Το αντιμνημόνιο αλλάζει την ευρώπη.
Ακόμη κι αν οι Έλληνες μνημονιακοί, οι υπάλληλοι, οι yesmen Βρυξελλών και οι δημοσιογράφοι έχουν επιδοθεί σε ένα αγώνα απαξίωσης του Ιταλικού λαού και του εκλογικού αποτελέσματος, στο
τέλος των αναλύσεων τους παραδέχονται -κάπως άβολα είναι αλήθεια- την ανάγκη αλλαγών στην μνημονική ορθοδοξία της λιτότητας ώστε να διατηρηθεί το ευρώ.
Είναι πολύ ενοχλητικό καταρχήν -και ενδεικτικό μιας πολύ, πάρα πολύ κακής νοοτροπίας- ότι αυτές οι άβολες διαπιστώσεις για την ανάγκη αλλαγής της λιτοτητας, δεν προήλθαν από το ελληνικό εκλογικό αποτέλεσμα αλλά από το ιταλικό. Η ενοχική Ελλάδα στην ευρώπη είναι και πάλι παρούσα και αντλεί θάρρος για να γράφει και να ζητά αλλαγές στηριζόμενη -όχι στην εθνική μας τραγωδία στην οποία συνηγόρησαν-, αλλά στο ιταλικό αποτέλεσμα.
Ας θυμούνται λοιπόν πριν μιλήσουν ή γράψουν…
ότι αντλούν την νομιμοποίηση για να ψελλίσουν αυτό το αίτημα σε όσους λοιδόρησαν και απαξίωσαν. Σε νεκρους, πάσχοντες, νεόπτωχους που δημιούργησαν, αλλά και σε εκατομμύρια κωμικούς, σε κλόουν, σε ψεκασμένους, σε “αναρχικούς” σε αντιμνημονιακούς, σε αγανακτισμένους και Indignados, σε ocuppyers, σε ριζοσπάστες, συνιστώσες και αντιευρωπαϊστές, καθώς και στην διεθνής πια των συμμοριών της λιρέτας, της δραχμής, της πεσέτας, και του εσκούδο και στο ιταλικό αποτέλεσμα.
Η αλλαγή δεν έρχεται γιατί πάλεψαν ή την ζήτησαν οι μνημονιακοί. Η αλλαγή έρχεται από το πολύχρωμο αντιμνημόνιο και όλους αυτούς που από κάθε μετερίζι αλλάζουν την Ευρώπη και τον κόσμο αντιμέτωποι με τον κόσμο που αμύνεται για να μην αλλαξει.
Η ήττα των μνημονιακών και το ξήλωμα τους μόλις ξεκίνησε και εγινε αντιληπτό ότι όσο θα νυχτωνει στην ευρώπη η ήττα τους θα μεγαλώνει.
