Μια ακόμα έρευνα- και μάλιστα με τη βούλα της EUROSTAT- έρχεται για να επιβεβαιώσει την αίσθηση ότι η εφαρμογή του Προγράμματος, πέρα από τη βαθιά ύφεση και την εκρηκτική ανεργία, έχει εκτινάξει στα ύψη τους δείκτες φτώχειας.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του 2011 (άρα το 2012 τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα), το ποσοστό των Ελλήνων που βρέθηκαν αντιμέτωποι με το κίνδυνο φτώχειας ή του κοινωνικού αποκλεισμού έφτασε στο 31% από 27,7% το 2010 ή σε απόλυτους αριθμούς στα 3,4 εκατομμύρια, την ώρα που μέσος όρος στην Ευρωζώνη είναι 22,5%!!!
Στην κατάσταση αυτή βρίσκονται όσοι δεν μπορούν να πληρώσουν εγκαίρως ενοίκιο, δόση στεγαστικού δανείου ή λογαριασμούς ΔΕΚΟ, όσοι δεν μπορούν να εξασφαλίσουν επαρκή θέρμανση στη κατοικία τους, όσοι δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε έκτακτες δαπάνες, όσοι δεν μπορούν να φάνε ψάρι, κρέας κάθε δεύτερη ημέρα, όσοι δεν μπορούν να έχουν μια έστω μια εβδομάδα διακοπών, όσοι δεν διαθέτουν αυτοκίνητο, πλυντήριο, έγχρωμη τηλεόραση ή τηλέφωνο.
Εάν, δε, ανατρέξει κανείς στα επιμέρους στοιχεία που αφορούν στα ποσοστά φτώχειας των παιδιών έως 18 ετών και ειδικά σε αυτά που λαμβάνεται υπόψιν το μορφωτικό επίπεδο των γονιών, θα διαπιστώσει ότι το ποσοστό διαμορφώνεται στο 50,2% για γονείς με χαμηλή μόρφωση. Αναφορικά με τις περιπτώσεις που ο ένας από τους δύο γονείς είναι αλλοδαπός, τότε το ποσοστό φτώχειας των παιδιών διαμορφώνεται στο 43,1% έναντι 19,8% στις περιπτώσεις όπου και οι δύο γονείς είναι Έλληνες.
