Σκοπιανό – Τι μπορεί να γίνει για να αποτραπεί μια εθνική καταστροφή
Παναγιώτης Μπαλακτάρης
Ας ξεκινήσουμε με μια διαπίστωση όσο πικρή και αν είναι. Οι Έλληνες πολίτες ηττηθήκαμε. Δεν κατορθώσαμε να αποτρέψουμε τη διαμόρφωση της εθνοκτόνας συμφωνίας για το όνομα των Σκοπίων. Ουδείς εξ ημών έδωσε το εκατό τοις εκατό των δυνατοτήτων του για να αποσοβήσει την παραχώρηση του ονόματος της Μακεδονίας σε έναν λαό σφετεριστών. Ουδείς εξ ημών προσέγγισε με ένταση και άσκηση πιέσεων σε γνωστούς του βουλευτές για να αποτραπεί κάτι πρωτάκουστο: η αναγνώριση «μακεδονικής» ιθαγένειας και «μακεδονικής» γλώσσας. Αποτύχαμε να επηρεάσουμε γνωστούς ή φίλους παράγοντες της χώρας που συναναστρέφονται με την ελίτ της σημερινής εξουσίας. Αποδεικνύεται πως οι πραγματικοί πατριώτες είναι μετρημένοι στα δάχτυλα. Χορτάσαμε από ψεύτικα λόγια περί «ευεργετών του έθνους», περί «φιλελλήνων» και άλλα παρόμοια αστεία. Πώς να συγκριθούν όλοι αυτοί με τον Ιωάννη Καποδίστρια, ο οποίος ευρισκόμενος στην Ελβετία πώλησε τα υπάρχοντά του – περιττές καρέκλες και έπιπλα – και κράτησε μόνο μία καρέκλα και το κρεβάτι του, προκειμένου να αποστείλει τα πενιχρά έσοδα στην Ελλάδα για τις ανάγκες του Αγώνα;
Αναμετρώνται και δείχνουν νάνοι. Εθνικοί νάνοι. Όλοι αυτοί και μαζί εμείς, ως πολίτες που θα έπρεπε να ασκούμε πίεση σε εκείνους για να μη διαμορφωθεί η συμφωνία, βρεθήκαμε εκτός θέσεως. Η συμφωνία συνετάχθη, επομένως η αποτυχία βαρύνει εμάς που ήμασταν αντίθετοι. Ουδείς μας υπερέβαλε εαυτόν. Σε αντίθεση με τις αντιδράσεις μας όταν η διακύβευση ήταν κάποιο πλήγμα στην τσέπη μας. Είμαστε ακόμη λαός λεόντων ή μήπως μετατραπήκαμε σε λαό αμνών;
Η εθνοκτόνα συμφωνία, που έφερε περιχαρής ο αδαής κύριος Τσίπρας τη συνδρομή του ναρκίσσου κυρίου Κοτζιά, δεν μπορεί να υπογραφεί από τον τελευταίον. Ούτε στις Πρέσπες, ούτε στην Μουργκάνα. Τίθεται τεράστιο ζήτημα συνταγματικής τάξεως. Στο άρθρο 26 του Συντάγματος της Ελλάδος αναφέρεται: «Την εκτελεστική εξουσία την ασκεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και η κυβέρνηση». Είναι σαφές πως η επικείμενη υπογραφή της συμφωνίας αποτελεί άσκηση εκτελεστικής εξουσίας και όχι νομοθετικής. Είναι δεδομένο επίσης ότι για την άσκηση της εκτελεστικής εξουσίας απαιτείται σωρευτικώς η συναίνεση του Προέδρου της Δημοκρατίας και φυσικά της κυβερνήσεως. Στην υπό κρίση περίπτωση ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας συμφωνεί; Προφανώς ναι. Η κυβέρνηση όμως;
Ασφαλώς όχι! Την κυβέρνηση στην τρέχουσα κοινοβουλευτική περίοδο την συναπαρτίζουν δύο κόμματα. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. και οι ΑΝ.ΕΛ. Είναι ξεκάθαρο πως ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. στηρίζει και θα στηρίξει τη συμφωνία. Οι ΑΝ.ΕΛ. ωστόσο την απορρίπτουν. Ο ίδιος ο πρόεδρός τους κύριος Πάνος Καμμένος δήλωσε κατηγορηματικώς ότι δεν θα ψηφίσει τη συμφωνία, καθώς επίσης έθεσε θέμα κομματικής πειθαρχίας. Αυτό πρακτικώς σημαίνει δύο πράγματα.
Το πρώτο είναι πως οι ΑΝ.ΕΛ. δεν στηρίζουν την κυβέρνηση στην επίμαχη συμφωνία, άρα δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 26, δηλαδή δεν έχουμε «κυβέρνηση» που θα προβεί σε πράξη στη σφαίρα της εκτελεστικής εξουσίας. Αυτό είναι συνταγματικό ζήτημα.
Το δεύτερο είναι πως ο κύριος Καμμένος εμπαίζει τους Έλληνες πολίτες, διότι έχει καταστεί σαφές από το τεθέν χρονοδιάγραμμα, πως η συμφωνία θα έρθει στο ελληνικό κοινοβούλιο σε επόμενη κοινοβουλευτική περίοδο που ίσως εκείνος να μην είναι αρχηγός των ΑΝ.ΕΛ., αλλά βουλευτής του ΣΥ.ΡΙΖ.Α.. Ή, πάλι, ενδεχομένως να μην είναι καν βουλευτής, συνεπώς δεν θα βρεθεί μπροστά στο δίλημμα να στηρίξει την κυβέρνηση του ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ή όχι.
Το μείζον ζήτημα είναι το πώς θα αποτραπεί η υπογραφή της εθνοκτόνας συμφωνίας.
Οι αντιδράσεις και οι προτάσεις που έχουν λίγο πολύ ακουστεί μέχρι τώρα κατά της συμφωνίας είναι οι εξής:
1. Να παραιτηθεί ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας.
Είναι ατελέσφορη η πρόταση αυτή, διότι ακόμη και να παραιτείτο σήμερα ο κύριος Παυλόπουλος θα αναπληρωνόταν προσωρινώς από τον Πρόεδρο της Βουλής, κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 34 §1 του Συντάγματος. Τόσο προσωρινώς όσο θα αρκούσε για να υπογραφεί η συμφωνία Κοτζιά – Ντιμιτρόφ εντός του Σαββατοκύριακου.
2. Να παραιτηθούν βουλευτές ή σύσσωμες κοινοβουλευτικές ομάδες.
Ο πρόεδρος της Ενώσεως Κεντρώων κύριος Λεβέντης άφησε να εννοηθεί πως σκέφτεται την εκδοχή να παραιτηθεί, ώστε να οδηγηθούμε σε εκλογές. Το αυτό προτρέπουν αρκετοί πολίτες να κάνει και το κόμμα της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως. Αλλά και στην περίπτωση αυτήν ουδέν αποτέλεσμα θα έχει επιτευχθεί, διότι θα συγκροτηθεί υπηρεσιακή κυβέρνηση και εντός τριάντα (30) ημερών θα οδηγηθούμε στις κάλπες. Το πρόβλημα για το πώς θα αποτραπεί η υπογραφή το Σαββατοκύριακο παραμένει.
3. Υποβολή προτάσεως δυσπιστίας
Η Νέα Δημοκρατία υπέβαλε πρόταση δυσπιστίας περισσότερο, φαντάζομαι, για να πιέσει και να εκθέσει τον κύριο Καμμένο και τους ΑΝ.ΕΛ. Να τους εξαναγκάσει να απογυμνωθούν από τις ανήθικες δικαιολογίες που προβάλλουν και να τους φέρει ενώπιον των ευθυνών τους. Έτσι, θα δούμε το εξής εξευτελιστικό, να στηρίζουν την κυβέρνηση που καταγγέλλεται με την πρόταση δυσπιστίας για το Σκοπιανό και από την άλλη να μη στηρίζουν την ίδια τη συμφωνία. Ο αμοραλισμός και η εξουσιομανία θα «χτυπήσουν ταβάνι» και ακόμη και οι πιο καλοπροαίρετοι ψηφοφόροι θα αντιληφθούν τον εμπαιγμό του κυρίου Καμμένου. Πρακτικώς, όμως, δεν προβλέπεται να έχει κάποια τύχη. Επομένως, δεν θα σταθεί εμπόδιο στην υπογραφή της συμφωνίας. Η συγκυβέρνηση θα καταψηφίσει την πρόταση και ο κύριος Κοτζιάς θα ολοκληρώσει το έγκλημα, ενώ ο κύριος Καμμένος θα το έχει προσφέρει δώρο σε όσους τον ψήφισαν και σε ολόκληρο τον ελληνικό λαό.
4. Συλλαλητήρια
Η διοργάνωση συλλαλητηρίων και η συμμετοχή σε αυτά πλήθους κόσμου επέβαλε στην αξιωματική αντιπολίτευση την αλλαγή πλεύσεως στο επίμαχο ζήτημα. Μετά τα συλλαλητήρια η Νέα Δημοκρατία (και μεγάλη μερίδα του ΚΙΝ.ΑΛ.) ανέκρουσαν πρύμναν έχοντας αφουγκραστεί τον παλμό των πολιτών. Υπό την έννοια αυτή τα συλλαλητήρια επέδρασαν καταλυτικώς στη στάση των κομμάτων. Δεν άσκησαν επιρροή όμως στην συγκυβέρνηση. Για τον λόγο αυτόν και με το επιπλέον δεδομένο πως έχουμε φτάσει στο τελικό στάδιο της εθνικής τραγωδίας θεωρείται αδύνατον να αλλάξουν τον ρου των πραγμάτων.
Ποια πρέπει να είναι η αντίδραση των πολιτών;
Είναι γεγονός πως δεν υπάρχει θεσμοθετημένος διαθέσιμος τρόπος ελέγχου της εκτελεστικής εξουσίας όταν αυτή αφίσταται της βουλήσεως του ελληνικού λαού. Η αφηρημένη δυνατότητα προσφυγής στις κάλπες και βλέπουμε… δεν μπορεί να είναι αρκετή για να εμποδίσει την εθνική ήττα λόγω της απαράδεκτης κυβερνητικής υποχωρήσεως. Οι πολίτες που διαφωνούμε με τη λύση που προωθείται (και που κατά τον σοβαρό καθηγητή Γεωπολιτικής κύριο Μάζη είναι διάλυση) οφείλουμε στους προγόνους μας που απελευθέρωσαν τη Μακεδονία να ενεργήσουμε τάχιστα.
Καταρχάς, πρέπει να επικεντρωθούμε στο πρόσωπο κλειδί της μη υπογραφής. Αυτό είναι ο κύριος Πάνος Καμμένος. Ο κύριος Καμμένος έχει κατ’ ουσίαν αποσύρει τη στήριξή του στην κυβέρνηση. Αν ο κύριος Καμμένος αποσύρει και τυπικώς τη στήριξή του τότε η κυβέρνηση ανατρέπεται και δεν τυποποιείται η συμφωνία. Αποδέκτης λοιπόν της εναντιώσεως των πολιτών πρέπει να είναι ο πρόεδρος των ΑΝ.ΕΛ., οι βουλευτές του και τα γραφεία τους.
Οι Ελληνίδες και οι Έλληνες πολίτες οφείλουμε να αποκλείσουμε με μια μεγάλη ειρηνική και αποφασισμένη ανθρώπινη αλυσίδα το «Γραφείο του Πρωθυπουργού στη Θεσσαλονίκη». Να μην επιτρέπεται σε κανέναν να εισέρχεται και να εξέρχεται. Απαιτείται να περικυκλώσουμε κατά το δυνατό το Υφυπουργείο Μακεδονίας Θράκης, του οποίου προΐσταται η κυρία Μαρία Κόλλια Τσαρουχά που είναι βουλευτής των ΑΝ.ΕΛ. Πρέπει να εξαντλήσουμε την πειθώ μας, πάντοτε εντός των ορίων της νομιμότητος, στους βουλευτές της βόρειας Ελλάδος, οι οποίοι αν υπογραφεί η συμφωνία θα είναι βουλευτές της νότιας Μακεδονίας. Μέχρι να αντιληφθούν ότι δεν υπάρχει περιθώριο, ούτε χρόνος για χάσιμο. Η Ελλάς μετά την υπογραφή της συμφωνίας θα είναι μια άλλη χώρα. Κακοποιημένη, βιασμένη, με προσανατολισμό σταθερά ακραίο πλέον με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Πρέπει να επισκεφθούμε τα γραφεία των βουλευτών των ΑΝ.ΕΛ. για να εμπεδώσουν ότι ο εμπαιγμός τους έχει γίνει ανέκδοτο. Είτε στηρίζουν την κυβέρνηση και παραδίδουν τη Μακεδονία και το όνομά της, είτε την ανατρέπουν και αποσοβούν την εξέλιξη αυτή. Μέση οδός δεν υπάρχει.
Η ιστορική συγκυρία είναι τώρα. Αφενός για να αποδείξουν οι πολιτικοί μας αν είναι πατριώτες ή θεσιθήρες τυχάρπαστοι, αφετέρου για να αποδείξουμε οι πολίτες αν είμαστε λέοντες ή αμνοί. ΤΩΡΑ.
