Οι κατά καιρούς κυβερνώντες πάσχιζαν να «ξεφορτωθούν» τον μεταλλευτικό πλούτο της χώρας με κάθε τρόπο…
Φυσικά το Ελληνικό Δημόσιο από τις συμφωνίες που προέκυψαν με ξένους μετόχους δεν
επωφελήθηκε ούτε στο ελάχιστο.
Καταλυτικός ήταν ο ρόλος του πρώην Τσάρου της ελληνικής οικονομίας Γιώργου Παπακωνσταντίνου.
Σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα», η χορήγηση της περιβαλλοντικής άδειας από τον τότε υπουργό Περιβάλλοντος κ. Παπακωνσταντίνου, έλυσε τα χέρια των επενδυτών.
Η απόφαση αυτή εκτινάσσει στα ύψη την αξία των ελληνικών μεταλλείων και κυρίως αυτού της Χαλκιδικής «Ελληνικός Χρυσός».
Στην αρχή ήταν οι Άραβες επενδυτές και αργότερα οι Καναδοί…
Οι κινητοποιήσεις των κατοίκων ήταν άμεσες.
Στις αρχές του 2004 το κλίμα πώλησης των μεταλλείων όσο-όσο έχει ωριμάσει για τα καλά…
Αυτή τη φορά ο ρόλος κάποιων προσώπων που συνδέονται με τα δύο μεγάλα κόμματα της χώρας μας θα φανεί καταλυτικός.
Κομβικό ρόλο διαδραματίζουν λοιπόν στην υπόθεση ο πρώην υφυπουργός Οικονομικών και νυν δήμαρχος Αριστοτέλη Χαλκιδικής Χρήστος Πάχτας, ο Άκης Τσοχατζόπουλος και ο τότε υπουργός Οικονομικών Νίκος Χριστοδουλάκης.
Επί των ημερών τους έγινε η πώληση-εξπρές…
Η τοπική κοινωνία αμφιταλαντεύεται…
Από την μια πλευρά βρίσκονται οι εργαζόμενοι στα μεταλλεία και οι οικογένειές τους που σε αυτή τη δύσκολη περίοδο που βιώνει η χώρα μας έχουν ένα κομμάτι ψωμί ενώ από την άλλη οι αμφισβητίες, που πολλές φορές τυχαίνει να εξυπηρετούν και πολιτικά παιχνίδια.
Δεν είναι λίγοι αυτοί που ισχυρίζονται ότι στο βωμό της ανάπτυξης θυσιάζονται τα πάντα.
Σύμφωνα με τις τελευταίες προβλέψεις η παραγωγή υπολογίζεται να μπει στο φουλ το 2016, χρονιά κατά την οποία οι εξορύξεις χρυσού θα ανέλθουν σε κάτι περισσότερο από 420.000 χιλιάδες ουγκιές ετησίως, αποφέροντας με τις σημερινές τιμές του χρυσού περίπου 700.000.000 δολάρια κέρδη για κάθε χρόνο.
