΗΠΑ μπήκαν τελικά στο στάδιο όπου κάθε άρνηση συμμόρφωσης με τους κανόνες που δεν υποστηρίζει το καθεστώς τους ως παγκόσμια υπερδύναμη, οδηγεί στην απώλεια του στέμματος του παγκόσμιου ηγεμόνα.
