Ο υπουργός Εξωτερικών των Σκοπίων κατάγεται από ένα μικρό χωριό που βρίσκεται έξω από την Αριδαία!
Ο πατέρας του, που διετέλεσε υπουργός της γειτονικής χώρας, έφυγε από τους Τσάκους, σε ηλικία 10 ετών, μέσα σε εκείνα τα ταραγμένα χρόνια του ελληνικού εμφυλίου πολέμου. Τότε λεγόταν Δημήτριος Παπαδημητρίου, ήταν γιος αντάρτη και εγγονός του παπά του χωριού! Πολιτογραφήθηκε ως Ντίμιταρ Ντιμιτρόφ στα Σκόπια, όπου σπούδασε και διέπρεψε αργότερα ως δημοσιογράφος, συγγραφέας, φιλόσοφος, διπλωμάτης και πολιτικός. Δήλωνε Βούλγαρος, όχι Έλληνας και πολύ αργότερα «Μακεδόνας»…
Ίσως, η οικογενειακή ιστορία των Παπαδημητρίου ή Ντιμιτρόφ να αποτελεί την καλύτερη περιγραφή του Μακεδονικού Ζητήματος, που ταλανίζει την περιοχή μας τον τελευταίο αιώνα.
Η ιστορία και οι τρομερές περιπέτειες της οικογένειάς του ενδεχομένως να επηρεάζουν τον Νίκολα Ντιμιτρόφ και τη στάση του.
Νίκολα Ντιμιτρόφ από τα Σκόπια ή Νίκος Παπαδημητρίου από τους Τσάκους Αλμωπίας;
Οι Τσάκοι είναι ένα όμορφο, μικρό, πεδινό χωριό λίγο έξω από την Αριδαία, 579 κατοίκων, σύμφωνα με την απογραφή του 2001. Οι περισσότεροι ασχολούνται με τη γεωργία. Τα τελευταία χρόνια έχει ενωθεί με την Κάτω Ροδωνιά και τη Χρύσα, που ήταν ο πρώτος συνοικισμός στο σημείο, στοιχεία για την ύπαρξη του οποίου υπάρχουν ήδη από το 1870, με το όνομα Τσακόν Μαχαλά ή Τσακόνι! Στο κέντρο του παλιού οικισμού υπάρχει η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, που χτίστηκε πριν το 1900 και λειτουργεί ακόμη αλλά μόνο στις μεγάλες γιορτές. Πλήρως λειτουργική είναι η εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, που βρίσκεται στο κέντρο της χωριού. Οι δύο εκκλησίες δεν είναι το μοναδικό δίπολο που υπάρχει στο χωριό. Υπάρχουν ακόμη πολλά δίπολα, που οφείλονται στο σημαντικότερο: στο γεγονός ότι το 1924 εγκαταστάθηκαν στη Χρύσα 42 οικογένειες Ποντίων προσφύγων, με συνολικά 177 άτομα, διπλασιάζοντας τον έως τότε πληθυσμό του χωριού, που έως τότε ήταν αμιγώς γηγενής… Σύμφωνα με την απογραφή του 1928, τα στοιχεία του οποίου βρήκαμε σε μία παλιά έκδοση της κοινότητας, στο χωριό ζούσαν 337 κάτοικοι, το 1940, 455 και το 1951 μόλις 351! Σε άλλη απογραφή πληθυσμού, που έγινε το 1912, σύμφωνα με ιστορικά ντοκουμέντα που συλλέγει ο Γιάννης Γκλαβάκης, γεωπόνος και πρώην ευρωβουλευτής, στο χωριό ζούσαν κατά την απελευθέρωση από τους Τούρκους 350 κάτοικοι, οι οποίοι όλοι τους ακολουθούσαν την Βουλγαρική Εξαρχία και όχι το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Άλλωστε και η εκκλησία της Αγίας Παρασκευής, παρά τις ελληνικές επιγραφές της, ανήκει στην Εξαρχία…
Πίσω από το ιερό της βρίσκεται το σημαντικότερο μνημείο για την οικογένεια Παπαδημητρίου/Ντιμιτρόφ! Είναι ο τάφος του ιερέα Δημητρίου Μάρκου, που ήταν ο μοναδικός εφημέριος του χωριού και του ναού από τα χρόνια της τουρκοκρατίας, συνολικά 50 χρόνια! Όπως πληροφορεί η ταφόπετρα, που φυσικά είναι γραμμένη στα ελληνικά, πέθανε τον Φεβρουάριο του 1940, δηλαδή πριν ακόμη ξεσπάσει ο μεγάλος πόλεμος. Σύμφωνα με τους κατοίκους των Τσάκων, η οικογένειά του μετά τον θάνατο αυτό πολιτογραφήθηκε ως «Παπαδημητρίου», κάτι που γινόταν συχνά εκείνη την εποχή, καθώς το επίθετο αυτό υποδηλώνει έναν ιερέα με το όνομα «Δημήτρης» (παπά- Δημήτρης- Παπαδημητρίου)… Ένας από τους τέσσερις γιους του παπά-Δημήτρη ήταν ο Νικόλας, ο οποίος στις 13 Νοεμβρίου αποκτά τον γιο του, στον οποίο δίνει το όνομα του πατέρα του. Ο Νίκος, κάτω από άγνωστες συνθήκες, κατατάσσεται στον Δημοκρατικό Στρατό, όπως πολλοί σλαβόφωνοι κάτοικοι της περιοχής. Το 1947 όμως κατέφυγε με την οικογένειά του στα Σκόπια.
Ο Δημήτρης ξεριζώνεται σε ηλικία μόλις δέκα ετών και γίνεται πρόσφυγας στα Σκόπια, όπου όμως πολιτογραφείται ως «Ντίμιταρ Ντιμιτρόφ»…
Πηγή: thessnews.gr
