Είναι γνωστές οι χρόνιες πολύ καλές σχέσεις της Ελλάδας με την Γαλλία. Μάλιστα, αυτές οι σχέσεις ήταν αγαστές σε πολλά επίπεδα. Όμως, ήταν αλήθεια τόσο φίλοι μας οι Γάλλοι ή μήπως η (αποδεδειγμένη σε κρίσιμους τομείς) φιλία στηριζόταν και σε οικονομικά ανταλλάγματα εκ μέρους
των Αθηνών; Προφανώς, και χωρίς να αμφισβητούμε την φιλία των γάλλων πολιτών, οι γαλλικές κυβερνήσεις προσέφεραν εξυπηρετήσεις στην Ελλάδα έναντι κάποιων αγορών, κυρίως στρατιωτικού εξοπλισμού. Όμως, άλλο η φιλία και οι σχέσεις δούναι και λαβείν και άλλο η δήλωση του Αντώνη Σαμαρά ο οποίος στη συνάντησή του με τον Γάλλο Πρόεδρο κ. Ολάντ, αναφερόμενος στους υδρογονάνθρακες της Ελλάδας, μίλησε επί λέξει για “πλουτοπαραγωγικές πηγές της Ευρώπης, ευρωπαϊκές πηγές και ευρωπαϊκούς υδρογονάνθρακες…”!!!
Ακόμη και εάν δεχθούμε πως πρόκειται για μία διπλωματική δήλωση, η οποία απευθύνεται προς όλους τους ενδιαφερόμενους για τον Ελληνικό ορυκτό ενεργειακό πλούτο, ο κ. Σαμαράς θα έπρεπε να λάβει πολύ σοβαρά τα «απότοκα» αυτής της δήλωσης και θα έπρεπε να έχει προετοιμάσει καταλλήλως την χώρα «δια παν ενδεχόμενο»… Και, δυστυχώς, αυτό δεν συνέβη, οπότε η συγκεκριμένη δήλωση του φερόμενου και ως πρωθυπουργού της χώρας δεν είναι διπλωματική κίνηση, αλλά μία ειλικρινής κατάθεση των προθέσεων του κ. Σαμαρά, αλλά και της οπτικής γωνίας της σημερινής κυβέρνησης της χώρας. Ίσως κάποιος θα έπρεπε να πει στον κ. Σαμαρά πως οι υδρογονάνθρακες (και όχι μόνο) που έγινε –επιτέλους- γνωστή η ύπαρξή τους, ανήκουν στην Ελλάδα και στον Ελληνικό λαό. Εάν ο ίδιος έχει κάποια προσωπική πετρελαιοπηγή, μπορεί να την ονομάσει ή να την χαρακτηρίσει όπως θέλει…
Εμείς, αναρωτιόμαστε, για το πώς είναι δυνατόν να γίνεται αυτή η δήλωση περί «πλουτοπαραγωγικών πηγών της Ευρώπης», όταν η Ευρώπη δεν έχει επιφορτισθεί καμία ευθύνη (έστω και στο πνεύμα της έμπρακτης αλληλεγγύης) για τα όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα.
Η Ευρώπη αφήνει έκθετη την Ελλάδα στην επιθετικότητα της Άγκυρας, χωρίς να τολμά να ανεβάσει τους τόνους προς τον τούρκο πρωθυπουργό, ενώ μετέχει στον υπερ-εξοπλισμό της Τουρκίας…
Η Ευρώπη, γνωρίζοντας πως η οικονομική θέση της Ελλάδας έχει ξεπεράσει κάθε παρόμοια περίπτωση διεθνώς, εμμένει στην εφαρμογή καταστροφικών πολιτικών και οικονομικών μέτρων, αποστέλλοντας νόμους από τις Βρυξέλλες στα πειθήνια όργανα της κυβέρνησης των Αθηνών, καταστρατηγώντας το Σύνταγμα της Ελλάδας και δημιουργώντας συνθήκες διάλυσης της χώρας… Φυσικά, όλα αυτά οι ευρωπαίοι «φίλοι», «εταίροι» και «σύμμαχοι» τα κάνουν επειδή έχουν τα δικά τους οφέλη, στα οποία αποκλειστικά αποσκοπούν, διαγράφοντας τις ευθύνες τους για τα όσα συμβαίνουν αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα.
Η Ευρώπη δημιουργεί συνθήκες διάλυσης της Ελληνικής κοινωνίας, επιμένοντας στην μετατροπή της Ελλάδας σε μία ανοιχτή φυλακή, στην μετατροπή της σε ισλαμική χώρα –ελέω λαθρομεταναστών-, ενώ την ίδια στιγμή οδηγεί στην δολοφονία των Ελλήνων πολιτών μέσω των «όρων» και εκτρωματικών νομοθετημάτων σχετικά με την υγεία και τις κοινωνικές παροχές.
Η Ευρώπη, εξάλλου, είναι αυτή που σήμερα δανείζει την Ελλάδα, με όρους τέτοιους που το χρέος έχει γίνει μεγαλύτερο από ότι ήταν το 2009…
Ε, λοιπόν, κύριε Σαμαρά, μετά από όλα αυτά (και άλλα πολλά περισσότερα που έχουν συμβεί ήδη ή έχουν προγραμματισθεί να υλοποιηθούν) η τοποθέτησή σας είναι πλέον του δέοντος φιλο-ευρωπαϊκή και τείνει να γίνει εφάμιλλη των επιδιώξεων πολυεθνικών εταιρειών, τραπεζών και άλλων πολιτικών εκτρωμάτων (βλ. το 4ο Ράιχ της Μερκελικής Γερμανίας), που εκμεταλλεύθηκαν τις συγκυρίες και βρίσκοντας ή προωθώντας τους «βολικούς» πολιτικούς, κατόρθωσαν και μετέτρεψαν την κρίση σε μία θαυμάσια ευκαιρία.
Ίσως, θα έπρεπε να ξεκαθαριστεί στον φερόμενο ως πρωθυπουργό της Ελλάδας, πως δεν έχει κανένα δικαίωμα να υπογράφει ή να αναφέρει οτιδήποτε εκθέτει σε κίνδυνο την περιουσία των Ελλήνων πολιτών, δηλαδή όλα όσα συμπεριλαμβάνονται μέσα στην Ελληνική Επικράτεια. Οι εθνικές ΠΩΛΗΤΙΚΕΣ τελείωσαν και οι σχετικοί “ντίλερς” θα λάβουν λίαν συντόμως τα… δέοντα. Εάν και εφόσον ο ίδιος επιθυμεί να ικανοποιήσει τις ανάγκες εκείνων που δημιούργησαν τις κατάλληλες συνθήκες και που εναγωνίως περιμένουν την πλήρη κατάπτωση της χώρας, προκειμένου να υφαρπάξουν (το έχουν κάνει πολλές φορές στο παρελθόν) με ποικίλους τρόπους, τον πλούτο της Ελλάδας, θα πρέπει να γνωρίζει πως δεν πρόκειται να τον κρίνει απλά η ιστορία, αλλά θα βρεθεί ενώπιον του Ελληνικού λαού, με ευθύνες οι οποίες δεν θα του στερήσουν απλά την ελευθερία του. Και θα πρέπει να γνωρίζει πως ο δρόμος που ακολουθεί δεν οδηγεί στον Κορυδαλλό, αλλά στου Γουδή…
Ενδεχομένως ο κύριος Σαμαράς επιθυμεί να αντιμετωπίζει τον Ελληνική λαό ως υποζύγιο και θέλει να το «σαμαρώσει» και να του φορτώσει το πλήθος των πολιτικών και οικονομικών ανομημάτων του πολιτικού συστήματος μέσα στο οποίο ο ίδιος εκτράφηκε, ανδρώθηκε και του οποίου σήμερα ηγείται. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως εάν κάποια στιγμή αναλάβει τις «πολιτικές ευθύνες» του, θα… εξαγνιστεί. Οι πολιτικές ευθύνες τελείωσαν, κύριε Σαμαρά. Εδώ και αρκετά χρόνια όλα λογίζονται ως «ποινικές ευθύνες», οι οποίες και θα αποδοθούν με παραδειγματικό τρόπο (προς αποφυγή μελλοντικής επαναλήψεώς τους) την επομένη ημέρα της επιστροφής στην Δημοκρατία και στην ομαλότητα…
