Προειδοποιεί ο «Τσαρ Βλαντ» για τον μεγάλο κίνδυνο μίας παγκόσμιας σύγκρουσης, που θα είχε δραματικές συνέπειες.
Του Άρη Δημόπουλου
Δεν είναι η πρώτη φορά που ο Ρώσος πρόεδρος τα τελευταία χρόνια κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τον παγκόσμιο όλεθρο που θα προκαλούσε ένας Τρίτος Παγκόσμιος Πόλεμος.
Μιλώντας σε ζωντανή τηλεοπτική εκπομπή, ο «Τσαρ Βλαντ» έκανε προέβη σε άλλη μία έκκληση προς τις «Μεγάλες Δυνάμεις» να λογικευτούν και να συνειδητοποιήσουν όλοι από κοινού τις πραγματικές συνέπειες που θα επιφέρει το ξέσπασμα μίας παγκόσμιας σύγκρουσης.
Συγκεκριμένα ο Ρώσος ηγέτης μίλησε για το τέλος του σύγχρονου πολιτισμού, αναφερόμενος στην πρώτη μεγάλη συνέπεια ενός Γ’Π.Π., στέλνοντας παράλληλα ένα ηχηρό μήνυμα στη Δύση να σταματήσει τις προκλήσεις:
«Η συνειδητοποίηση του γεγονότος ότι ο 3ος Παγκόσμιος Πόλεμος θα μπορούσε να επιφέρει το τέλος του σύγχρονου πολιτισμού πρέπει να αποθαρρύνει τον κόσμο από οποιεσδήποτε ριζοσπαστικές και εξαιρετικά επικίνδυνες πράξεις που θα μπορούσαν να [απειλήσουν] τον σύγχρονο πολιτισμό.
Για παράδειγμα κατά την περίοδο του Ψυχρού Πολέμου επικρατούσε ο φόβος της αμοιβαίας καταστροφής που ανέκαθεν εμπόδισε τους διεθνείς παράγοντες από οποιεσδήποτε ακραίες κινήσεις και τους ανάγκαζε να σεβαστούν ο ένας τον άλλον».
Με αυτό το επιχείρημα ο Β.Πούτιν προσπάθησε να αποθαρρύνει τις δυτικές χώρες από το να σταματήσουν να προκαλούν τη Ρωσία, σε σημείο που μάλιστα θα μπορούσαν να επιφέρουν μία φυσιολογική πλην όμως βίαιη αντίδραση από την «ρωσική αρκούδα»:
«Οι πρόσφατες ενέργειες των ΗΠΑ – και συγκεκριμένα η μονομερής αποχώρησή τους από τη Συνθήκη για τους αντιβαλλιστικούς πυραύλους που υπεγράφη με τη Σοβιετική Ένωση – δεν είναι παρά μια προφανής προσπάθεια να διαταραχθεί αυτή η στρατηγική ισορροπία»
Σε άλλο σημείο της εκπομπής, ο ίδιος υποστήριξε ότι η Ρωσία πρέπει να αναπτύξει τα δικά της state-of-the-art συστήματα όπλων για να διατηρήσει αυτή την ισορροπία ως έχει.
Οι προειδοποιήσεις Πούτιν έρχονται σε μία τεταμένη περίοδο για ολόκληρο τον πλανήτη, όπου οι στρατιωτικές προκλήσεις του ΝΑΤΟ στην Ανατολική Ευρώπη ωθούν τη Μόσχα στα άκρα, η κρίση στην Μέση Ανατολή βαθαίνει και οι δυτικές κυρώσεις (κυρίως από την Ευρώπη) κλείνουν κάθε δυνατότητα διπλωματικής συζήτησης με το «μισητό» Κρεμλίνο.
