Αυτή τη στιγμή, ο λαός είναι σαν μια κακοποιημένη γυναίκα, η οποία φοβάται να φύγει από τον βασανιστή – νταβατζή της που την εκδίδει και την εκμεταλλεύεται, γιατί την φοβίζει ότι θα υποστεί χειρότερα.
Το να πούμε απλά ότι φεύγουμε από τον έναν νταβατζή με ό,τι αυτό συνεπάγεται και να πέσουμε σε άλλον δεν είναι λύση. Το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να βρούμε εσωτερικά το δρόμο της ηθικής και της αρετής, ώστε να απεξαρτηθούμε γενικά από τους νταβατζήδες. Το μπορούμε;
Φοβόμαστε ότι με τον νταβατζή να ελέγχει απόλυτα τη ζωή μας, δεν το μπορούμε. Πρέπει όμως να βρούμε τη δύναμη να το προσπαθήσουμε. Πρέπει να κάνουμε τέσσερα πράγματα.
Πρέπει κατ’ αρχήν να ανοίξουμε εσωτερικά το κλειστό πολιτικό μας σύστημα που το ελέγχει ο νταβατζής. Να ανοίξουμε το κλειστό οικονομικό σύστημα που ευνοεί αποκλειστικά τον νταβατζή. Να ανοίξουμε το κλειστό σύστημα πληροφόρησης που γίνεται μόνο μέσω των ΜΜΕ του νταβατζή και τέλος να ανοίξουμε το κλειστό φορολογικό σύστημα που παίρνει τα χρήματα από το λαό για να τα δίνει στον νταβατζή. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος της ηθικής, της αρετής, της δημοκρατίας και της προόδου. Μόνο έτσι θα απεξαρτηθούμε και θα απελευθερωθούμε από τον νταβατζή μας.
Πως θα γίνει αυτό; Μόνο όταν ο λαός καταφέρει να πάρει την εξουσία από τον νταβατζή.
