Η αγριότητα με την οποία εκδηλώθηκε η εμπρηστική επίθεση στις Σκουριές και κυρίως η περίλουση με εύφλεκτο υγρό των δύο φυλάκων, εκτός από τα συναισθήματα φρίκης που δικαιολογημένα προκαλεί, συνιστά αναμφίβολα προβοκάτσια για τους κατοίκους της Χαλκιδικής, που αντιδρούν
δικαιολογημένα και φιλειρηνικά στην περιβαλλοντική καταστροφή.
Η επίθεση αυτή, ως ενέργεια… «αντάρτικου υπαίθρου», είναι πρωτόγνωρη για τα ελληνικά δεδομένα και αποτελεί μία πρόκληση για την απαράσκευη σε τέτοιου είδους επιθέσεις αστυνομία και τις διωκτικές αρχές της, που επιδιώκουν να τη διαλευκάνουν.
Από εκεί και πέρα, όμως, η «κατεπείγουσα» μετάβαση του Δένδια και του αρχηγού της Αστυνομίας στη Χαλκιδική και μια σειρά από απρέπειες εις βάρος των αστυνομικών που μέχρι τότε ερευνούσαν την υπόθεση αποτελούν προσβολή για τους θεσμούς και τον πολίτη.
Οι «ηγέτες»
Αλήθεια, πόσες φορές είδατε υπουργό και κοτζάμ αρχηγό να σπεύδουν παραστάτες σε κάποιον σκληρά δοκιμαζόμενο από άγριο περιστατικό βίας απλό πολίτη ή ομάδα πολιτών; Η απάντηση είναι απλή: Ποτέ. Όταν όμως πρόκειται για ισχυρά οικονομικά συμφέροντα, που συγκρούονται με τους κατοίκους μιας ολόκληρης περιοχής οι οποίοι υπερασπίζονται το περιβάλλον και την οικονομική βιωσιμότητα ενός ολόκληρου νομού, τότε υπουργός και αρχηγός σπεύδουν να σταθούν αρωγοί στους επιχειρηματίες. Αυτό πώς μπορεί να χαρακτηριστεί;
Αυτή η ενέργεια ξεσήκωσε δικαιολογημένα τα αρνητικά σχόλια ακόμα και των αστυνομικών, που κατήγγειλαν τους δύο «ηγέτες» τους επικρίνοντάς τους ότι ποτέ δεν έσπευσαν με τέτοια ζέση και ζήλο κοντά τους, είτε έπειτα από ένοπλο επεισόδιο και τραυματισμό είτε έπειτα από μια επιτυχία.
Ο Δένδιας λοιπόν και ο αρχηγός, ο επιθεωρητής Βόρειας Ελλάδας και ο γενικός αστυνομικός διευθυντής Κεντρικής Μακεδονίας έσπευσαν, σύμφωνα με πληροφορίες, να επιπλήξουν, και μάλιστα αγρίως, τους… αστυνομικούς της Χαλκιδικής, που για πέντε μέρες έκαναν την αυτονόητη αστυνομική διαδικασία: να συγκεντρώσουν τα αποδεικτικά στοιχεία ώστε να αρχίσουν στη συνέχεια να δημιουργούν το προφίλ των υπόπτων.
Αντί της αυτονόητης διαδικασίας της έρευνας, η ηγεσία υπουργείου και ΕΛ.ΑΣ. επέλεξε να υιοθετήσει ταχύρρυθμες διαδικασίες… σπέκουλας, τσουβαλιάζοντας ως ηθικό αυτουργό ένα μεσαίο στέλεχος της τοπικής Νομαρχιακής Επιτροπής του ΣΥΡΙΖΑ, που 10 ημέρες νωρίτερα, παρουσία πλήθους κόσμου και αστυνομικών, είπε, σε στιγμή αγανάκτησης για την προστασία που προσφέρει αφειδώς το υπουργείο στους «επενδυτές», «πάμε να τους κάψουμε»!
Γι’ αυτόν ακριβώς τον απίθανο λόγο ο πολιτικός μηχανικός Λάζαρος Τόσκας συνελήφθη ως ηθικός αυτουργός της επίθεσης. Μ’ ένα σμπάρο δυο τρυγόνια λοιπόν για τον Δένδια, καθώς: και τους επιχειρηματίες ικανοποιεί και τον πολιτικό του στόχο εξυπηρετεί στοχοποιώντας για τη βάρβαρη επίθεση κάτοικο της περιοχής που αντιστέκεται και είναι παραλλήλως στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ.
Η ολοκλήρωση των ατοπημάτων ήταν η μεταφορά της υπόθεσης από τη Χαλκιδική και η ανάθεσή της στην Ασφάλεια Θεσσαλονίκης. Κατόπιν τούτων, ο φοβερός Δένδιας έκανε και δήλωση: «Πρώτον, η Ελλάδα είναι ένα ευρωπαϊκό κράτος δικαίου. Δεύτερον, έχουμε όλοι την υποχρέωση να εξασφαλίσουμε τη δυνατότητα ξένων επενδύσεων στη χώρα. Είναι γνωστό ότι αυτή είναι η μόνη λύση για να αντιμετωπίσουμε το τεράστιο, το δραματικό πρόβλημα της ανεργίας. Ευχαριστώ πολύ».
Αυτό που δεν μας είπε είναι ότι: Πρώτον, απαγορεύει την επίθεση εις βάρος όσων συγκαταλέγονται στον ευγενή κύκλο των επιχειρήσεων που σκοτώνουν ολόκληρους νομούς χάριν του δικού τους κέρδους. Δεύτερον, η Αστυνομία της οποίας ηγείται δεν φείδεται χρόνου και σκευωριών για να εξυπηρετήσει την πολιτική ατζέντα της κυβέρνησης, αδιαφορώντας όχι αυτήν τη φορά για το τεκμήριο της αθωότητας, αλλά γι’ αυτή καθαυτήν την αθωότητα.
Και η απόδειξη για τη σκευωρία ήρθε λίγη ώρα μετά.
Προκάτ καταθέσεις
Τα σαΐνια της αστυνομίας, μπροστά στην «ιερή» οργή του υπουργού, «τσουβάλιασαν» με την κατηγορία της ηθικής αυτουργίας στη βάρβαρη επίθεση τον γνωστό στην περιοχή συνδικαλιστή και μεσαίο στέλεχος στη Νομαρχιακή Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ Λάζαρο Τόσκα, με μια δικογραφία με την οποία γέλασε ο κάθε πικραμένος. Μεταξύ αυτών ο εισαγγελέας, που, μόλις διάβασε το αιτιολογικό του διαβιβαστικού, έκανε το αυτονόητο: άφησε ελεύθερο τον… ύποπτο, ρίχνοντας στα βράχια την καταφανή δολοπλοκία.
Όπως διαπιστώθηκε, για να κορεστεί η αδηφάγος προσμονή του πολιτικού της προϊστάμενου, η ΕΛ.ΑΣ. οδήγησε σιδηροδέσμιο το υποψήφιο θύμα με… προκάτ καταθέσεις των δύο φυλάκων του εργοταξίου.
Από τη διαρροή των εγγράφων της δικογραφίας προέκυψε ότι οι δολοπλόκοι έβαλαν τους σεκιουριτάδες να υποδείξουν ως ηθικούς αυτουργούς με πανομοιότυπες φράσεις, λέξεις και διατυπώσεις τρία άτομα που πρωτοστατούν στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις και, καταπώς φαίνεται, έχουν μπει για τα καλά στο ρουθούνι της εταιρείας.
Από αυτούς πιάστηκε ο ένας για τον επιπλέον λόγο, προφανώς, ότι ικανοποιούσε την επιδίωξη του Δένδια να συνδυάσει το τερπνόν μετά του ωφελίμου: να συλλάβει στέλεχος του ΣΥΡΙΖΑ.
Στις πανομοιότυπες καταθέσεις οι φύλακες των εγκαταστάσεων της Ελληνικός Χρυσός υποδεικνύουν τους «ηθικούς αυτουργούς» από το γεγονός ότι είναι παρόντες σε κάθε διαδήλωση κατά της εταιρείας! Αν αυτή η μεθόδευση, πέραν των όποιων άλλων πιθανών επιπτώσεων, δεν συνιστά ποινικοποίηση των διαδηλώσεων, όπως υποστήριξε ο ΣΥΡΙΖΑ, τότε τι… άλλο συνιστά;
Σύμφωνα με τις αποκαλυπτικές της σκευωρίας καταθέσεις, οι σεκιουριτάδες υπέδειξαν ως ηθικούς αυτουργούς τους Αποστόλη Παπαγεωργίου, Λάζαρο Τόσκα και Μαρία Καδόγλου, επειδή, όπως δηλώνουν με ανεπανάληπτη… σύμπτωση ορισμών και φρασεολογίας, «συμμετείχαν σε διαδηλώσεις», «καλούν σε διαμαρτυρίες κατά της εταιρείας» και της «μεταλλευτικής δραστηριότητας».
Αμέσως μετά την απελευθέρωσή του ο Τόσκας υπέβαλε μήνυση κατά των τριών υπαλλήλων. Δηλαδή τώρα περιμένει – απέναντι σε ένα ολόκληρο κράτος, τα πανίσχυρα οικονομικά συμφέροντα και τα κυρίαρχα στη χώρα ΜΜΕ τους – να βρει το δίκιο του; Μπορεί να μην το πιστεύουμε, αλλά τουλάχιστον το ελπίζουμε και του το ευχόμαστε. Αρκεί και η Δικαιοσύνη να σταθεί στο ύψος της, όπως τελευταία κάνει πάρα πολύ συχνά…
